Een innige vereniging van zielen moet de mensen met elkaar verbinden, opdat ze gezamenlijk opwaarts streven en elkaar aansporen tot een leven in liefde en een diep geloof. Een ware vereniging is bevorderlijk voor het uitrijpen van de zielen, maar de mensen moeten zulks uit eigen beweging nastreven. Ze moeten zich in het hart gedrongen voelen om hun liefde aan de medemensen te geven en wederzijds proberen om een geestelijke gedachtewisseling te bevorderen om te geven en te ontvangen, wat ze aan geestelijke goederen bezitten of begeren.
Zodra er dwang uitgeoefend wordt, dus een vereniging weloverwogen opgericht wordt, waarbij de mensen zich aan moeten sluiten, wordt haar waarde minder, want er ontbreekt dan de innigheid, die pas de waarde van een vereniging vormt. En daarom zal zulk streven, dat een werkzaam zijn in liefde moet zijn, ook zelden nuttig zijn voor de ziel. Die in het beste geval alleen maar voorgeschreven handelingen zijn, die moeten getuigen van de gemeenschapszin. Die werken van naastenliefde moeten zijn, maar zonder aandrang van hart gedaan worden. Die alleen maar gedaan worden om naar buiten toe een vereniging voor te wenden, waaraan echter de innerlijke geest van de liefde ontbreekt. Het is veeleer een mechanische uitoefening van bepaalde plichten, die niets met actieve naastenliefde gemeen hebben, want niet de daad op zich bepaalt de waarde van een handeling, maar de liefdesgraad van het hart van de mens, die deze daad verricht. Maar de mens loopt het gevaar om zelfs het werkzaam zijn in liefde te staken, als hij daar in een vereniging volgens plan toe aangezet wordt.
Een innige gemeenschap van zielen daarentegen bevordert het werkzaam zijn in liefde uit eigen beweging. En de mensen voelen zich tot goede handelingen gedrongen, omdat deze niet van hen geëist, maar in volledig vrije wil uitgeoefend worden en daarom ook voor God pas echte waarde hebben.
Amen
VertalerLes hommes doivent être unis dans une intime communauté d'âmes pour qu'ils tendent ensemble vers le Haut et s’incitent à une vie dans l'amour et à une profonde foi. Une vraie communauté est nécessaire pour le mûrissement des âmes, mais les hommes doivent y aspirer par leur propre poussée, ils doivent sentir la poussée dans le cœur de donner l’amour au prochain et de se chercher réciproquement pour maintenir un échange spirituel de pensées, pour donner et recevoir ce qu’ils possèdent ou désirent comme Bien spirituel. Dès qu'il est exercé une contrainte, c’est à dire une communauté formée selon un plan auquel les hommes doivent s'unir, sa valeur est diminuée, parce qu'alors il manque l'intériorité et c’est seulement celle-ci qui donne sa valeur à une communauté. Et donc de telles aspirations seront aussi rarement d'utilité pour l'âme et évaluées comme action d'amour, car dans le meilleur des cas ce sont seulement des actions prescrites qui doivent témoigner du sens de la communauté, ce doit être des œuvres d’amour pour le prochain, mais qui sont exercées sans la poussée du cœur et qui sont accomplies seulement pour faire semblant d’appartenir à une communauté, alors que ce devrait être la première chose, l'esprit intérieur de l'amour. C’est plutôt un exercice mécanique de certaines obligations qui n'ont rien en commun avec un amour actif pour le prochain, parce que l'acte en soi ne constitue pas la valeur d'une action, mais c’est le degré d'amour du cœur de l'homme qui accomplit cette action. Mais l'homme est en danger d'annuler l’action d'amour s'il est tenu d’agir selon le plan de la communauté. L'intime communauté d'âmes par contre promeut l'activité d'amour par sa propre poussée et les hommes se sentent poussé à des bonnes actions, parce que celles-ci ne sont pas exigées d’eux, mais elles sont exercées dans la vraie libre volonté et donc elles seules ont de la valeur devant Dieu.
Amen
Vertaler