• Terug

De verlossingsperiode loopt ten einde

De mensheid zal in steeds grotere nood geraken, omdat de tijd, die het geestelijke tot verlossing gegeven is, dringt. Er moet een versneld ontwikkelingsproces mogelijk zijn, dat door een enorm lijden en ellende bevorderd wordt.

De tijd loopt ten einde en er zijn nog talloze mensen die geen enkel geestelijk streven hebben en daarom volledig nutteloos door het aardse leven gaan. Ze moeten in zekere zin door uiterlijke omstandigheden aangespoord worden om ernstig over het aardse leven na te denken, wat ze nooit zouden doen als het leven in eentonigheid en zonder lijden en nood aan hen voorbijgaat. Zolang ze niet door vurig gebed in contact komen met de geestelijke wereld, door het vragen om geestelijke kracht, valt het succes van hun belichaming op aarde te betwijfelen of het aardse leven zou alleen maar een voortdurend werkzaam zijn in liefde moeten zijn, want dan staat de mens onbewust ook in verbinding met de geestelijke wereld.

De tijd van de verlossing van het geestelijke loopt ten einde. Wat dat betekent, kan de mens niet begrijpen en toch moet hij ervan in kennis gesteld worden, opdat hij de oorzaak en het doel van de grote nood begrijpt, wat God over de aarde laat komen. Een eindeloos lange tijd heeft deze verlossingsperiode omvat en steeds weer werd het geestelijke de mogelijkheid gegeven om zich opwaarts te ontwikkelen. Maar Gods wijsheid heeft aan deze verlossingsperiode ook een grens gesteld, maar deed ook het aantal en de soort van de ontwikkelingsmogelijkheden toenemen, opdat het nog onrijpe geestelijke ten laatste nog rijp kan worden, voordat de verlossingsperiode beëindigd wordt.

En zodra het geestelijke zich niet verzet, kan het de laatste trede van ontwikkeling bereiken. Maar de wil van dit geestelijke is zwak en het faalt, als het niet op zo’n manier beïnvloed wordt, die hem tot een beslissing dwingt. Zo’n invloed moet het aardse leed op het geestelijke uitoefenen en daarom laat God deze laatste mogelijkheid niet onbeproefd om het geestelijke te helpen, dat zonder dit de belichaming als mens niet benut.

Het aardse leven gaat voorbij en daarmee ook de mogelijkheid, dat het geestelijke in de mens vrij komt. Op aarde kan het dit nog op eigen kracht. Maar zodra het aardse leven beëindigd is, ontbreekt het het geestelijke, de ziel, aan kracht en het grootste gevaar is, dat de ziel zich negatief ontwikkelt, hetgeen een voor eeuwigheden gebonden zijn tot gevolg heeft. Het grootste leed op aarde is ten opzichte daarvan gering te noemen en daarom moeten de mensen het op zich nemen, omdat het de enige mogelijkheid is om de ziel de kwellingen van het hiernamaals te besparen, die veel groter zijn en eeuwigheden duren, omdat het in het hiernamaals moeilijker is om tot geestelijke vrijheid te komen.

Want dit is zeker: er komt niets over de mensheid, want niet zijn grondslag heeft in Gods liefde en Gods wijsheid als voorwaarde heeft. En daarom moet ook het komende, enorme lijden beschouwd worden als een liefdesbewijs van God. Als een laatste middel tot verlossing van het geestelijke, dat in het gevaar verkeert, geheel verloren te gaan.

Amen

Perioada de răscumpărare se apropie de sfârșit....

Omenirea va cădea într-o adversitate tot mai mare, deoarece timpul acordat spiritualului pentru răscumpărare este presant. Trebuie să fie posibil un proces accelerat de dezvoltare, care este favorizat de suferința și mizeria excesivă. Timpul se apropie de sfârșit și există încă nenumărați oameni care nu au nici un fel de strădanie spirituală și, prin urmare, trec complet inutil prin viața pământească. Aceștia trebuie, ca să spunem așa, să fie îndemnați de circumstanțele exterioare să se gândească serios la viața pământească, ceea ce nu ar face niciodată dacă viața ar trece pe lângă ei în uniformitate și fără suferințe și greutăți. Atâta timp cât nu iau contact cu lumea spirituală prin rugăciune sinceră, prin invocarea forței spirituale, succesul spiritual al întrupării lor pe Pământ este îndoielnic, altfel viața pământească ar trebui să fie doar o activitate continuă de iubire, dar atunci ființa umană este și ea în contact inconștient cu lumea spirituală. Timpul de răscumpărare a lumii spirituale se apropie de sfârșit.... Ființa umană nu poate înțelege ce înseamnă acest lucru și totuși ar trebui să fie informată despre aceasta, pentru a înțelege cauza și scopul marii adversități pe care Dumnezeu permite să vină pe Pământ. Această perioadă de răscumpărare a acoperit un timp infinit de lung și de fiecare dată i s-a oferit spiritualului posibilitatea de a se dezvolta în sus. Dar înțelepciunea lui Dumnezeu a stabilit o limită și pentru această perioadă de răscumpărare, dar crește și numărul și tipul de posibilități de dezvoltare, astfel încât spiritualul încă imatur să poată ajunge la ultima sa maturitate înainte de încheierea perioadei de răscumpărare. Și de îndată ce spiritualul nu se împotrivește, el poate ajunge la ultimul stadiu de dezvoltare. Dar voința acestei substanțe spirituale este slabă și eșuează dacă nu este influențată într-un mod care să o îndemne să ia o decizie proprie. Suferința terestră are menirea de a exercita o astfel de influență asupra ființei spirituale și, de aceea, Dumnezeu nu lasă această ultimă posibilitate neexperimentată pentru a ajuta ființa spirituală, care, fără ea, nu ar beneficia de întruparea ca ființă umană. Viața pământească trece, dar odată cu ea și posibilitatea ca spiritualul din ființa umană să se elibereze. Pe Pământ, el mai poate face acest lucru din forțele proprii; dar de îndată ce viața pământească se termină, spiritualul, sufletul, este lipsit de forță și se află în cel mai mare pericol de a se dezvolta în mod retrograd, ceea ce duce la eternități în care va fi din nou legat. Pe de altă parte, cea mai mare suferință de pe Pământ poate fi numită minoră și, prin urmare, oamenii ar trebui să și-o asume, deoarece este singura posibilitate de a scuti sufletul de chinurile de dincolo, care sunt mult mai mari și durează veacuri întregi, deoarece în lumea de dincolo este mai dificil să atingi libertatea spirituală. Căci aceasta este cert.... nimic nu va veni asupra omenirii care să nu se bazeze pe iubirea lui Dumnezeu și să nu aibă ca premisă înțelepciunea lui Dumnezeu.... Și de aceea, chiar și suferința extrem de mare care va veni trebuie privită ca o dovadă a iubirii lui Dumnezeu.... ca un ultim mijloc de răscumpărare pentru spiritualitate, care este în pericol de a se pierde complet....

Amin