• Terug

De verlossingsperiode loopt ten einde

De mensheid zal in steeds grotere nood geraken, omdat de tijd, die het geestelijke tot verlossing gegeven is, dringt. Er moet een versneld ontwikkelingsproces mogelijk zijn, dat door een enorm lijden en ellende bevorderd wordt.

De tijd loopt ten einde en er zijn nog talloze mensen die geen enkel geestelijk streven hebben en daarom volledig nutteloos door het aardse leven gaan. Ze moeten in zekere zin door uiterlijke omstandigheden aangespoord worden om ernstig over het aardse leven na te denken, wat ze nooit zouden doen als het leven in eentonigheid en zonder lijden en nood aan hen voorbijgaat. Zolang ze niet door vurig gebed in contact komen met de geestelijke wereld, door het vragen om geestelijke kracht, valt het succes van hun belichaming op aarde te betwijfelen of het aardse leven zou alleen maar een voortdurend werkzaam zijn in liefde moeten zijn, want dan staat de mens onbewust ook in verbinding met de geestelijke wereld.

De tijd van de verlossing van het geestelijke loopt ten einde. Wat dat betekent, kan de mens niet begrijpen en toch moet hij ervan in kennis gesteld worden, opdat hij de oorzaak en het doel van de grote nood begrijpt, wat God over de aarde laat komen. Een eindeloos lange tijd heeft deze verlossingsperiode omvat en steeds weer werd het geestelijke de mogelijkheid gegeven om zich opwaarts te ontwikkelen. Maar Gods wijsheid heeft aan deze verlossingsperiode ook een grens gesteld, maar deed ook het aantal en de soort van de ontwikkelingsmogelijkheden toenemen, opdat het nog onrijpe geestelijke ten laatste nog rijp kan worden, voordat de verlossingsperiode beëindigd wordt.

En zodra het geestelijke zich niet verzet, kan het de laatste trede van ontwikkeling bereiken. Maar de wil van dit geestelijke is zwak en het faalt, als het niet op zo’n manier beïnvloed wordt, die hem tot een beslissing dwingt. Zo’n invloed moet het aardse leed op het geestelijke uitoefenen en daarom laat God deze laatste mogelijkheid niet onbeproefd om het geestelijke te helpen, dat zonder dit de belichaming als mens niet benut.

Het aardse leven gaat voorbij en daarmee ook de mogelijkheid, dat het geestelijke in de mens vrij komt. Op aarde kan het dit nog op eigen kracht. Maar zodra het aardse leven beëindigd is, ontbreekt het het geestelijke, de ziel, aan kracht en het grootste gevaar is, dat de ziel zich negatief ontwikkelt, hetgeen een voor eeuwigheden gebonden zijn tot gevolg heeft. Het grootste leed op aarde is ten opzichte daarvan gering te noemen en daarom moeten de mensen het op zich nemen, omdat het de enige mogelijkheid is om de ziel de kwellingen van het hiernamaals te besparen, die veel groter zijn en eeuwigheden duren, omdat het in het hiernamaals moeilijker is om tot geestelijke vrijheid te komen.

Want dit is zeker: er komt niets over de mensheid, want niet zijn grondslag heeft in Gods liefde en Gods wijsheid als voorwaarde heeft. En daarom moet ook het komende, enorme lijden beschouwd worden als een liefdesbewijs van God. Als een laatste middel tot verlossing van het geestelijke, dat in het gevaar verkeert, geheel verloren te gaan.

Amen

Il periodo di Redenzione sta andando alla fine

L’umanità capiterà in miseria sempre maggiore, perché il tempo stringe dato allo spirituale per la Redenzione. Dev’essere possibile un accelerato processo di sviluppo che viene promosso attraverso ultragrande miseria e bisogno. Il tempo sta andando alla fine e ci sono ancora innumerevoli uomini che non hanno alcuna spinta al tendere spirituale e quindi passano attraverso la vita terrena in modo del tutto inutilmente. In certo qual modo devono essere spinti attraverso condizioni esteriori a riflettere seriamente sulla vita terrena, cosa che non farebbero mai se la vita passasse da loro nella regolarità e senza sofferenza e miseria. Finché non prendono contatto con il mondo spirituale attraverso l’intima preghiera, attraversa la richiesta della Forza spirituale, è da mettere in dubbio il successo spirituale della loro incorporazione sulla Terra, oppure la vita terrena dovrebbe essere soltanto un continuo agire nell’amore, allora l’uomo sta anche inconsciamente in collegamento con il mondo spirituale. Il tempo della Redenzione dello spirituale sta andando alla sua fine. Ciò che significa, l’uomo non lo può afferrare e malgrado ciò dev’essergli data la conoscenza affinché comprenda la causa e lo scopo della grande miseria che Dio lascia venire sulla Terra. Il periodo di Redenzione comprendeva un tempo infinitamente lungo ed allo spirituale era sempre di nuovo data l’opportunità di svilupparsi verso l’Alto. Ma la Sapienza di Dio ha dato anche un termine a questo periodo di Redenzione, ha anche aumentato il numero ed il genere delle possibilità di sviluppo, affinché lo spirituale ancora immaturo possa giungere all’ultima maturazione, prima che finisce il periodo di Redenzione. E se lo spirituale non si ribella, può raggiungere l’ultimo gradino dello sviluppo. Ma la volontà di questo spirituale è debole e fallisce se non viene influenzata in un modo che la spinga alla propria decisione. Una tale influenza deve esercitare la sofferenza terrena sullo spirituale e perciò Dio non lascia intentata quest’ultima possibilità per aiutare lo spirituale che senza questa non utilizza l’incorporazione come uomo. La vita terrena sta terminando, con questa però anche la possibilità che lo spirituale nell’uomo si liberi. Sulla Terra lo può ancora con la propria forza; ma appena la vita terrena è terminata, questa forza manca allo spirituale, all’anima ed allora è nel più grande pericolo di svilupparsi in retrocessione, che ha per conseguenza una rinnovata relegazione per delle Eternità. La più grande miseria sulla Terra in confronto, è da chiamare minima e perciò gli uomini la devono prendere su di sé perché è l’unica possibilità di risparmiare all’anima i tormenti nell’aldilà che sono molto più grandi e durano delle Eternità, perché nell’aldilà è molto più difficile raggiungere la libertà spirituale. Perché questo è certo, nulla viene sull’umanità che non fosse motivato dall’Amore di Dio e che ha per premessa la Sapienza di Dio. E perciò anche l’ultragrande sofferenza in arrivo dev’essere considerata come una dimostrazione dell’Amore di Dio, come un ultimo mezzo di Redenzione dello spirituale che è in pericolo di perdersi totalmente.

Amen