• Terug

Wijsheid zonder liefde is ondenkbaar – Onvergankelijke kennis

De weg naar de waarheid is bijgevolg alleen maar in de liefde te vinden en waar die liefde ontbreekt, daar neemt de mens een verkeerde weg, die hem van de waarheid weg leidt. Want wijs zijn, betekent een kennis te bezitten, die met de waarheid overeenkomt. Wijs zijn, betekent ook een onvergankelijke kennis te bezitten, want kennis, die met de dood in een niets verzinkt, is waardeloos. Maar onvergankelijke kennis is enkel een kennis van zaken, die buiten het aardse liggen en deze kennis wordt weinig nagestreefd, terwijl een mens alles van deze aarde probeert te doorgronden en er zijn eer in stelt om als wetend gezien te worden.

Deze kennis kan weliswaar in zoverre zegen brengend zijn, als het de mens in staat stelt om daarmee in liefde werkzaam te zijn. Zo’n kennis kan een waardevol iets zijn in handen van degene, die het bezit, als hij het op zo’n manier gebruikt, dat hij de medemensen daarmee helpt en dus in liefde werkzaam is. Dan verwerft hij ook met aardse kennis goederen voor de eeuwigheid en deze zijn onvergankelijk, ofschoon hij de kennis niet meeneemt naar de eeuwigheid. Maar met geestelijke kennis kan de mens de medemensen eveneens hulp geven, doordat hij de ziel rechtstreeks geestelijke goederen geeft, dus eveneens zowel voor zichzelf alsook voor de medemensen, die hij de geestelijke goederen geeft, onvergankelijke goederen verzamelt.

En werkelijk wijs is alleen maar die mens, die werkt en schept voor de eeuwigheid. Die zichzelf al op aarde helderheid verschaft over geestelijke zaken en dan overeenkomstig dit inzicht zijn aardse leven leidt. Diens kennis is onverwoestbaar en uiterst waardevol, ofschoon het door de mensen uit onwetendheid niet goed gewaardeerd wordt.

Maar wereldse kennis helpt meestal alleen maar bij het vermeerderen van aardse goederen en wordt daarom op aarde buitengewoon gewaardeerd, zonder de ziel voordeel op te leveren. Tenzij het gebruikt wordt tot welzijn van de medemens, dat wil zeggen uit liefde voor deze gebruikt wordt. En zo moet de liefde de mens altijd tevens regeren, als de mens werkelijk wetend wil worden of als wereldse kennis ook succes voor de ziel op moet leveren. Maar zonder de liefde is elke kennis een dood goed. En zonder de liefde is de kennis van de mens meestal ver van de waarheid verwijderd.

Amen

La Sapienza è impensabile senza Amore - Il sapere imperituro

La via della Sapienza si trova di conseguenza solo nell’amore e dove manca l’amore, la l’uomo percorre una via sbagliata che lo conduce via dalla Verità, perché essere saggio significa possedere un sapere che corrisponde alla Verità. Essere saggio significa però anche avere un sapere imperituro, perché il sapere è senza valore se sprofonda nel nulla con la morte. Ma il sapere imperituro è solo quello di cose che stanno al di fuori del terreno e si aspira poco a questo sapere, mentre l’uomo cerca di sondare tutto il terreno dell’aldiquà e vi mette il suo onore di valere come sapiente. Questo sapere può essere di benedizione in quanto rende l’uomo capace di agire con ciò nell’amore. Un tale sapere può essere un capitale nelle mani di colui che lo possiede, se lo valuta nel modo che aiuti il prossimo e con ciò è attivo nell’amore. Allora si conquista dei beni per l’Eternità anche con il sapere terreno e questi sono imperituri benché non porti con sé nell’Eternità questo sapere. Con il sapere spirituale però l’uomo può concedere pure l’aiuto al prossimo mentre trasmette all’anima direttamente il patrimonio spirituale, quindi raccoglie pure dei beni imperituri, sia per sé come anche per il prossimo al quale trasmette il patrimonio spirituale. E veramente saggio è solo l’uomo che agisce e crea per l’Eternità, che quindi già sulla Terra si procura la chiarezza su cose spirituali e poi vive la sua vita terrena rispetto a questa conoscenza. Il suo sapere è indistruttibile ed estremamente prezioso, benché per ignoranza non venga valutato bene dagli uomini. Il sapere mondano aiuta però quasi sempre soltanto ad aumentare i beni terreni e sulla Terra viene perciò valutato ultragrande, senza procurare all’anima un vantaggio, a meno che non venga utilizzato per il bene del prossimo, cioè valutato nell’amore per costui. E così l’amore deve dominare contemporaneamente l’uomo se dev’essere veramente sapiente oppure il sapere mondano gli deve anche procurare un successo animico. Senza l’amore però qualsiasi sapere è un bene morto e senza amore il sapere dell’uomo è quasi sempre molto lontano dalla Verità.

Amen