• Terug

Onvergankelijkheid – Kracht uit God – Schepping

Niets in het heelal kan verloren gaan, want alles is kracht uit God, die onvergankelijk is. Deze onvergankelijkheid is dus onaantastbaar, zodra God als eeuwig wezen erkend wordt. Maar die onvergankelijkheid is ook de verklaring voor de zin en de doelmatigheid van elke schepping, want omdat niets verloren gaat, moet de schepping alles in zich opnemen, wat uit God voortgekomen is om na eindeloos lange tijd weer tot Hem terug te keren.

En bijgevolg moet ook de schepping iets onvergankelijks zijn, ofschoon deze aan een voortdurende verandering onderhevig is. Ze kan voor het oog wel vergankelijk lijken, maar feitelijk is het onvergankelijk geestelijks, dus uit God voortgekomen kracht. Gods wil vormde deze kracht tot iets tastbaars en Zijn wijsheid en liefde gaven dit tastbaars een doel, omdat elke kracht zich tot activiteit moet veranderen, als deze werkzaam wordt. Zodoende is ook de schepping voortdurend actief. Ze volhardt niet in levenloosheid, maar ze getuigt van een voortdurend leven, omdat ze de van God uitgegane kracht in zich bevat, die tot voortdurende activiteit aanspoort.

Maar schijnbaar wordt die activiteit belemmerd, dat wil zeggen tot een minimum verlaagd en zeker bij scheppingswerken, die voor het menselijke oog als vaste vorm, als gesteente, zichtbaar zijn. Nochtans is ook deze vorm voortdurend actief, want ook deze blijft niet in dezelfde toestand, maar verandert voortdurend. Maar elke verandering is geen vergankelijkheid van het oude, want dit blijft in zijn oorspronkelijke substantie bestaan. Het vormt zich opnieuw.

En zelfs wat voor het menselijke oog niet meer zichtbaar is, bestaat nog, omdat wat uit God voortgekomen is, eeuwig niet kan vergaan, maar weer naar God terugstroomt. Maar dat de kracht tot vorm wordt, heeft zijn grondslag in Gods wijsheid, omdat de kracht daardoor toeneemt en zo steeds sterker werkzaam wordt in het scheppingswerk, dat Gods liefde liet ontstaan voor het opnemen van de voortdurend van Hem uitgaande kracht.

Amen

Immortality.... Poder de Deus.... Criação....

Nada pode ser perdido no universo, pois tudo é poder de Deus, que é imperecível. Esta imortalidade é, portanto, inviolável, assim que Deus é reconhecido como um ser eterno. Mas a imortalidade é também uma explicação para o significado e o propósito de toda a criação, pois como nada se perde, a criação deve absorver tudo o que emergiu de Deus a fim de retornar a Ele depois de um tempo infinitamente longo. E consequentemente a própria criação também deve ser algo imperecível, embora esteja num estado de constante mudança..... Pode parecer transitório aos olhos, mas é fundamentalmente uma substância espiritual imperecível, ou seja, força que emergiu de Deus. A vontade de Deus moldou essa força em algo objetivo, e Sua sabedoria e amor deram um propósito a esse objetivo, porque toda força tem que mudar em atividade se quiser se tornar efetiva. Assim, a criação também está em perpétua atividade, não permanece sem vida, mas testemunha uma vida constante, porque contém o poder que emana de Deus, que a impulsiona a uma atividade constante. Só aparentemente a atividade é inibida, ou seja, reduzida ao mínimo, e a das obras de criação que são visíveis ao olho humano como forma sólida, como rocha. No entanto, esta forma também está em constante atividade, pois também ela não permanece no mesmo estado, mas está em constante mudança. Qualquer mudança, porém, não é uma transitoriedade do antigo, mas esta permanece na sua substância original, apenas se forma de novo. E até mesmo o que já não é visível ao olho humano ainda é, porque o que é de Deus não pode passar eternamente, mas flui de novo para Deus. No entanto, o facto de a força se tornar forma é baseado na sabedoria e no amor de Deus, porque isso aumenta a força dentro de si e assim se torna cada vez mais eficaz na obra da criação que o amor de Deus trouxe à existência para receber a força que emana constantemente dEle...._>Amém