• Terug

De samensmelting van de geest met de ziel

Het belangrijkste in het aardse leven is het moment van de samensmelting van de geest met de ziel. Want dit moment is bepalend voor de gehele eeuwigheid. Het lot van de ziel is als het ware beslist. Het eeuwige leven is voor haar veiliggesteld.

Een ziel, die zich begint te verenigen met haar geest, is aan de tegenstander van God ontsnapt. Ze heeft de materie overwonnen. Ze streeft enkel nog geestelijke goederen na en ze probeert de verbinding met de geestvonk in haar steeds inniger te ontwikkelen. De mens heeft nu onherroepelijk voor God gekozen en nu blijft de ziel ook Zijn eigendom. Ze blijft eeuwig met Hem verbonden.

De vereniging van de geest met de ziel vindt dan plaats, wanneer het lichaam en de ziel geen gemeenschappelijke belangen meer hebben. Wanneer de ziel het verlangen van het lichaam doodt en alleen nog maar toegeeft aan het verlangen van de geest in haar. Als zodoende de ziel enkel het geestelijke doel nastreeft, dus ook het lichaam zijn verlangen staakt en de ziel ongehinderd naar haar geestelijke doel laat streven.

De samensmelting van de ziel met de geest is zodoende het begin van de geestelijke opwaartse ontwikkeling, want de mens vervult zijn opdracht, doordat hij de wereld slechts naar waarde schat, maar het geestelijke leven op de voorgrond stelt.

Amen

L’unione dello spirito con l’anima

La cosa più importante nella vita terrena è il momento dell’unificazione dello spirito con l’anima, perché questo momento è determinante per tutta l’Eternità. E’ per così dire deciso il destino dell’anima, è assicurata la sua Vita eterna. Un’anima che comincia ad unirsi con il suo spirito è sfuggita all’avversario di Dio, ha vinto la materia, quindi tende solo ancora ai beni spirituali e cerca di formare sempre più intimamente il collegamento con la scintilla spirituale in sé. L’uomo si è ora irrevocabilmente deciso per Dio ed ora l’anima rimane anche la Sua Proprietà, rimane eternamente unita con Lui. L’unificazione dello spirito con l’anima ha luogo quando il corpo e l’anima non hanno più interessi in comune, quando l’anima uccide il desiderio del corpo e cede solo ancora al desiderio dello spirito in sé, quando quindi l’anima tende solo alla meta spirituale, quindi anche il corpo smette il suo desiderio e lascia perseguire all’anima la sua meta spirituale senza impedirglielo. E l’unione dell’anima con lo spirito è quindi l’inizio dello sviluppo spirituale verso l’Alto, perché l’uomo esegue il suo compito mentre dà al mondo solo il suo tributo, ma mette nel proscenio la vita spirituale.

Amen