• Terug

De verlossingsperiode loopt ten einde

De mensheid zal in steeds grotere nood geraken, omdat de tijd, die het geestelijke tot verlossing gegeven is, dringt. Er moet een versneld ontwikkelingsproces mogelijk zijn, dat door een enorm lijden en ellende bevorderd wordt.

De tijd loopt ten einde en er zijn nog talloze mensen die geen enkel geestelijk streven hebben en daarom volledig nutteloos door het aardse leven gaan. Ze moeten in zekere zin door uiterlijke omstandigheden aangespoord worden om ernstig over het aardse leven na te denken, wat ze nooit zouden doen als het leven in eentonigheid en zonder lijden en nood aan hen voorbijgaat. Zolang ze niet door vurig gebed in contact komen met de geestelijke wereld, door het vragen om geestelijke kracht, valt het succes van hun belichaming op aarde te betwijfelen of het aardse leven zou alleen maar een voortdurend werkzaam zijn in liefde moeten zijn, want dan staat de mens onbewust ook in verbinding met de geestelijke wereld.

De tijd van de verlossing van het geestelijke loopt ten einde. Wat dat betekent, kan de mens niet begrijpen en toch moet hij ervan in kennis gesteld worden, opdat hij de oorzaak en het doel van de grote nood begrijpt, wat God over de aarde laat komen. Een eindeloos lange tijd heeft deze verlossingsperiode omvat en steeds weer werd het geestelijke de mogelijkheid gegeven om zich opwaarts te ontwikkelen. Maar Gods wijsheid heeft aan deze verlossingsperiode ook een grens gesteld, maar deed ook het aantal en de soort van de ontwikkelingsmogelijkheden toenemen, opdat het nog onrijpe geestelijke ten laatste nog rijp kan worden, voordat de verlossingsperiode beëindigd wordt.

En zodra het geestelijke zich niet verzet, kan het de laatste trede van ontwikkeling bereiken. Maar de wil van dit geestelijke is zwak en het faalt, als het niet op zo’n manier beïnvloed wordt, die hem tot een beslissing dwingt. Zo’n invloed moet het aardse leed op het geestelijke uitoefenen en daarom laat God deze laatste mogelijkheid niet onbeproefd om het geestelijke te helpen, dat zonder dit de belichaming als mens niet benut.

Het aardse leven gaat voorbij en daarmee ook de mogelijkheid, dat het geestelijke in de mens vrij komt. Op aarde kan het dit nog op eigen kracht. Maar zodra het aardse leven beëindigd is, ontbreekt het het geestelijke, de ziel, aan kracht en het grootste gevaar is, dat de ziel zich negatief ontwikkelt, hetgeen een voor eeuwigheden gebonden zijn tot gevolg heeft. Het grootste leed op aarde is ten opzichte daarvan gering te noemen en daarom moeten de mensen het op zich nemen, omdat het de enige mogelijkheid is om de ziel de kwellingen van het hiernamaals te besparen, die veel groter zijn en eeuwigheden duren, omdat het in het hiernamaals moeilijker is om tot geestelijke vrijheid te komen.

Want dit is zeker: er komt niets over de mensheid, want niet zijn grondslag heeft in Gods liefde en Gods wijsheid als voorwaarde heeft. En daarom moet ook het komende, enorme lijden beschouwd worden als een liefdesbewijs van God. Als een laatste middel tot verlossing van het geestelijke, dat in het gevaar verkeert, geheel verloren te gaan.

Amen

La période de Libération va à sa fin

L'humanité arrivera dans une misère toujours plus grande, parce que le temps qui est donné au spirituel pour sa Libération se resserre. Il doit être possible d’accélérer le processus de développement qui est promû à travers la très grande misère et le besoin. Le temps va à la fin et il y a encore d’innombrables hommes qui n'ont pas quelque poussée à tendre spirituellement et donc qui passent à travers la vie terrestre d’une manière entièrement inutilement. D’une certaine manière ils doivent être poussés à travers des conditions extérieures à réfléchir sérieusement sur la vie terrestre, chose qu’ils ne feraient jamais si la vie passait pour eux dans la régularité, sans la souffrance et la misère. Ils ne prennent pas contact avec le monde spirituel au travers d’une intime prière, au travers d’une demande de Force spirituelle, de sorte que le succès spirituel de leur incorporation sur la Terre peut être mis en doute, ou bien, si la vie terrestre était seulement une activité continue dans l'amour l'homme serait inconsciemment en liaison avec le monde spirituel. Le temps de la Libération du spirituel va à sa fin. Ce que cela signifie l'homme ne peut pas le saisir et malgré cela il doit lui en être donné la connaissance pour qu'il comprenne la cause et le but de la grande misère que Dieu laisse venir sur la Terre. La période de Libération a pris un temps infiniment long et au spirituel il est toujours de nouveau donné l'opportunité de se développer vers le Haut. Mais la Sagesse de Dieu a donné aussi un terme à cette période de Libération, elle a même a augmenté le nombre et le genre des possibilités de développement, pour que le spirituel encore immature puisse arriver au dernier mûrissement avant que la période de Libération finisse. Et si le spirituel ne se rebelle pas, il peut atteindre la dernière marche de développement. Mais la volonté de ce spirituel est faible et il échoue s’il n'est pas influencé d’une manière qui le pousse à la décision. Une telle influence doit laisser venir la souffrance terrestre sur le spirituel et donc Dieu ne laisse pas de coté cette dernière possibilité pour aider le spirituel qui sans cela n'utilise pas son incorporation comme homme. La vie terrestre passe, et avec celle-ci aussi la possibilité que le spirituel dans l'homme se libère. Sur la Terre il le peut encore avec sa force; mais dès que la vie terrestre est terminée, cette force manque au spirituel, à l'âme, et alors il est dans le plus grand danger de se développer en rétrogradation, ce qui a pour conséquence une relégation renouvelée pour l'Éternité. En comparaison la plus grande misère sur la Terre est à appeler légère et donc les hommes doivent la prendre sur eux parce qu'elle est l'unique possibilité d'épargner à l'âme les tourments dans l'au-delà qui sont beaucoup plus grands et durent l'Éternité, parce que dans l'au-delà il est beaucoup plus difficile d’atteindre la liberté spirituelle. Parce que cela est certain, rien ne vient sur l'humanité qui ne soit pas motivé par l'Amour de Dieu et qui est réalisé par la Sagesse de Dieu. Et donc même la très grande souffrance qui arrive doit être considérée comme une preuve de l'Amour de Dieu, comme un dernier moyen de Libération du spirituel qui est en danger de se perdre totalement.

Amen