• Terug

De verwijdering van God – Krachteloosheid – Ondergang

Gods geboden worden veronachtzaamd en de mensheid is alleen de wereld nog toegedaan en dus degene, die de wereld regeert. En omdat deze de Schepper van de hemel en de aarde niet erkent, omdat deze Diens wil niet vervult, maar zich aan haar tegenstander onderwerpt, gaat ze de ondergang tegemoet, want ze verwijdert zich steeds meer van God en kan daarom steeds minder bedacht worden met Zijn kracht.

Maar krachteloosheid is ondergang. Krachteloosheid is onnoemelijk martelend voor het geestelijke, dat zijn ontwikkelingsproces niet voort kan zetten, maar gebonden blijft, omdat het zich zonder de krachttoevoer uit God niet bevrijden kan. Maar de verwijdering van God betekent hetzelfde als een ontnemen van kracht en dus een levenloze toestand, waarvan het wezen zich pas bewust wordt na de beëindiging van het aardse leven.

Het is een onnoemelijk treurige tijd voor het geestelijke, doordat de verkeerde wil van de mens dit geestelijke in de gebonden toestand laat blijven en de oorzaak van deze geestelijke nood is de liefdeloosheid. Het handelen van de mens tegen de goddelijke geboden. Er wordt te weinig liefde beoefend voor de naaste, maar de eigenliefde wordt groter en daarom wordt ook de liefde voor de wereld sterker en daarom kan het niet beter worden op de aarde. De mensen kan het lijden niet bespaard blijven, omdat ze het zelf zo willen.

En zo’n tijd van liefdeloosheid vereist een ingrijpen van God, omdat er geen acht meer geslagen wordt op Zijn geboden. God eist van de mensen liefde voor de naasten en Hij ziet daarin ook de liefde voor Hemzelf. “Wat jullie voor de minste van Mijn broeders gedaan hebben, dat hebben jullie voor Mij gedaan”. Hijzelf noemt alle mensen Zijn broeders. En Hij wil dat de mensen op aarde als broeders met elkaar omgaan. Hij wil daaraan hun liefde voor Hem afmeten.

Maar de mensen luisteren niet naar Zijn stem. Ze schenken geen aandacht aan Zijn woord en gaan in liefdeloosheid aan de nood van de medemensen voorbij. En dus moeten ze dezelfde nood te voelen krijgen. Ze moeten hetzelfde lot te dragen hebben. Het lijden moet een ieder vormen, als hij nog tot verandering in staat is en ze moeten leren om de naasten als broeders te beschouwen en elkaar te dienen.

Maar dit kan alleen grote aardse nood nog maar tot stand brengen en daarom moet God zoiets over de aarde laten komen, opdat in de mensen de liefde opgewekt wordt en het geestelijke verval voorkomen wordt, waar nog de mogelijkheid van een wilsverandering bestaat. En dat moet door de komende tijd, die nog eindeloos veel leed brengen zal, tot stand gebracht worden, omdat de mensheid anders niet meer tot liefde geleid kan worden en zonder die liefde gaat ze geheel verloren.

En dit valt binnenkort te verwachten. Want de mensheid verwijdert zich steeds meer van God en ze kan alleen nog maar langs de weg van een groot leed naar God teruggeleid worden, als ze nog niet geheel aan de tegenstander van God vervallen is en verder in de liefdeloosheid volhardt.

Maar dan is ook het moment van het gericht niet ver meer weg. De dag, waar er een definitieve scheiding komt tussen het goede en het kwade. Tussen degenen, die in de liefde leven, die God als hun Heer erkennen en de aanhangers van de wereld, die van elke liefde gespeend zijn.

Amen

La distancia hacia Dios.... la falta de fuerza.... el declive....

Se maltratan las leyes divinas y la humanidad únicamente se somete al mundo y entonces a aquel que reino por la tierra. Y como no reconocen al creador del cielo y de la tierra, porque no cumplen Su voluntad y se pone bajo el mando de Su adversario, se acerca a la perdición, porque se aleja cada vez más de Dios y se puede pasar continuamente menos de Su fuerza.... Falta de fuerza significa el declive.... Falta de fuerza le duele indeciblemente al espíritu, lo cual no puede seguir su camino de desarrollo, sino se queda atado, porque sin la fuerza que sale de Dios no puede liberarse. La distancia hacia Dios se valora como una retirada de fuerza, entonces un estado sin vida y que le viene entonces a la conciencia después de haber terminado la vida terrestre. Son tiempos indeciblemente tristes para el espíritu, porque la voluntad equivocada del hombre le deja permanecer en un estado atado, y causa de esta penuria espiritual es la falta de amor.... actividades de los hombres contra las leyes divinas.... Se practica muy poco amor entre los semejantes, pero el egoísmo crece y con esto se fortalece el amor al mundo, y por esto no hay mejora en la tierra, a los hombres no se puede ahorrar la penuria, porque ellos mismos lo quieren así. Y tal tiempos con falta de amor necesitan la intervención de Dios, porque no se presta atención a Sus mandamientos. Dios pide al hombre el amor mutuo, y Él ve en esto también el amor hacia Él mismo.... “Lo que estáis haciendo a uno de Mis hermanos más insignificante, lo habéis hecho para Mi....” Él mismo llama a todos los hombres Sus hermanos.... Y Él quiere que los hombres en la tierra se traten mutuamente como hermanos. Quiere medir con esto su amor hacia Él. Pero los hombres no escuchan Su voz, no prestan atención a Su palabra y pasan con falta de amor por la pena de los demás. Entonces deben sentir la misma pena, deben cargar con el mismo destino, la angustia debe formar a cada uno para que sea capaz de cambiar, deben aprender a contemplar al semejante como un hermano y servirle. Pero esto sale solo a través de una miseria muy grande en la tierra, y por esto Dios tiene que dejarla caer encima del mundo, para que se despierta amor en los hombres y que se elimine el declive espiritual donde se pueda provocar todavía un cambio de voluntad. Y los próximos tiempos tienen que llevarlo a cabo, los cuales van a venir con miseria indecible, porque de otro modo la humanidad ya no puede encontrar el amor y sin amor estaría perdida por completo. Y se puede esperar en poco tiempo.... Porque los hombres se alejan cada vez más de Dios, y solo a través de una miseria enorme podrán encontrar el camino de vuelta hacia Dios, si todavía no pertenecen ya por completo al adversario de Dios y se mantienen seguidamente en la falta de amor. Pero entonces la hora del juicio ya no está lejos, el día cuando tiene lugar la separación final entre el bien y el mal.... entre aquellos que viven con amor, que reconocen a Dios como su Señor, y los seguidores del mundo, a los cuales les falta cualquier amor....

amén