• Terug

Zonder strijd geen geestelijke vooruitgang

De mens zal steeds moeten worstelen, zolang hij op aarde verblijft. De weg omhoog kan nooit zonder moeite plaatsvinden, want het is het doel van het geestelijke in de laatste belichaming als mens dat hij zich tegenover weerstanden staande moet houden, dus strijdend zijn doel moet bereiken. Een leven zonder strijd zal geen geestelijke vooruitgang brengen. Daarom moet de mens in een bestaan, dat rijk is aan strijd en tegenstand, ook de mogelijkheid tot een geestelijke opwaartse ontwikkeling herkennen. Hij mag niet moe worden, maar moet zich handhaven, dus elke tegenstand overwinnen. Pas dan kan er van een succesvolle aardse levenswandel gesproken worden.

Aards succes is waardeloos, maar als de ziel door deze nood en strijd succes boekt, dan heeft ze veel gewonnen voor de eeuwigheid. Dan is ze voor de levensproef op aarde geslaagd, wat het enige doel van het bestaan op aarde is. Maar altijd staat de mens de genade van God ter beschikking, die hem helpt om elke strijd zegenrijk te doorstaan. En bijgevolg hoeft het leven ondanks strijd en tegenstand geen moeilijk leven te zijn, als de mens om de genade van God vraagt, want dan wordt hem de kracht toegestuurd om alle tegenstanden te overwinnen.

Zodra hij zijn aardse weg met God gaat, is geen strijd voor hem te zwaar. Hij wordt elke hindernis de baas en hij gaat in de ontwikkeling van zijn ziel voortdurend opwaarts. Want God legt de mens niets op, wat onoverwinnelijke voor hem zou zijn. Hij laat hem in dezelfde hoeveelheid hulp toekomen, zoals de mens deze begeert. Hij draagt de last voor hem, als Hem daarom gevraagd wordt. Hij is steeds tot hulp bereid, als de mens Hem roept. Zodoende moet de mens in het geloof staan, want alleen het geloof brengt hem ertoe om God aan te roepen.

Maar als het geloof zwak is, dan zal ook het gebed niet in vol vertrouwen naar Hem gestuurd worden en God kan de mens enkel overeenkomstig de diepte van zijn geloof bedenken. Er moet ook om een rotsvast geloof gevraagd worden als de mens zich niet sterk genoeg voelt. Er moet een voortdurend worstelen om een sterk geloof beginnen en het gebed om de genade van God moet dit worstelen ondersteunen.

En God laat geen vragend mensenkind tevergeefs roepen. Hij leidt de mens zo, dat zijn geloof verstevigd wordt, ofschoon hij niet zonder strijd zal blijven, want zijn wil om tegenstand te bieden, moet gestaald worden, omdat hij alleen dan maar voor wat de ziel betreft rijp kan worden, als de wil alle tegenstand overwint, die hem ten deel valt.

Amen

Ohne Kampf kein geistiger Fortschritt....

Es wird der Mensch stets ringen müssen, solange er auf Erden weilt. Mühelos kann kein Aufstieg zur Höhe stattfinden, denn dies ist die Bestimmung des Geistigen in der letzten Verkörperung als Mensch, daß er sich Widerständen gegenüber behaupten muß, also kämpfend sein Ziel erreichen. Ein Leben ohne Kampf wird keinen geistigen Fortschritt bringen, daher soll der Mensch in einem an Kämpfen und Widerständen reichen Dasein auch die Möglichkeit geistiger Höherentwicklung erkennen, er soll nicht erlahmen, sondern sich durchsetzen, also jeglichen Widerstand überwinden, dann erst kann von einem erfolgreichen Erdenlebenswandel gesprochen werden. Irdischer Erfolg ist wertlos, erringt aber die Seele durch diese Nöte und Kämpfe einen Erfolg, dann hat sie viel gewonnen für die Ewigkeit, dann hat sie die Erdenlebensprobe bestanden, die (was) einziger Zweck des Erdendaseins ist. Immer aber steht dem Menschen die Gnade Gottes zur Verfügung, die ihm hilft, jeden Kampf siegreich zu bestehen. Und folglich braucht das Leben trotz Kampf und Widerstand kein sehr schweres zu sein, wenn der Mensch die Gnade Gottes erbittet, denn dann geht ihm Kraft zu, alle Widerstände zu überwinden. Sowie er seinen Erdenweg geht mit Gott, ist kein Kampf ihm zu schwer; er meistert alle Hindernisse, und er steigt ständig aufwärts in seiner seelischen Entwicklung. Denn Gott legt dem Menschen nichts auf, was für ihn unüberwindlich wäre. Er läßt ihm in gleichem Maß Seine Hilfe zukommen, so sie der Mensch begehrt; Er trägt die Last für ihn, so Er darum gebeten wird; Er ist stets zur Hilfe bereit, so der Mensch ihn anruft. Also muß der Mensch im Glauben stehen, denn der Glaube allein bestimmt ihn, zu Gott zu rufen.... Ist aber der Glaube schwach, dann wird auch das Gebet nicht vollvertrauend zu Ihm gesandt werden, und Gott kann den Menschen nur bedenken der Tiefe seines Glaubens gemäß. Auch der ungezweifelte Glaube muß erbeten werden, so sich der Mensch nicht stark genug fühlt; es muß ein ständiges Ringen um starken Glauben einsetzen, und das Gebet um die Gnade Gottes muß dieses Ringen unterstützen.... Und Gott läßt kein bittendes Erdenkind vergeblich rufen.... Er führt den Menschen so, daß sein Glaube gefestigt wird, wenngleich er nicht ohne Kampf bleiben wird, denn es soll sein Wille gestählt werden, Widerstand zu leisten, weil er nur dann seelisch reifen kann, wenn der Wille alle Widerstände überwindet, die ihm beschieden sind....

Amen