• Terug

De verwijdering van God – Krachteloosheid – Ondergang

Gods geboden worden veronachtzaamd en de mensheid is alleen de wereld nog toegedaan en dus degene, die de wereld regeert. En omdat deze de Schepper van de hemel en de aarde niet erkent, omdat deze Diens wil niet vervult, maar zich aan haar tegenstander onderwerpt, gaat ze de ondergang tegemoet, want ze verwijdert zich steeds meer van God en kan daarom steeds minder bedacht worden met Zijn kracht.

Maar krachteloosheid is ondergang. Krachteloosheid is onnoemelijk martelend voor het geestelijke, dat zijn ontwikkelingsproces niet voort kan zetten, maar gebonden blijft, omdat het zich zonder de krachttoevoer uit God niet bevrijden kan. Maar de verwijdering van God betekent hetzelfde als een ontnemen van kracht en dus een levenloze toestand, waarvan het wezen zich pas bewust wordt na de beëindiging van het aardse leven.

Het is een onnoemelijk treurige tijd voor het geestelijke, doordat de verkeerde wil van de mens dit geestelijke in de gebonden toestand laat blijven en de oorzaak van deze geestelijke nood is de liefdeloosheid. Het handelen van de mens tegen de goddelijke geboden. Er wordt te weinig liefde beoefend voor de naaste, maar de eigenliefde wordt groter en daarom wordt ook de liefde voor de wereld sterker en daarom kan het niet beter worden op de aarde. De mensen kan het lijden niet bespaard blijven, omdat ze het zelf zo willen.

En zo’n tijd van liefdeloosheid vereist een ingrijpen van God, omdat er geen acht meer geslagen wordt op Zijn geboden. God eist van de mensen liefde voor de naasten en Hij ziet daarin ook de liefde voor Hemzelf. “Wat jullie voor de minste van Mijn broeders gedaan hebben, dat hebben jullie voor Mij gedaan”. Hijzelf noemt alle mensen Zijn broeders. En Hij wil dat de mensen op aarde als broeders met elkaar omgaan. Hij wil daaraan hun liefde voor Hem afmeten.

Maar de mensen luisteren niet naar Zijn stem. Ze schenken geen aandacht aan Zijn woord en gaan in liefdeloosheid aan de nood van de medemensen voorbij. En dus moeten ze dezelfde nood te voelen krijgen. Ze moeten hetzelfde lot te dragen hebben. Het lijden moet een ieder vormen, als hij nog tot verandering in staat is en ze moeten leren om de naasten als broeders te beschouwen en elkaar te dienen.

Maar dit kan alleen grote aardse nood nog maar tot stand brengen en daarom moet God zoiets over de aarde laten komen, opdat in de mensen de liefde opgewekt wordt en het geestelijke verval voorkomen wordt, waar nog de mogelijkheid van een wilsverandering bestaat. En dat moet door de komende tijd, die nog eindeloos veel leed brengen zal, tot stand gebracht worden, omdat de mensheid anders niet meer tot liefde geleid kan worden en zonder die liefde gaat ze geheel verloren.

En dit valt binnenkort te verwachten. Want de mensheid verwijdert zich steeds meer van God en ze kan alleen nog maar langs de weg van een groot leed naar God teruggeleid worden, als ze nog niet geheel aan de tegenstander van God vervallen is en verder in de liefdeloosheid volhardt.

Maar dan is ook het moment van het gericht niet ver meer weg. De dag, waar er een definitieve scheiding komt tussen het goede en het kwade. Tussen degenen, die in de liefde leven, die God als hun Heer erkennen en de aanhangers van de wereld, die van elke liefde gespeend zijn.

Amen

UDALJENOST OD BOGA.... ODSUSTVO SNAGE.... PROPAST....

Božje zapovijedi se ne poštuju, a čovječanstvo se klanja još jedino svijetu, i tako onome koji vlada svijetom. A, budući da ono ne prepoznaje Stvoritelja neba i Zemlje, jer ne ispunja Njegovu volju i podređuje se Njegovom protivniku, ide u susret propasti, jer se sve više udaljava od Boga, i odatle sve manje može biti opskrbljeno Njegovom snagom.... Odsustvo snage (nemoć) je, međutim, propast.... Odsustvo snage je neizrecivo bolno za duhovno, koje ne može nastaviti svoj put razvoja, nego ostaje vezano, budući se bez opskrbe Božjom snagom ne može osloboditi. Udaljenost od Boga je međutim istoznačna sa povlačenjem snage, i stoga je beživotno stanje, kojeg biće postaje svjesno tek nakon završetka zemaljskog života. To je neizrecivo tužno vrijeme za duhovno, kojega izopačena volja čovjeka čini da ostane u vezanom stanju, a uzrok ove duhovne nevolje je odsustvo Ljubavi (nemilosrdnost).... djelovanje ljudi protiv Božanskih zapovijedi.... Ljubav prema bližnjemu se premalo prakticira, ali sebična ljubav je narasla, a time je također ojačala i ljubav prema svijetu, te stoga ne može postati bolje na Zemlji, ljudi ne mogu ostati pošteđeni patnje, budući oni sami žele tako. A takvo vrijeme odsustva Ljubavi (nemilosrdnosti) zahtijeva Božju intervenciju, jer Njegove zapovijedi više nisu poštovane. Bog od ljudi traži Ljubav prema bližnjemu, a On u tome također vidi i Ljubav prema Njemu Osobno.... „Što učinite najmanjem od Moje braće, Meni ste učinili....“Os obno sve ljude naziva Svojom braćom....I On želi da ljudi na Zemlji jedan prema drugom postupaju kao braća. On želi po tome izmjeriti njihovu Ljubav za Njega. A ljudi ne slušaju Njegov glas, ne osvrću sena Njegovu Riječ, i bez Ljubavi prolaze pored nevolje bližnjega. I tako oni trebaju osjetiti jednaku nevolju, oni trebaju snositi istu sudbinu, patnja mora oblikovati svakoga, ako je on još sposoban za promjenu, i oni trebaju naučiti gledati bližnjega kao brata, i služiti jedan drugoga. Ovo međutim može postići još jedino velika zemaljska nevolja, i stoga Bog mora dopustiti da takva prođe po Zemlji, tako da u ljudima bude probuđena Ljubav, i da se spriječi duhovna propast, tamo gdje još dolazi u obzir mogućnost promjene volje. A ovo treba donijeti nadolazeće vrijeme, koje će donijeti još beskrajno mnogo patnje, budući čovječanstvo drugačije ne može biti dovedeno do Ljubavi, a bez Ljubavi je potpuno izgubljeno. I, ovo treba očekivati u kratkom vremenu.... Jer, čovječanstvo se sve više udaljava od Boga, i ono može još jedino putem velike patnje biti dovedeno nazad Bogu, ako još nije sasvim pripalo Božjem protivniku, i još ustrajava bez Ljubavi. Ali onda više nije daleko čas Suda, Dan u kojem je konačno razdvajanje između dobra i zla.... između onih koji žive u Ljubavi, koji priznaju Boga kao njihovog Gospoda, i pristalica svijeta koji su lišeni bilo kakve Ljubavi.

AMEN