• Terug

Wijsheid zonder liefde is ondenkbaar – Onvergankelijke kennis

De weg naar de waarheid is bijgevolg alleen maar in de liefde te vinden en waar die liefde ontbreekt, daar neemt de mens een verkeerde weg, die hem van de waarheid weg leidt. Want wijs zijn, betekent een kennis te bezitten, die met de waarheid overeenkomt. Wijs zijn, betekent ook een onvergankelijke kennis te bezitten, want kennis, die met de dood in een niets verzinkt, is waardeloos. Maar onvergankelijke kennis is enkel een kennis van zaken, die buiten het aardse liggen en deze kennis wordt weinig nagestreefd, terwijl een mens alles van deze aarde probeert te doorgronden en er zijn eer in stelt om als wetend gezien te worden.

Deze kennis kan weliswaar in zoverre zegen brengend zijn, als het de mens in staat stelt om daarmee in liefde werkzaam te zijn. Zo’n kennis kan een waardevol iets zijn in handen van degene, die het bezit, als hij het op zo’n manier gebruikt, dat hij de medemensen daarmee helpt en dus in liefde werkzaam is. Dan verwerft hij ook met aardse kennis goederen voor de eeuwigheid en deze zijn onvergankelijk, ofschoon hij de kennis niet meeneemt naar de eeuwigheid. Maar met geestelijke kennis kan de mens de medemensen eveneens hulp geven, doordat hij de ziel rechtstreeks geestelijke goederen geeft, dus eveneens zowel voor zichzelf alsook voor de medemensen, die hij de geestelijke goederen geeft, onvergankelijke goederen verzamelt.

En werkelijk wijs is alleen maar die mens, die werkt en schept voor de eeuwigheid. Die zichzelf al op aarde helderheid verschaft over geestelijke zaken en dan overeenkomstig dit inzicht zijn aardse leven leidt. Diens kennis is onverwoestbaar en uiterst waardevol, ofschoon het door de mensen uit onwetendheid niet goed gewaardeerd wordt.

Maar wereldse kennis helpt meestal alleen maar bij het vermeerderen van aardse goederen en wordt daarom op aarde buitengewoon gewaardeerd, zonder de ziel voordeel op te leveren. Tenzij het gebruikt wordt tot welzijn van de medemens, dat wil zeggen uit liefde voor deze gebruikt wordt. En zo moet de liefde de mens altijd tevens regeren, als de mens werkelijk wetend wil worden of als wereldse kennis ook succes voor de ziel op moet leveren. Maar zonder de liefde is elke kennis een dood goed. En zonder de liefde is de kennis van de mens meestal ver van de waarheid verwijderd.

Amen

Sabiduría impensable sin amor.... Conocimiento imperecedero....

Por lo tanto, el camino de la verdad sólo se puede encontrar en el amor, y cuando falta el amor, la gente toma un camino equivocado que los aleja de la verdad. Porque ser sabio significa poseer un saber que responda a la verdad. Pero ser sabio también significa tener un saber imperecedero, porque el saber no vale nada si con la muerte se hunde en la nada. Pero el saber imperecedero es sólo el saber de las cosas que se encuentran fuera del reino terrenal, y este saber es poco buscado, mientras que el hombre busca sondear todo lo que hay en esta Tierra y pone su honor en ser reconocido como sabedor.

De hecho, este saber también puede ser beneficioso porque permite a los hombres obrar con ello en amor. Un saber así puede ser un capital en manos de quien lo posee, si lo utiliza de tal manera que ayude a sus semejantes y, por tanto, sea activo en el amor.... Entonces adquiere bienes para la eternidad, incluso con conocimientos terrenales, y éstos son imperecederos, aunque no los lleve consigo a la eternidad.... Sin embargo, con el saber espiritual, una persona también puede ayudar a sus semejantes impartiendo bienes espirituales directamente al alma, es decir, acumulando también bienes imperecederos, tanto para sí mismo como para los demás seres humanos a quienes imparte bienes espirituales.

Y sólo la personas que obra y crea para la eternidad es verdaderamente sabia, quien crea claridad sobre las cosas espirituales mientras está en la Tierra y entonces vive su vida en la Tierra de acuerdo con esta cognición. Su saber es indestructible y sumamente valioso, aunque la gente no lo valora adecuadamente por desconocimiento. Sin embargo, el conocimiento del mundo normalmente sólo ayuda a aumentar los bienes terrenales y, por lo tanto, se sobrevalora en la Tierra sin aportar ningún beneficio al alma, a menos que se utilice en beneficio de otras personas, es decir, se evalúe en el amor hacia ellas. Y así, el amor siempre debe dominar al hombre al mismo tiempo, si el hombre ha de tener un verdadero saber o si el conocimiento del mundo ha de traerle éxito espiritual. Pero sin amor, el saber de la mayoría de los humanos está lejos de la verdad....

amén