• Terug

Het verzet tegen God vertraagde de belichaming als mens – Liefdeloosheid – Nieuwe aarde – Nieuwe verlossingsperiode

De ontwikkelingsperiode voor het geestelijke was zo vastgesteld, dat dit voor het vrij komen uit de vorm volop voldoende was, want wat zich in die tijd niet voor God wilde buigen, dat negeert ook elke verdere mogelijkheid tot een opwaartse ontwikkeling en alleen nog maar de hardste vorm kan de drang naar vrijheid opwekken, maar op geen enkele manier de laatste belichaming op aarde, waar het geestelijke zijn boeien niet meer zo knellend voelt.

Weliswaar werd door de ondenkbaar lange tijd van het gebonden zijn, zijn verzet in zoverre gebroken, dat het tot dienen besloten had. Dat het dus nu de vele stadia van opwaartse ontwikkeling door kon maken, maar hij deze wil weer in het laatste stadium als mens opgaf en geen enkele mogelijkheid gebruikte om zich definitief vrij te maken. Het verzet zich opnieuw tegen God, wat nu in een toegenomen liefdeloosheid tot uitdrukking komt.

En daarom wordt deze verlossingsperiode beëindigd. Het geestelijke treedt nu een nieuwe periode van haar ontwikkeling binnen. Het wordt dus opnieuw gebonden en nu gedwongen tot passiviteit, wat het nu dubbel voelt na de staat van gedeeltelijke vrijheid, die het al bereikt had. Deze geestelijke omwenteling, de geestelijk achterwaartse ontwikkeling, vereist ook een opnieuw vormen van de schepping, die dit geestelijke weer tot verblijfplaats moet dienen. Ze vereist een volledig andere inrichting en samenstelling van dat, wat als uiterlijke vorm het geestelijke nu toebedacht is.

Want dit geestelijke legt niet dezelfde weg op aarde af, maar er zijn zowel sterkere boeien nodig alsook andere activiteiten, zodra het weer tot zoiets toegelaten wordt. En bijgevolg zal de aarde, die nu ontstaat, nieuwe scheppingen laten zien, die geheel van de oude aarde afwijken. De aarde zal anders gevormd worden en het geestelijke talloze nieuwe mogelijkheden bieden om zich opwaarts te ontwikkelen.

Zo’n hervorming van de aarde is sinds eeuwigheid voorzien, want God kent sinds eeuwigheid de weerspannige wil van de mensen, die in de eindtijd van deze verlossingsperiode de aarde bewonen. Maar eerst gebruikt Hij nog alle middelen om het geestelijke tot het opgeven van zijn verzet te bewegen en hem een tweede gebonden toestand gedurende eindeloze tijden te besparen. Want de laatste middelen zijn leed en aardse nood in zo’n omvang, dat de mensen de weg naar God moeten nemen, als ze niet geheel verstokt van geest zijn en volledig met Hem breken.

Maar dan is elke terugkeer naar God uitgesloten. Het geestelijke moet zich aan een hernieuwd veranderingsproces onderwerpen, want ook in het hiernamaals bestaat er voor dit geestelijke geen ontwikkelingsmogelijkheid, omdat het hem aan elke liefde ontbreekt, dus ook elke kennis en pas de kennis in het hiernamaals maakt een geestelijke vooruitgang mogelijk. Maar de zielen, die in uiterste liefdeloosheid het aardse leven beëindigen, bevinden zich in de diepste duisternis en kunnen niet meer tot het licht geraken en de tweede gang door de schepping is de enige weg, die weer na een eindeloos lange tijd tot de belichaming als mens leidt en zodoende toch een keer de definitieve bevrijding kan brengen.

Maar deze hernieuwde gang op aarde is zo kwellend, dat het zwaarste leed op deze aarde, dat de mensen door moeten staan, alleen maar als genade te beschouwen is. Het kan toch het geestelijke, de ziel van de mens, voor een tweede gang over de aarde behoeden, als het als dat herkend wordt, wat het is: als een middel dat God gebruikt om het van Hem afgevallen geestelijke weer naar Zichzelf terug te leiden.

Amen

하나님을 향한 저항은 늦게 인간으로 육신을 입게 한다. 사랑 없음. 새 땅. 구원시대.

