• Terug

Wijsheid zonder liefde is ondenkbaar – Onvergankelijke kennis

De weg naar de waarheid is bijgevolg alleen maar in de liefde te vinden en waar die liefde ontbreekt, daar neemt de mens een verkeerde weg, die hem van de waarheid weg leidt. Want wijs zijn, betekent een kennis te bezitten, die met de waarheid overeenkomt. Wijs zijn, betekent ook een onvergankelijke kennis te bezitten, want kennis, die met de dood in een niets verzinkt, is waardeloos. Maar onvergankelijke kennis is enkel een kennis van zaken, die buiten het aardse liggen en deze kennis wordt weinig nagestreefd, terwijl een mens alles van deze aarde probeert te doorgronden en er zijn eer in stelt om als wetend gezien te worden.

Deze kennis kan weliswaar in zoverre zegen brengend zijn, als het de mens in staat stelt om daarmee in liefde werkzaam te zijn. Zo’n kennis kan een waardevol iets zijn in handen van degene, die het bezit, als hij het op zo’n manier gebruikt, dat hij de medemensen daarmee helpt en dus in liefde werkzaam is. Dan verwerft hij ook met aardse kennis goederen voor de eeuwigheid en deze zijn onvergankelijk, ofschoon hij de kennis niet meeneemt naar de eeuwigheid. Maar met geestelijke kennis kan de mens de medemensen eveneens hulp geven, doordat hij de ziel rechtstreeks geestelijke goederen geeft, dus eveneens zowel voor zichzelf alsook voor de medemensen, die hij de geestelijke goederen geeft, onvergankelijke goederen verzamelt.

En werkelijk wijs is alleen maar die mens, die werkt en schept voor de eeuwigheid. Die zichzelf al op aarde helderheid verschaft over geestelijke zaken en dan overeenkomstig dit inzicht zijn aardse leven leidt. Diens kennis is onverwoestbaar en uiterst waardevol, ofschoon het door de mensen uit onwetendheid niet goed gewaardeerd wordt.

Maar wereldse kennis helpt meestal alleen maar bij het vermeerderen van aardse goederen en wordt daarom op aarde buitengewoon gewaardeerd, zonder de ziel voordeel op te leveren. Tenzij het gebruikt wordt tot welzijn van de medemens, dat wil zeggen uit liefde voor deze gebruikt wordt. En zo moet de liefde de mens altijd tevens regeren, als de mens werkelijk wetend wil worden of als wereldse kennis ook succes voor de ziel op moet leveren. Maar zonder de liefde is elke kennis een dood goed. En zonder de liefde is de kennis van de mens meestal ver van de waarheid verwijderd.

Amen

Sabedoria sem amor impensável.... Conhecimento Imperecável....

Consequentemente, o caminho da verdade só pode ser encontrado no amor, e onde falta o amor, o ser humano toma um caminho errado que o afasta da verdade. Pois ser sábio significa possuir um conhecimento que corresponde à verdade. Mas ser sábio também significa ter um conhecimento imperecível, pois o conhecimento não vale nada se afundar no nada com a morte. O conhecimento imperecível, porém, é apenas conhecimento de coisas que estão fora da Terra, e esse conhecimento é pouco procurado, enquanto o homem procura sondar tudo desta Terra e coloca a sua honra em ser considerado conhecedor. Este conhecimento pode de facto ser benéfico na medida em que permite ao ser humano trabalhar com ele no amor. Tal conhecimento pode ser capital nas mãos da pessoa que o possui, se ele o usar de tal forma que ajude os seus semelhantes e seja assim amorosamente ativo. Então ele também adquire bens para a eternidade com o conhecimento terreno, e estes são eternos, mesmo que ele não leve o conhecimento com ele para a eternidade.... Com o conhecimento espiritual, porém, o ser humano pode do mesmo modo conceder ajuda ao seu semelhante, transmitindo diretamente o bem espiritual à alma, acumulando assim também bens imperecíveis, tanto para si como para o semelhante a quem ele transmite o bem espiritual. E só o ser humano que trabalha e cria para a eternidade é verdadeiramente sábio, que assim já na Terra cria clareza sobre as coisas espirituais e depois vive a sua vida terrena de acordo com essa realização. O seu conhecimento é indestrutível e extremamente valioso, embora não seja devidamente valorizado pelas pessoas devido à ignorância. O conhecimento mundano, porém, geralmente só ajuda a aumentar os bens terrenos e, portanto, é valorizado excessivamente na Terra, sem beneficiar a alma, a menos que seja usado em benefício do semelhante, ou seja, apaixonado por ele. E assim o amor deve sempre controlar o ser humano ao mesmo tempo, se o ser humano quiser ser verdadeiramente conhecedor ou se o conhecimento do mundo também lhe trouxer sucesso espiritual. Sem amor, porém, todo o conhecimento é bom.... morto e sem amor o conhecimento do ser humano está geralmente muito longe da verdade....._>Amém