• Terug

Het verzet tegen God vertraagde de belichaming als mens – Liefdeloosheid – Nieuwe aarde – Nieuwe verlossingsperiode

De ontwikkelingsperiode voor het geestelijke was zo vastgesteld, dat dit voor het vrij komen uit de vorm volop voldoende was, want wat zich in die tijd niet voor God wilde buigen, dat negeert ook elke verdere mogelijkheid tot een opwaartse ontwikkeling en alleen nog maar de hardste vorm kan de drang naar vrijheid opwekken, maar op geen enkele manier de laatste belichaming op aarde, waar het geestelijke zijn boeien niet meer zo knellend voelt.

Weliswaar werd door de ondenkbaar lange tijd van het gebonden zijn, zijn verzet in zoverre gebroken, dat het tot dienen besloten had. Dat het dus nu de vele stadia van opwaartse ontwikkeling door kon maken, maar hij deze wil weer in het laatste stadium als mens opgaf en geen enkele mogelijkheid gebruikte om zich definitief vrij te maken. Het verzet zich opnieuw tegen God, wat nu in een toegenomen liefdeloosheid tot uitdrukking komt.

En daarom wordt deze verlossingsperiode beëindigd. Het geestelijke treedt nu een nieuwe periode van haar ontwikkeling binnen. Het wordt dus opnieuw gebonden en nu gedwongen tot passiviteit, wat het nu dubbel voelt na de staat van gedeeltelijke vrijheid, die het al bereikt had. Deze geestelijke omwenteling, de geestelijk achterwaartse ontwikkeling, vereist ook een opnieuw vormen van de schepping, die dit geestelijke weer tot verblijfplaats moet dienen. Ze vereist een volledig andere inrichting en samenstelling van dat, wat als uiterlijke vorm het geestelijke nu toebedacht is.

Want dit geestelijke legt niet dezelfde weg op aarde af, maar er zijn zowel sterkere boeien nodig alsook andere activiteiten, zodra het weer tot zoiets toegelaten wordt. En bijgevolg zal de aarde, die nu ontstaat, nieuwe scheppingen laten zien, die geheel van de oude aarde afwijken. De aarde zal anders gevormd worden en het geestelijke talloze nieuwe mogelijkheden bieden om zich opwaarts te ontwikkelen.

Zo’n hervorming van de aarde is sinds eeuwigheid voorzien, want God kent sinds eeuwigheid de weerspannige wil van de mensen, die in de eindtijd van deze verlossingsperiode de aarde bewonen. Maar eerst gebruikt Hij nog alle middelen om het geestelijke tot het opgeven van zijn verzet te bewegen en hem een tweede gebonden toestand gedurende eindeloze tijden te besparen. Want de laatste middelen zijn leed en aardse nood in zo’n omvang, dat de mensen de weg naar God moeten nemen, als ze niet geheel verstokt van geest zijn en volledig met Hem breken.

Maar dan is elke terugkeer naar God uitgesloten. Het geestelijke moet zich aan een hernieuwd veranderingsproces onderwerpen, want ook in het hiernamaals bestaat er voor dit geestelijke geen ontwikkelingsmogelijkheid, omdat het hem aan elke liefde ontbreekt, dus ook elke kennis en pas de kennis in het hiernamaals maakt een geestelijke vooruitgang mogelijk. Maar de zielen, die in uiterste liefdeloosheid het aardse leven beëindigen, bevinden zich in de diepste duisternis en kunnen niet meer tot het licht geraken en de tweede gang door de schepping is de enige weg, die weer na een eindeloos lange tijd tot de belichaming als mens leidt en zodoende toch een keer de definitieve bevrijding kan brengen.

Maar deze hernieuwde gang op aarde is zo kwellend, dat het zwaarste leed op deze aarde, dat de mensen door moeten staan, alleen maar als genade te beschouwen is. Het kan toch het geestelijke, de ziel van de mens, voor een tweede gang over de aarde behoeden, als het als dat herkend wordt, wat het is: als een middel dat God gebruikt om het van Hem afgevallen geestelijke weer naar Zichzelf terug te leiden.

Amen

Oposición a Dios, retraso de la encarnación como ser humano.... Desamor.... Nueva Tierra.... Eras de redención....

El tiempo de desarrollo de tiempo fue medido para lo espiritual para que bastara completamente para poder liberarse de la forma, porque todo que no quiere inclinarse ante Dios en el tiempo ignora también cualquier posibilidad de desarrollo superior, y sólo la forma más dura puede despertar el anhelo de libertad, pero de ninguna manera la última encarnación en la Tierra, donde lo espiritual ya no siente su atadura tan opresiva. Es cierto que durante el tiempo inconmensurablemente largo de estar atado, su resistencia fue quebrantaba hasta el punto de que decidió servir y ahora pudo pasar por las muchas etapas de desarrollo superior, pero renunció a esta voluntad nuevamente en la última etapa como ser humano y no le servía ninguna posibilidad de finalmente llegar a ser libre.... nuevamente se resiste a Dios, lo que ahora se expresa en un mayor desamor....

Y por eso se finalizará este tiempo de redención.... Lo espiritual entra en un nuevo periodo de desarrollo, por lo que se desterrado nuevamente y ahora obligado a la inacción, que ahora siente el doble después del estado de libertad parcial que ya había logrado. Este cambio espiritual, la regresión espiritual, requiere también una nueva formación de la creación, que debería servir una vez más como lugar de residencia para este espiritual.

Requiere un diseño y una composición completamente diferentes lo que ahora está destinado a lo espiritual como forma externa. Porque este espiritual no sigue el mismo camino en la Tierra, sino que requiere grilletes más fuertes y otras actividades tan pronto como se le permite estar activo de nuevo. Y en consecuencia, la Tierra que ahora está surgiendo tendrá nuevas creaciones que serán completamente diferentes a las de la Tierra vieja. La Tierra será diseñada de otra manera y ofrecerá a lo espiritual innumerables nuevas oportunidades para desarrollarse hacia arriba. Tal transformación de la Tierra ha sido planeada desde la eternidad, porque Dios ha sabido desde la eternidad acerca de la voluntad contraria de los seres humanos que vivificará la Tierra al final de este periodo de redención.

Pero antes de eso, Él utiliza todos los medios para persuadir a lo espiritual a que abandone su resistencia para ahorrarlo de un estado atado repetido por tiempos interminables. Pero los últimos medios son el sufrimiento y las dificultades terrenales hasta tal punto que los humanos tienen que emprender el camino hacia Dios si no son de sentido endurecido y renuncian por completo a Él. Pero entonces se excluye cualquier retorno a Dios, lo espiritual tiene que pasar por un nuevo proceso de transformación, porque incluso en el más allá no hay posibilidad de desarrollo para este espiritual, ya que carece de todo amor, y por tanto también de todo conocimiento, y sólo el conocimiento hace posible un progreso espiritual en el más allá.

Pero las almas que terminan su vida en la Tierra en un desamor extremo se encuentran en las tinieblas más profundas y ya no pueden alcanzar la luz, y caminar de nuevo a través de la creación es el único camino que, después de un tiempo interminable, conduce a la encarnación como ser humano y, por tanto, puede traer la liberación final. Pero este nuevo viaje por la Tierra es tan tortuoso que el sufrimiento más severo que los humanos tienen que atravesar en esta Tierra sólo puede verse como una gracia, ya que puede proteger lo espiritual, el alma de ser humano, de otro viaje por la Tierra, si es reconocido por lo que es.... como un medio que Dios usa para traer de vuelta a Sí Mismo lo espiritual que se ha alejado de Él....

amén