• Nazaj

SAVLOVA IZKUŠNJA....MILOST....

Nenavadna izkušnja se vedno lahko šteje za milost, ker lahko vedno prispeva k usmerjanju človekovih misli v pravo smer, vendar se lahko tako dobro obravnava in ocenjuje zgolj z zemeljskega vidika, in takrat bo tudi milost šla mimo osebe brez sledu. In če bi se vi ljudje spomnili vseh dogodkov, ki so vas prizadeli, dogodkov, ki so vam vedno pomagali iskati in najti povezavo s Njim, ki vodi vašo usodo.... Če bi v vsakem nenavadnem dogodku prepoznali prst, ki bi kazal Name, potem se vas resnično noben žarek milosti ne bi dotaknil brez vpliva in bi se počutili izredno bogato obdarjeni z milostjo.... Toda vi, ljudje, ste na Moje očitno vodstvo malo pozorni; vse doživljate kot nekaj samoumevnega, in kar se vam zdi nenavadno je zgolj naključje, za vas je le nenavadno sovpadanje dogodkov, ki so navsezadnje nepomembni. Pričakujete znamenja in čudeže.... zahtevate nezmotljive dokaze o Mojem obstoju in Mojem delovanju za vsakega izmed vas, kar pa ne bi bilo koristno za vašo dušo, saj bi ji preprečili njeno lastno dejavnost volje in bi jo zdaj k želji in delovanju gnalo spoznanje, ki ga mora pridobiti, da bo imelo blagodejni učinek. Tisto, kar bi vi ljudje storili pod prisilo, ne more biti ocenjeno kot prostovoljno dejanje.... Zato za zdaj izključujem vse, kar bi lahko delovalo kot prisila, ne da bi vas pri tem pustil praznih rok.... Toda kjer je duša dovolj močna, da niti močne izkušnje ne dojema kot prisilo k veri, ni nevarnosti, da bi bila ta duša nesvobodna....

(12.11.1953) Šibke duše bi bile navdušene nad nenavadnimi darovi milosti in bi zato verjele, četudi so bile prej neverne.... Močne duše pa ni mogoče omajati, saj vsak dogodek ni sto-odstotno dokazan.... Vsak dogodek, ki človeka nenavadno prizadene, ga ni nujno tudi globoko prizadel, saj lahko zanj najde številne razlage, kot so čutne iluzije, zdravstvene težave ali naravni pojavi. Seveda si lahko vse razloži, če hoče, in voljna duša bo veliko raje sprejela to razlago kot verjela v sto-odstotni dokaz, da je to razodetje z Moje strani. Toda takšni dogodki, ki ga prizadenejo na nenavaden način, lahko pretresejo njegovo razmišljanje in lahko se nauči razmišljati drugače.... Lahko sprejme priložnost in se zdaj s takšno možnostjo sooči.... vendar pa mora še vedno odločiti njegova lastna volja.

Daleč od tega, da bi človeka z nenavadnimi pojavi spodbudil k spremembi volje, opisanimi kot tokovi milosti, tako da bi moral verjeti temu, kar prej ni hotel verjeti.... Toda duša, ki si prizadeva za resnico, katere dejanja in misli temeljijo na volji, da stori, kar je prav.... Toda duši, ki si prizadeva za resnico, katere dejanja in misli žene volja, da bi delala prav.... Jaz takšni duši priskočim na pomoč tako, da jo prej zmedem, da mora nato na novo urediti svoje mišljenje, človek pa potem najde srečnejšo rešitev kot prej. Vsakemu nejevernemu človeku pomagam, da z nenavadnimi izkušnjami spremeni svoje mišljenje. Vendar večina to slepo zaobide, vedno iščejo povsem naravno razlago in se z njo zadovoljijo.... Tako se jih je dotaknila milost, ki ji niso dovolili, da bi se uveljavila v njih samih....

Vsak človek ima Savlove izkušnje, ki bi ga lahko spremenile v Pavla.... Savel si je svoje videnje razlagal kot očitno razodetje in glas, ki ga je slišal.... in ki ga lahko še danes slišimo v srcih mnogih ljudi...., je bil zanj nedvomno Božji glas.... Toda to ni zvenelo nič bolj jasno ali prepričljivo kot danes, ko nagovorim človeka, da bi ga posvaril ali opomnil, da bi ga pridobil.... Toda Savlovo uho je poslušalo, medtem ko si danes ljudje zapirajo ušesa.... Njegov razum se je trudil sklepati pravilno, zato je bil rahel impulz dovolj za spremembo volje in pripovedoval je o svoji izkušnji, kot je nanj vplivala...., kar bi mnogi ljudje spregledali, ne da bi se nad tem zamislili........

Poznam vsako dušo in vsaki duši dajem, kar potrebuje, in kar ji služim za njeno odrešenje.... vendar vsaka duša ne sprejme, kar ji Moja ljubezen ponuja.... Vsaka duša ne dovoli, da milost v njej učinkuje, vendar lahko vsaka duša sprejema brez omejitev.... Nikoli pa milosti ne bo prisiljena sprejeti in zato njena svoboda volje ne bo nikoli okrnjena zaradi tako nenavadnih izkušenj, ki jih mora verjeti. Amen.

