Om wijs te worden, moet de mens absoluut in de liefde staan. Er moet absoluut een werkzaam zijn in liefde aan voorafgaan, als de mens de goddelijke wijsheid wil ontvangen. De wijsheid zonder liefde is ondenkbaar, om welke reden de mens, die meent wijs te zijn, zich vergist, als het hem aan liefde ontbreekt. Dit is het eerste waar aandacht aan geschonken moet worden, als de medemens een juist oordeel wil vellen over de waarde of waardeloosheid van wat de mens aan kennis gelooft te bezitten.
De wijsheid zal enkel daar te verwachten zijn, waar de schepper, de gever hiervan, zelf wijs is. Waar wijsheid overgedragen kan worden, omdat de Gever de wijsheid Zelf is. Alle wijze gedachten zijn dus uitstralingen van Degene, Die in Zichzelf liefde is, om welke reden deze gedachten ook weer door een liefhebbend hart in ontvangst genomen moeten worden, omdat ze anders niet als wijsheden ervaren worden. Want de wijsheid is iets geestelijks, die weer alleen maar door de geest in de mens in ontvangst genomen kan worden. Maar de geest in de mens treedt alleen maar dan in werking, als het door een werkzaam zijn in liefde daartoe aangespoord wordt.
Zonder de liefde is alles dood, ook de zogenaamde kennis, die alleen maar aardse zaken aanroert, die zonder geestelijke waarde zijn of een onjuiste kennis is, die nooit als wijsheid bestempeld kan worden. De mensen kunnen wel een wereldse kennis de hunne noemen, hetgeen ook met de waarheid overeenkomt, maar die juist alleen maar zaken aanroert, die volledig onbelangrijk zijn voor de ziel. Dat wil zeggen voor de opwaartse ontwikkeling, maar deze kennis houdt met de dood op te bestaan. Het is dus vergankelijk en zonder waarde voor de eeuwigheid. Maar enkel dit zal voor de wereld als kennis gelden, omdat het met bewijzen gestaafd kan worden, dus in zekere zin onaantastbaar is. En geestelijke kennis wordt om deze reden niet erkend, omdat daarvoor geen bewijzen geleverd kunnen worden.
Maar enkel die mens is wijs, die geestelijke kennis de zijne noemt, want hij neemt het mee naar de eeuwigheid. Een onbaatzuchtig werkzaam zijn levert hem wijsheid op, omdat beiden goddelijk zijn en wat uit God komt, kan ook nooit vergaan. Hoe inniger de mens zich door een werkzaam zijn in liefde met God verbindt, des te meer kennis hij moet krijgen, omdat goddelijke geschenken hem nu toestromen, die onbeperkt aangeboden en ontvangen kunnen worden. En zodoende wordt de mens nu wijs, omdat hij in de liefde staat.
VertalerPour devenir sage, l'homme doit absolument être dans l'amour, il doit absolument au préalable agir dans l'amour si l'homme veut recevoir la Sagesse divine. La Sagesse sans amour est impensable, et les hommes qui se croient sages, se tromperont s'il leur manque l'amour. Cela est la première chose qui doit être observée, si l’être humain veut émettre un juste jugement sur la valeur ou la non-valeur de ce que l'homme croit posséder comme savoir. La Sagesse peut seulement être trouvée là où l'Auteur, où son Donateur est lui-même sage, alors la Sagesse pourra être transmise parce que le Donateur Même est la Sagesse. Toutes les pensées sages sont donc des Rayonnements de Celui qui est en soi l’Amour, de ce fait ces pensées doivent à nouveau être accueillies par un cœur affectueux, parce qu'autrement elles ne seraient pas perçues comme des Sagesses, parce que celles-ci sont quelque chose de spirituel qui peut de nouveau être reçu seulement par l'esprit dans l'homme, mais celui-ci entre en fonction seulement lorsqu’il est stimulé à travers des actions d'amour. Sans amour tout est mort, même le présumé savoir lorsqu’il touche seulement des choses terrestres alors il est sans valeur spirituelle ou bien un savoir erroné qui ne peut jamais être considéré comme une Sagesse. Les hommes peuvent vraiment posséder un savoir qui correspond à la Vérité, mais il touchera seulement des choses qui sont totalement inutiles pour l'âme, c'est-à-dire pour son développement vers le Haut, et ce savoir sera rayé à l'instant de la mort, donc il est périssable et sans valeur pour l'Éternité. Celui-ci vaut donc comme savoir seulement devant le monde, parce qu'il peut être documenté avec des démonstrations, donc d’une certaine manière il est intouchable. Mais le savoir spirituel n'est pas reconnu parce que pour celui-ci il ne peut pas être présenté de démonstrations. Mais est sage seulement l'homme qui appelle sien vraiment le savoir spirituel, parce qu’il l’apporte avec lui dans l'Éternité. Agir dans l'amour désintéressé lui procure la Sagesse, parce que les deux sont divins et ce qui provient de Dieu ne peut jamais et encore jamais passer. Plus intimement l'homme s'unit avec Dieu à travers des actions d'amour, plus il devient savant, parce que le Don divin lui afflue maintenant et il n'est pas offert de façon limitée, il peut être reçu sans limite et donc maintenant l'homme devient sage, parce qu'il est dans l'amour.
Amen
Vertaler