De weg naar de waarheid is bijgevolg alleen maar in de liefde te vinden en waar die liefde ontbreekt, daar neemt de mens een verkeerde weg, die hem van de waarheid weg leidt. Want wijs zijn, betekent een kennis te bezitten, die met de waarheid overeenkomt. Wijs zijn, betekent ook een onvergankelijke kennis te bezitten, want kennis, die met de dood in een niets verzinkt, is waardeloos. Maar onvergankelijke kennis is enkel een kennis van zaken, die buiten het aardse liggen en deze kennis wordt weinig nagestreefd, terwijl een mens alles van deze aarde probeert te doorgronden en er zijn eer in stelt om als wetend gezien te worden.
Deze kennis kan weliswaar in zoverre zegen brengend zijn, als het de mens in staat stelt om daarmee in liefde werkzaam te zijn. Zo’n kennis kan een waardevol iets zijn in handen van degene, die het bezit, als hij het op zo’n manier gebruikt, dat hij de medemensen daarmee helpt en dus in liefde werkzaam is. Dan verwerft hij ook met aardse kennis goederen voor de eeuwigheid en deze zijn onvergankelijk, ofschoon hij de kennis niet meeneemt naar de eeuwigheid. Maar met geestelijke kennis kan de mens de medemensen eveneens hulp geven, doordat hij de ziel rechtstreeks geestelijke goederen geeft, dus eveneens zowel voor zichzelf alsook voor de medemensen, die hij de geestelijke goederen geeft, onvergankelijke goederen verzamelt.
En werkelijk wijs is alleen maar die mens, die werkt en schept voor de eeuwigheid. Die zichzelf al op aarde helderheid verschaft over geestelijke zaken en dan overeenkomstig dit inzicht zijn aardse leven leidt. Diens kennis is onverwoestbaar en uiterst waardevol, ofschoon het door de mensen uit onwetendheid niet goed gewaardeerd wordt.
Maar wereldse kennis helpt meestal alleen maar bij het vermeerderen van aardse goederen en wordt daarom op aarde buitengewoon gewaardeerd, zonder de ziel voordeel op te leveren. Tenzij het gebruikt wordt tot welzijn van de medemens, dat wil zeggen uit liefde voor deze gebruikt wordt. En zo moet de liefde de mens altijd tevens regeren, als de mens werkelijk wetend wil worden of als wereldse kennis ook succes voor de ziel op moet leveren. Maar zonder de liefde is elke kennis een dood goed. En zonder de liefde is de kennis van de mens meestal ver van de waarheid verwijderd.
Amen
Vertaler결과적으로 진리의 길은 사랑 안에서만 찾을 수 있다. 사랑이 없는 사람은 진리와 멀어지는 잘못된 길을 걷는다. 왜냐면 지혜를 가진 것은 진리에 합당한 지식을 가진 것을 의미하기 때문이다. 그러나 지혜를 가진 것은 또한 불멸의 지식을 가진 것을 의미한다. 왜냐하면 지식이 죽음과 함께 사라지면, 그런 지식은 가치가 없기 때문이다. 그러나 불멸하는 지식은 단지 세상 밖에 있는 것들에 관한 지식이다. 이 지식을 적게 추구한다. 반면에 인간은 세상의 모든 것을 헤아려보려고 하고, 자신이 아는 사람으로 받는 명예를 위해 일한다.
이런 지식은 이런 지식을 통해 사람들이 사랑을 행할 수 있게 해주는 한, 축복을 줄 수 있다. 이런 지식은 사람이 이 지식을 이웃사람을 돕고, 사랑을 행하는 일에 적극적으로 참여하는 방식으로 활용한다면, 이 지식을 소유한 사람들의 손에 있는 자본이 될 수 있다. 그러면 그는 또한 비록 그가 이런 지식을 영원으로 가지고 가지 못하지만, 세상의 지식으로 영원을 위한 재물을 얻고, 이런 재물은 불멸한 재물이다. 그러나 영적 지식도 마찬가지로 이웃사람에게 도움을 준다. 영적인 지식은 혼에게 직접 영적 재물을 나눠준다. 다시 말해 영적인 지식은 자신을 위해 또한 그가 영적인 재물을 전해주는 이웃 사람을 위해 마찬가지로 불멸한 재물을 모으게 한다.
영원을 위해 일하고 역사하는 사람은, 이 땅에서 이미 영적인 일에 대해 선명함을 얻고, 이런 깨달음을 따라 그의 이 땅의 삶을 사는 사람은 진정으로 지혜로운 사람이다. 이런 사람의 지식은, 비록 사람들이 그들의 무지로 인해 적절하게 평가하지 못하지만, 파괴될 수 없는 아주 큰 가치가 있다. 그러나 세상 지식은 단지 세상 재물을 증가시키는 일에 도움을 준다. 그러므로 세상 지식은, 이런 지식이 이웃 사람의 유익을 위해 사용되지 않는다면, 다시 말해 사랑으로 이웃사람을 위해 사용되지 않는다면, 혼에게 유익을 주지 못하면서, 이 땅에서 과도한 평가를 받는다. 그러므로 사람이 진정으로 알게 되려면, 또는 세상지식이 그에게 영적인 성공을 주려면, 사랑이 항상 동시에 그를 지배해야만 한다. 그러나 사랑이 없으면, 모든 지식은 죽은 지식이다. 사랑이 없는 대부분의 사람의 지식은 진리로부터 거리가 멀다.
아멘
Vertaler