• Terug

Het verzet tegen God vertraagde de belichaming als mens – Liefdeloosheid – Nieuwe aarde – Nieuwe verlossingsperiode

De ontwikkelingsperiode voor het geestelijke was zo vastgesteld, dat dit voor het vrij komen uit de vorm volop voldoende was, want wat zich in die tijd niet voor God wilde buigen, dat negeert ook elke verdere mogelijkheid tot een opwaartse ontwikkeling en alleen nog maar de hardste vorm kan de drang naar vrijheid opwekken, maar op geen enkele manier de laatste belichaming op aarde, waar het geestelijke zijn boeien niet meer zo knellend voelt.

Weliswaar werd door de ondenkbaar lange tijd van het gebonden zijn, zijn verzet in zoverre gebroken, dat het tot dienen besloten had. Dat het dus nu de vele stadia van opwaartse ontwikkeling door kon maken, maar hij deze wil weer in het laatste stadium als mens opgaf en geen enkele mogelijkheid gebruikte om zich definitief vrij te maken. Het verzet zich opnieuw tegen God, wat nu in een toegenomen liefdeloosheid tot uitdrukking komt.

En daarom wordt deze verlossingsperiode beëindigd. Het geestelijke treedt nu een nieuwe periode van haar ontwikkeling binnen. Het wordt dus opnieuw gebonden en nu gedwongen tot passiviteit, wat het nu dubbel voelt na de staat van gedeeltelijke vrijheid, die het al bereikt had. Deze geestelijke omwenteling, de geestelijk achterwaartse ontwikkeling, vereist ook een opnieuw vormen van de schepping, die dit geestelijke weer tot verblijfplaats moet dienen. Ze vereist een volledig andere inrichting en samenstelling van dat, wat als uiterlijke vorm het geestelijke nu toebedacht is.

Want dit geestelijke legt niet dezelfde weg op aarde af, maar er zijn zowel sterkere boeien nodig alsook andere activiteiten, zodra het weer tot zoiets toegelaten wordt. En bijgevolg zal de aarde, die nu ontstaat, nieuwe scheppingen laten zien, die geheel van de oude aarde afwijken. De aarde zal anders gevormd worden en het geestelijke talloze nieuwe mogelijkheden bieden om zich opwaarts te ontwikkelen.

Zo’n hervorming van de aarde is sinds eeuwigheid voorzien, want God kent sinds eeuwigheid de weerspannige wil van de mensen, die in de eindtijd van deze verlossingsperiode de aarde bewonen. Maar eerst gebruikt Hij nog alle middelen om het geestelijke tot het opgeven van zijn verzet te bewegen en hem een tweede gebonden toestand gedurende eindeloze tijden te besparen. Want de laatste middelen zijn leed en aardse nood in zo’n omvang, dat de mensen de weg naar God moeten nemen, als ze niet geheel verstokt van geest zijn en volledig met Hem breken.

Maar dan is elke terugkeer naar God uitgesloten. Het geestelijke moet zich aan een hernieuwd veranderingsproces onderwerpen, want ook in het hiernamaals bestaat er voor dit geestelijke geen ontwikkelingsmogelijkheid, omdat het hem aan elke liefde ontbreekt, dus ook elke kennis en pas de kennis in het hiernamaals maakt een geestelijke vooruitgang mogelijk. Maar de zielen, die in uiterste liefdeloosheid het aardse leven beëindigen, bevinden zich in de diepste duisternis en kunnen niet meer tot het licht geraken en de tweede gang door de schepping is de enige weg, die weer na een eindeloos lange tijd tot de belichaming als mens leidt en zodoende toch een keer de definitieve bevrijding kan brengen.

Maar deze hernieuwde gang op aarde is zo kwellend, dat het zwaarste leed op deze aarde, dat de mensen door moeten staan, alleen maar als genade te beschouwen is. Het kan toch het geestelijke, de ziel van de mens, voor een tweede gang over de aarde behoeden, als het als dat herkend wordt, wat het is: als een middel dat God gebruikt om het van Hem afgevallen geestelijke weer naar Zichzelf terug te leiden.

Amen

Rebeldia contra Deus, encarnação tardia como ser humano.... Inconveniência.... Nova Terra.... Novas épocas redentoras....

O tempo de desenvolvimento foi tão medido para o espiritual que foi completamente suficiente para se libertar da forma, pois o que não quer se curvar diante de Deus no tempo também desconsidera qualquer possibilidade de desenvolvimento superior, e só a forma mais dura ainda pode despertar o impulso para a liberdade, mas de modo algum a última encarnação na Terra, onde o espiritual não sente mais o seu grilhões de forma tão opressiva. Foi, de facto, quebrado pelo tempo inconcebivelmente longo de estar vinculado na medida em que decidiu estar ao serviço, podendo agora passar pelas muitas fases de desenvolvimento superior, no entanto desistiu desta vontade novamente na última fase como ser humano e não fez uso de quaisquer possibilidades de finalmente se tornar livre.... resiste a Deus de novo, o que agora se expressa na crescente falta de amor.... E é por isso que este tempo de redenção chega ao fim.... O espiritual entra num novo período de desenvolvimento, sendo assim novamente banido e agora forçado à inactividade, que agora sente duas vezes depois do estado de liberdade parcial a que já tinha chegado. Esta reviravolta espiritual, a regressão espiritual, também necessita de uma nova configuração da criação, que é servir novamente a este espiritual como um lugar de morada. Ela requer um desenho e uma composição completamente diferentes daquilo que agora se destina ao espiritual como forma exterior. Porque este espiritual não cobre o mesmo curso na Terra, mas precisa tanto de grilhões mais fortes como de outras atividades, assim que for novamente admitido a tal. E consequentemente a Terra, que agora nasce, terá de mostrar novas criações que se desviam completamente das da Terra antiga. A Terra será moldada de forma diferente e oferecerá inúmeras novas possibilidades espirituais para se desenvolver para cima. Tal remodelação da Terra tem sido planejada desde a eternidade, pois Deus sabe desde a eternidade sobre a vontade oposta das pessoas que animarão a Terra no tempo final deste período de redenção. Mas antes disso, Ele ainda usa todos os meios para persuadir o espiritual a desistir de sua resistência, a fim de poupá-lo de outro estado vinculado através de tempos intermináveis. Mas os últimos meios são o sofrimento e a adversidade terrena a tal ponto que as pessoas têm de tomar o caminho para Deus, se não forem completamente endurecidos em espírito e renunciarem completamente a Ele. Mas então qualquer retorno a Deus é impossível, o ser espiritual tem que passar por um processo renovado de mudança, pois mesmo no além não há possibilidade de desenvolvimento para este ser espiritual, pois lhe falta todo amor, portanto também todo conhecimento, e só o conhecimento no além torna possível o progresso espiritual. Mas as almas que terminam sua vida terrena em extrema indelicadeza estão nas trevas mais profundas e não podem mais alcançar a luz, e o caminho repetido através da criação é o único caminho que, depois de outro tempo infinitamente longo, leva à encarnação como ser humano e assim ainda pode trazer um dia a libertação final. Mas esta caminhada renovada na Terra é tão agonizante que o sofrimento mais severo que as pessoas têm de passar nesta Terra só pode ser considerado como uma misericórdia, pois pode salvar a substância espiritual, a alma do ser humano, de uma caminhada repetida na Terra, se for reconhecida pelo que é.... como um meio que Deus usa para trazer a substância espiritual que caiu d'Ele de volta para si mesmo...._>Amém