영적인 존재를 위한 성장 기간은 영적인 존재가 형체로부터 완전히 자유롭게 되기에 충분한 정도로 정해졌다. 왜냐하면 이 기간 동안 하나님께 순복하기를 원하지 않는 존재는 또한 계속되는 더 높은 성장의 가능성에 주의를 기울이지 않기 때문이다. 단지 가장 굳은 형체가 이런 존재의 자유를 향한 충동이 깨어나게 할 수 있지만, 그러나 영적인 존재가 더 이상 자신의 속박을 너무 억압적으로 느끼지 않는 이 땅의 마지막 육신을 입는 기간에는 이런 충동이 절대로 깨어나지 않는다. 실제 엄청나게 긴 시간 동안 묶여 사는 일을 통해 저항력이 꺾여, 존재가 섬기려는 결심했고, 그러므로 이제는 더 높은 성장의 여러 단계를 통과할 수 있었지만, 인간으로 사는 마지막 단계에서 존재가 그의 의지를 다시 포기했고, 자신을 마침내 자유롭게 할 기회가 전혀 사용하지 않는다. 존재는 새롭게 하나님을 대적하고, 이런 일은 증가된 사랑 없음으로 나타난다.

그러므로 구원 기간이 끝이 난다. 영적은 존재는 새로운 성장 시대에 접어 들고, 따라서 새롭게 파문을 받고, 이제 활동하지 못하도록 강요를 받게 된다. 존재가 이미 도달한 부분적 자유의 상태를 겪은 후에는 이런 강요를 두배로 느끼게 된다. 이런 영적 변화는, 이런 영적인 퇴보는 창조물을 새롭게 형성하는 일을 필요로 하게 만든다. 이일은 영적인 존재에게 다시 거처를 제공하기 위한 일이다.

이일은 이제 영적인 존재를 위한 겉형체로 의도된 것이 완전히 다른 형상과 구성을 갖게 한다. 왜냐면 영적은 존재가 같은 이 땅의 과정을 가는 것이 아니라, 더 강한 속박이 필요하고, 존재에게 다시 일하도록 허용이 된다면, 다른 일이 필요하기 때문이다. 결과적으로 이제 새롭게 된 이 땅은 이전의 옛 땅과는 완전히 다른, 새로운 창조물들을 보여주어야 할 것이다. 이 땅은 다르게 조성되어 있게 될 것이고, 영적인 존재에게 위로 성장할 수 있는 무수한 새로운 가능성을 제공할 것이다. 이 땅을 재구성하는 이런 일은 영원 전부터 계획되었다. 왜냐면 하나님은 영원으로부터 이번 구원시대의 마지막 때에 이 땅을 살아가는 사람들의 거역하는 의지를 알았기 때문이다.

그러나 하나님은 그 전에 존재가 끝없는 시간에 걸쳐 다시 묶임을 받는 상태에 빠지는 일을 피하게 해주기 위해, 모든 수단을 사용하여 영적인 존재가 저항을 포기하도록 움직이려고 아직 시도한다. 그러나 마지막 수단은, 사람들이 완전히 완고하지 않고, 하나님과 완전하게 분리되지 않았다면, 사람이 하나님께 향하는 길을 가야만 하게 만들 정도의 세상적인 고통과 고난이다. 그러나 그런 후에는 하나님께 어떤 귀환도 일어나지 않고, 영적인 존재는 새롭게 영적인 변화의 과정을 거쳐야만 한다. 왜냐하면 저세상에서 이런 영적인 존재들이 영적인 성장을 할 가능성이 없기 때문이다. 왜냐하면 영적인 존재들에게 모든 사랑이 부족하고, 그러므로 또한 어떤 깨달음도 없고, 저세상에서 깨달음이 비로소 영적인 성장을 가능하게 해주기 때문이다.

그러나 극도로 사랑이 없이 이 땅의 삶을 마친 혼은 가장 깊은 어두움 속에 있게 되고, 더 이상 빛에 도달할 수 없다. 존재가 다시 한번 창조물을 거치는 과정을 반복하는 일이 유일한 길이다. 이 길은 끝없이 오랜 기간이 지난 후에 다시 인간으로 육신을 입게 하고, 이로써 언젠가 최종적으로 자유에 도달할 수 있게 된다. 그러나 이 땅의 과정을 새롭게 가는 길은 아주 고통스러워, 사람들이 겪어야만 하는 이 땅의 가장 무거운 고통을, 만약에 이 땅의 가장 무거운 고통이 영적인 존재를, 인간의 혼을, 다시 한번 이 땅의 과정을 가는 일로부터 보호할 수 있다면, 존재가 이런 고통을 하나님이 하나님으로부터 멀어진 영적인 존재를 다시 자기 자신에게 인도하기 위해 사용하는 수단으로 깨닫는다면, 단지 은혜로 여겨야만 할 정도이다.

아멘