De belevenis van Saulus - Genade

Een ongewone belevenis kan steeds als genade worden beschouwd, omdat die er steeds toe kan bijdragen, de gedachten van een mens in de goede richting te leiden. Ze kan echter net zo goed alleen als zuiver aards worden beschouwd en beoordeeld en dan is ook de genade zonder spoor aan een mens voorbij gegaan. En zou u mensen aan alle gebeurtenissen denken, die u zelf zijn overkomen, die altijd daartoe waren veroorzaakt, de verbinding te zoeken en te vinden met Hem die uw lot stuurt; zou u in elk ongewoon voorval een vingerwijzing van Mij hebben onderkend, dan zou waarlijk geen genadestraal u hebben geraakt zonder inwerking en u zou zich buitengewoon rijk met genade bedacht voelen.

Maar u mensen schenkt weinig aandacht aan Mijn duidelijke leiding. U beleeft alles als vanzelfsprekend. En wat u ongewoon toeschijnt, is voor u slechts toeval. Het is voor u alleen maar een vreemde samenloop van gebeurtenissen, die evenwel onbelangrijk zijn. U verwacht tekenen en wonderen. Voor ieder van u afzonderlijk maakt u aanspraak op onmiskenbare bewijzen van Mijn bestaan en Mijn werkzaam zijn. Deze zouden uw ziel echter geen voordeel opleveren, omdat ze bij de werkzaamheid van haar eigen wil gehinderd zou worden en nu door het inzicht werd aangezet tot willen en tot handelen; door een inzicht dat ze zou moeten verwerven om een zegenrijke uitwerking te hebben.

Dat wat u mensen onder dwang zou doen, zou niet kunnen worden beoordeeld als een vrijwillige daad. Dus schakel Ik weliswaar alles uit wat als dwang op u zou kunnen inwerken, maar zonder dat u niets krijgt. Maar waar een ziel sterk genoeg is dat ze ook een geweldige belevenis niet als geloofsdwang beschouwt, daar bestaat ook geen gevaar van onvrijheid voor deze ziel.

Zwakke zielen zouden zich door ongewone genadegaven geïmponeerd voelen en dus ook geloven, als ze tevoren ongelovig waren. Maar een sterke ziel laat zich niet van de wijs brengen, want niet elke gebeurtenis is voor honderd procent een bewijs. Elke gebeurtenis die een mens op ongewone wijze overkomt, hoeft niet per se indruk op hem te maken, want hij bedenkt er veel verklaringen voor, zoals zinsbegoocheling, een storing in de gezondheid, een natuurverschijnsel. Hij kan voor zichzelf alles natuurlijk verklaren als hij dat wil. En een wilskrachtige ziel zal veel eerder deze verklaring laten gelden dan in een voor honderd procent sluitend bewijs geloven; dan in een openbaring van Mijn kant.

Doch zulke voorvallen die hem buitengewoon treffen, kunnen diep in zijn denken ingrijpen. Hij kan leren er anders over te gaan denken. Hij kan de mogelijkheid accepteren en nu met een dergelijke mogelijkheid rekening houden, om welke reden dan nog steeds zijn eigen wil moet beslissen. Het is verre van Mij, door ongewone verschijnselen die als genadestroom worden bestempeld, de wil van een mens ertoe te brengen om te veranderen, zodanig dat hij dus geloven moet wat hij tevoren niet wilde geloven.

Maar een ziel die worstelt om de waarheid, wier denken en doen gebaseerd is op de wil het juiste te doen, zo een ziel kom Ik te hulp in zoverre, dat Ik haar tevoren in de war breng en ze nu opnieuw haar denken moet ordenen. En de mens zal nu een betere oplossing vinden dan tevoren. Ieder ongelovig mens wordt door Mij door een ongewone belevenis geholpen zijn denken te veranderen. Maar de meesten gaan er blind aan voorbij. Ze zoeken steeds een puur natuurlijke verklaring en stellen zich daarmee tevreden. Dus werden ze door een genade geraakt die ze niet werkzaam bij zich lieten worden.

Ieder mens heeft belevenissen als Saulus, die hem in een Paulus zouden kunnen veranderen. Saulus legde zijn verschijningen gewoonweg uit als een duidelijke openbaring. En ook de stem die hij hoorde - die echter ook nu in vele mensenharten te vernemen is - was voor hem zonder twijfel de stem van God. Ze klonk echter niet duidelijker of overtuigender dan heden ten dage, wanneer Ik een mens toespreek om hem te waarschuwen of aan te manen, om hem te winnen. Maar zijn oor luisterde ernaar, terwijl tegenwoordig de mensen hun oor sluiten. Zijn verstand deed moeite juiste gevolgtrekkingen te maken. Dus een geringe aansporing was voldoende om zijn wil te veranderen. En hij gaf zijn belevenis zo weer, zoals die indruk op hem had gemaakt, waaraan vele mensen voorbij zouden zijn gegaan zonder ze op zich in te laten werken.

Ik ken iedere ziel en Ik geef iedere ziel wat ze nodig heeft en wat haar help om zalig te worden. Maar niet iedere ziel neemt aan wat Mijn Liefde haar biedt. Niet iedere ziel zal de genaden bij zich werkzaam laten worden, maar ontvangen kan iedere ziel onbeperkt. Maar ze wordt nooit onder dwang ertoe gebracht de genade aan te nemen. En daarom wordt ook nooit de vrijheid van wil belemmerd door zulke ongewone belevenissen, zodat ze geloven moet.

Amen