• Terug

Een herhaalde gang door de schepping – Een opnieuw verbannen zijn in de vorm

Talloze zielen moeten de ontwikkelingsgang op aarde nog een keer afleggen en het ergste is, wat deze zielen nog te wachten staat, omdat ze al een leven in een bepaalde vrijheid geleid hebben en ze nu opnieuw geboeid worden in de vaste vorm. Dit laatste is zo martelend, dat de eeuwige Godheid medelijden heeft en Zij alle middelen aanwendt om deze zielen de hernieuwde gang door de aarde te besparen.

Maar één ding moet God aan de mensen overlaten: de vrije wil. En daarom kan Hij de zielen niet gedwongen opwaarts leiden, maar de opwaartse ontwikkeling blijft aan de wil van de mens overgelaten en deze wil wendt zich meestal van het geestelijke doel af, wat in zijn puur aards leven tot uitdrukking komt. Een leven, dat geheel zonder God geleid wordt. Zo’n leven kan de ziel geen opwaartse ontwikkeling opleveren en als ze het aardse leven in een onveranderde lage staat van rijpheid beëindigt, dan zal ook de opwaartse ontwikkeling in het hiernamaals in twijfel getrokken kunnen worden.

Het gevaar bestaat dat de ziel zich negatief ontwikkelt en zich dus steeds verder van God verwijdert. Dat wil zeggen dat het geestelijke zich verhardt en met zijn verdere ontwikkeling ten doel weer in de vaste vorm gebonden wordt om de gang over de aarde nogmaals af te leggen, weer tot het stadium als mens, waar hem de vrije wil weer gegeven wordt. Het moet aan de mens overgelaten blijven, hoe hij zich ten opzichte van de ontwikkeling van zijn ziel opstelt. Maar overeenkomstig hiermee zijn ook de gevolgen, zowel in het aardse leven alsook in het leven in het hiernamaals.

Een herhaalde gang door de schepping te moeten gaan, is zo vreselijk, dat God probeert om de mens op een andere manier naar kennis te leiden en tegelijkertijd diens wil op Hem te doen richten, opdat de ziel bij de binnenkomst in het hiernamaals al een verlangen naar Hem heeft, want dit verlangen is nodig om door God opgenomen te worden.

En daarom laat God iets over de wereld komen, wat de mensen toevlucht laat zoeken bij de hemelse Vader, opdat ze een verlangen naar Hem krijgen en ze nu overeenkomstig dit verlangen bedacht kunnen worden. En toch zal ook deze catastrofe slechts een gering deel van de mensen tot ontwaken brengen. Slechts een gering deel zal de rest van zijn leven serieus benutten. En zodoende zullen talloze zielen de gang door de schepping weer af moeten leggen, als de mensen niet meer aan hun ziel denken en dus de lange gang over de aarde tevergeefs afleggen, zodat ze nu op dezelfde trede van ontwikkeling staan, als bij het begin van hun belichaming als mens.

Amen

다시 한번 창조물의 과정을 거치는 일. 새롭게 형체 안으로 묶이는 일.

수많은 혼들이 다시 한번 이 땅의 성장과정을 가야만 한다. 이런 일은 혼들이 앞두고 있는 최악의 상황이다. 왜냐면 혼들은 이미 어떤 자유 속에서 삶을 살았고, 이제 굳은 형체 안으로 새롭게 묶임 받기 때문이다. 이런 일은 너무 고통스러워서 영원한 신성이 긍휼히 여기고, 그런 혼들이 이 땅의 과정을 새롭게 가는 길을 피하게 해주기 위해 모든 수단을 사용한다. 그러나 하나님은 한 가지를 사람에게 맡겨 둬야만 한다. 그것은 사람의 자유의지이다.

그러므로 하나님은 혼들을 강제로 인도할 수 없고, 더 높게 성장하는 일은 인간의 의지에 맡겨져 있다. 이런 의지가 대부분 영적인 목표를 벗어나고, 이는 순전히 세속적인 삶을 통해 나타나고, 전적으로 하나님 없이 사는 삶을 통해 나타난다. 그런 삶은 혼에 더 높은 성장을 이룰 수 없다. 이런 삶이 변하지 않고 낮은 성숙도에서 끝나면, 저세상에서 더 높이 성장하는 일도 또한 의문시되고, 혼이 퇴보하여 항상 더욱 하나님으로부터 멀어질 위험이 있다. 다시 말해 영적인 존재가 강팍해져, 그가 계속 성정하기 위해, 다시 굳은 형체 안으로 묶여 인간의 단계에 도달하여, 그에게 다시 자유의지가 주어지게 될 때까지의 이 땅의 과정을 다시 한번 거치게 될 위험이 있다.

사람이 자신의 혼의 성장에 어떤 자세를 취할지는 그에게 맡겨져야만 한다. 그러나 그의 자세에 따라 이 땅의 삶과 저세상의 삶의 결과가 달라진다. 창조물을 거치는 과정을 다시 한번 기치는 일은 너무 끔찍한 일이어서, 하나님은 다른 방법으로 사람들을 깨닫게 하기 위해 시도하고, 동시에 그들의 의지를 자신에게 향하게 하려고 시도한다. 이로써 혼들이 저세상에 들어갈 때, 이미 하나님을 향한 갈망을 갖게 한다. 왜냐면 하나님의 영접을 받기 위해 그런 갈망이 필요하기 때문이다. 그러므로 하나님은 사람들이 하늘의 아버지에게서 피난처를 구하게 만드는 어떤 일이 세상에 일어나게 한다. 이로써 사람들이 하나님을 갈망하게 하고, 이제 이런 갈망을 따라 받을 수 있게 한다.

그럴지라도 이런 재앙은 단지 소수의 사람들을 깨울 것이다. 단지 작은 일부의 사람이 그의 남은 인생을 진지하게 활용할 것이다. 그러므로 사람들이 더 이상 자신의 혼을 기억하지 않고, 긴 이 땅의 과정을 헛되이 가게 되어, 이로써 혼이 자신이 이전에 인간으로 육신을 입기 시작한 때와 같은 성장 단계에 있게 되면, 수많은 혼들이 창조물의 과정을 다시 거쳐야만 하게 될 것이다.

아멘