• Terug

Wijsheid zonder liefde is ondenkbaar – Onvergankelijke kennis

Om wijs te worden, moet de mens absoluut in de liefde staan. Er moet absoluut een werkzaam zijn in liefde aan voorafgaan, als de mens de goddelijke wijsheid wil ontvangen. De wijsheid zonder liefde is ondenkbaar, om welke reden de mens, die meent wijs te zijn, zich vergist, als het hem aan liefde ontbreekt. Dit is het eerste waar aandacht aan geschonken moet worden, als de medemens een juist oordeel wil vellen over de waarde of waardeloosheid van wat de mens aan kennis gelooft te bezitten.

De wijsheid zal enkel daar te verwachten zijn, waar de schepper, de gever hiervan, zelf wijs is. Waar wijsheid overgedragen kan worden, omdat de Gever de wijsheid Zelf is. Alle wijze gedachten zijn dus uitstralingen van Degene, Die in Zichzelf liefde is, om welke reden deze gedachten ook weer door een liefhebbend hart in ontvangst genomen moeten worden, omdat ze anders niet als wijsheden ervaren worden. Want de wijsheid is iets geestelijks, die weer alleen maar door de geest in de mens in ontvangst genomen kan worden. Maar de geest in de mens treedt alleen maar dan in werking, als het door een werkzaam zijn in liefde daartoe aangespoord wordt.

Zonder de liefde is alles dood, ook de zogenaamde kennis, die alleen maar aardse zaken aanroert, die zonder geestelijke waarde zijn of een onjuiste kennis is, die nooit als wijsheid bestempeld kan worden. De mensen kunnen wel een wereldse kennis de hunne noemen, hetgeen ook met de waarheid overeenkomt, maar die juist alleen maar zaken aanroert, die volledig onbelangrijk zijn voor de ziel. Dat wil zeggen voor de opwaartse ontwikkeling, maar deze kennis houdt met de dood op te bestaan. Het is dus vergankelijk en zonder waarde voor de eeuwigheid. Maar enkel dit zal voor de wereld als kennis gelden, omdat het met bewijzen gestaafd kan worden, dus in zekere zin onaantastbaar is. En geestelijke kennis wordt om deze reden niet erkend, omdat daarvoor geen bewijzen geleverd kunnen worden.

Maar enkel die mens is wijs, die geestelijke kennis de zijne noemt, want hij neemt het mee naar de eeuwigheid. Een onbaatzuchtig werkzaam zijn levert hem wijsheid op, omdat beiden goddelijk zijn en wat uit God komt, kan ook nooit vergaan. Hoe inniger de mens zich door een werkzaam zijn in liefde met God verbindt, des te meer kennis hij moet krijgen, omdat goddelijke geschenken hem nu toestromen, die onbeperkt aangeboden en ontvangen kunnen worden. En zodoende wordt de mens nu wijs, omdat hij in de liefde staat.

사랑이 없으면 지혜는 생각할 수 없다. 불멸의 지식.

지혜롭게 되려면 사람은 절대적으로 사랑 안에 머물러야만 한다. 사람이 하나님의 지혜를 받으려면, 반드시 사랑을 행해야만 한다. 사랑이 없는 지혜는 생각할 수 없다. 그러므로 자신을 현명하다고 생각하는 사람들에게 사랑이 부족하면, 그들은 오류에 빠지게 될 것이다. 이 점이, 이웃 사람이 지식을 가지고 있다고 믿는 사람의 지식이 가치가 있는지 또는 가치가 없는지에 대해 올바른 판단을 내리고 자할 때, 가장 먼저 주의를 기울여야만 하는 점이다. 지혜를 제공자 자신이 지혜로운 곳에서, 주는 자 자신이 지혜이기 때문에 지혜를 줄 수 있는 곳에서 단지 지혜를 기대할 수 있다.

그러므로 모든 지혜로운 생각은 자신이 사랑인 분의 발산이다. 그러므로 이런 생각은 사랑을 행하는 심장에 의해 다시 영접을 받아야만 한다. 왜냐면 그렇지 않으면 지혜로 깨달음 받지 못한 것이기 때문이다. 지혜는 어떤 영적인 것이고, 단지 사람 안의 영에 의해 다시 영접받을 수 있고, 그러나 사람 안의 영이 사랑을 행함을 통해 영접하도록 자극을 받으면, 역사하기 때문이다. 사랑이 없으면 모든 것이 죽은 것이고, 또한 소위 지식이라는 지식은 영적인 가치 없이 이 땅의 것들 에만 적용이 되는 것이거나 또는 절대로 지혜라고 말할 수 없는 오류가 들어 있는 지식이다.

사람들은 또한 지혜에 합당한 세상지식을 자신의 것이라고 할 수 있다. 그러나 이는 단지 혼에게 전혀 중요하지 않은, 다시 말해 더 높은 성장을 위해 전혀 중요하지 않은 것이고, 이런 지식은 죽음의 순간에 사라지고, 그러므로 헛된 것이고, 영원을 위해 가치가 없는 것이다. 그러나 이런 지식만이 증거로 증명될 수 있기 때문에, 즉 공격할 수 없기 때문에, 세상 앞에서 지식으로 간주될 것이다. 그러나 영적인 지식은 그에 대한 증거를 제공할 수 없기 때문에 인정을 받지 못한다.

그러나 영적 지식을 자신의 것이라고 할 수 있는 사람이 단지 지혜로운 사람이다. 왜냐면 그는 이 지식을 영원으로 가지고 가기 때문이다. 자신의 유익을 구하지 않고 행하는 사랑이 그가 지혜를 얻게 한다. 왜냐하면 사랑과 지혜 둘 다 신적인 것이고, 하나님에게서 온 것은 절대로 소멸될 수 없기 때문이다. 사람이 사랑의 역사를 통해 하나님과 더 긴밀하게 연결이 될수록, 그는 더 많이 알게 되어야만 한다. 왜냐하면 하나님의 선물이 이제, 그가 사랑 안에 거하기 때문에, 하나님의 선물이 그에게 제한되게 제공되지 않고, 제한 없이 받을 수 있게 그에게 흐르기 때문이다.

아멘