• Terug

Wijsheid zonder liefde is ondenkbaar – Onvergankelijke kennis

De weg naar de waarheid is bijgevolg alleen maar in de liefde te vinden en waar die liefde ontbreekt, daar neemt de mens een verkeerde weg, die hem van de waarheid weg leidt. Want wijs zijn, betekent een kennis te bezitten, die met de waarheid overeenkomt. Wijs zijn, betekent ook een onvergankelijke kennis te bezitten, want kennis, die met de dood in een niets verzinkt, is waardeloos. Maar onvergankelijke kennis is enkel een kennis van zaken, die buiten het aardse liggen en deze kennis wordt weinig nagestreefd, terwijl een mens alles van deze aarde probeert te doorgronden en er zijn eer in stelt om als wetend gezien te worden.

Deze kennis kan weliswaar in zoverre zegen brengend zijn, als het de mens in staat stelt om daarmee in liefde werkzaam te zijn. Zo’n kennis kan een waardevol iets zijn in handen van degene, die het bezit, als hij het op zo’n manier gebruikt, dat hij de medemensen daarmee helpt en dus in liefde werkzaam is. Dan verwerft hij ook met aardse kennis goederen voor de eeuwigheid en deze zijn onvergankelijk, ofschoon hij de kennis niet meeneemt naar de eeuwigheid. Maar met geestelijke kennis kan de mens de medemensen eveneens hulp geven, doordat hij de ziel rechtstreeks geestelijke goederen geeft, dus eveneens zowel voor zichzelf alsook voor de medemensen, die hij de geestelijke goederen geeft, onvergankelijke goederen verzamelt.

En werkelijk wijs is alleen maar die mens, die werkt en schept voor de eeuwigheid. Die zichzelf al op aarde helderheid verschaft over geestelijke zaken en dan overeenkomstig dit inzicht zijn aardse leven leidt. Diens kennis is onverwoestbaar en uiterst waardevol, ofschoon het door de mensen uit onwetendheid niet goed gewaardeerd wordt.

Maar wereldse kennis helpt meestal alleen maar bij het vermeerderen van aardse goederen en wordt daarom op aarde buitengewoon gewaardeerd, zonder de ziel voordeel op te leveren. Tenzij het gebruikt wordt tot welzijn van de medemens, dat wil zeggen uit liefde voor deze gebruikt wordt. En zo moet de liefde de mens altijd tevens regeren, als de mens werkelijk wetend wil worden of als wereldse kennis ook succes voor de ziel op moet leveren. Maar zonder de liefde is elke kennis een dood goed. En zonder de liefde is de kennis van de mens meestal ver van de waarheid verwijderd.

Amen

Weisheit ohne Liebe undenkbar.... Unvergängliches Wissen....

Der Weg der Wahrheit ist folglich nur in der Liebe zu finden, und wo die Liebe fehlt, dort geht der Mensch einen falschen Weg, der ihn abseits von der Wahrheit führt. Denn weise sein heißt, ein Wissen zu besitzen, welches der Wahrheit entspricht. Weise sein heißt aber auch, ein unvergängliches Wissen zu haben, denn es ist das Wissen wertlos, so es mit dem Tode in ein Nichts versinkt. Unvergängliches Wissen aber ist nur das Wissen um Dinge, die außerhalb des Irdischen liegen, und dieses Wissen wird wenig angestrebt, während der Mensch alles Diesirdische zu ergründen sucht und seine Ehre daran setzt, als wissend zu gelten. Es kann dieses Wissen zwar insofern segenbringend sein, als es den Menschen befähigt, damit in Liebe zu wirken. Es kann ein solches Wissen ein Kapital sein in den Händen dessen, der es besitzt, so er es in der Weise verwertet, daß er den Mitmenschen hilft und somit liebetätig ist.... Dann erwirbt er sich Güter für die Ewigkeit auch mit irdischem Wissen, und diese sind unvergänglich, wenngleich er das Wissen nicht mit hinübernimmt in die Ewigkeit.... Mit geistigem Wissen aber kann der Mensch gleichfalls dem Mitmenschen Hilfe gewähren, indem er der Seele direkt geistiges Gut vermittelt, also gleichfalls unvergängliche Güter ansammelt, sowohl für sich als auch für den Mitmenschen, dem er geistiges Gut vermittelt. Und wahrhaft weise ist nur der Mensch, der wirket und schaffet für die Ewigkeit, der also auf Erden schon sich Klarheit schafft über geistige Dinge und dann dieser Erkenntnis gemäß sein Erdenleben lebt. Dessen Wissen ist unzerstörbar und äußerst wertvoll, wenngleich es von den Menschen nicht recht gewertet wird aus Unkenntnis. Weltwissen aber hilft zumeist nur die irdischen Güter vermehren und wird daher auf Erden übergroß gewertet, ohne der Seele Vorteil einzutragen, es sein denn, es wird genützet zum Wohle des Mitmenschen, d.h. in Liebe zu diesem ausgewertet. Und so muß immer die Liebe gleichzeitig den Menschen beherrschen, soll der Mensch wahrhaft wissend sein oder das Weltwissen ihm auch seelischen Erfolg eintragen. Ohne die Liebe aber ist jegliches Wissen totes Gut.... und ohne die Liebe ist zumeist das Wissen des Menschen weit von der Wahrheit entfernt....

Amen