• Terug

De weldaad van het vrij komen – De kwellingen van het gebonden zijn

Het aardse leven is u gegeven om u los te maken uit de vorm. Wat dat betekent, valt voor u in het geestelijke rijk pas heel goed te begrijpen, waar elk omhulsel hinderlijk voor u is, omdat ze steeds een boei voor de geest betekent. En de geest blijft net zo lang gebonden, als er nog een aardse gedachte, een aards verlangen in de ziel aanwezig is, want dit is aan een bepaalde omgeving gebonden, die ze voor zichzelf door haar verlangen zelf schept.

De vrije geest daarentegen is heer over tijd en ruimte. Waar hij verblijven wil, daar is hij. Voor hem is elk geestelijk gebied toegankelijk, want zijn wil alleen is voldoende om hem daarheen te brengen, waar hij verblijven wil. Zijn wil kan alles tot stand brengen. Hij wordt door niets meer gehinderd en is zodoende volledig vrij. Hij heeft ook geen achteruitgang meer te vrezen, als hij eenmaal vrijgekomen is. Maar hij verwijdert zich ook niet helemaal van het nog in onvrijheid smachtend geestelijke, omdat hij in zichzelf aangespoord wordt om ook deze te helpen vrij te komen.

En de nog onvrije ziel voelt pas dan de weldaad van het vrij zijn, wanneer haar aardse verlangens beginnen af te nemen. Dan begint ook haar opwaartse gang, maar er kunnen eerst ondenkbaar lange tijden voorbijgaan, waarin ze niets doet om vrij te komen uit de vorm, die weliswaar niet meer uit aardse materialen bestaat, maar de ziel precies zo belast, dat ze deze als dwang of druk ervaart. Ze moet vaak lastige wegen gaan, waarvan ze gelooft deze nauwelijks te kunnen overwinnen. Ze moet ontberingen doorstaan, ofschoon ook op een andere manier dan op aarde, maar het lijden bedrukt haar niet minder dan op aarde.

En deze smartelijke toestand had ze op aarde gemakkelijk af kunnen wenden, want haar waren mogelijkheden gegeven om vrij te komen uit de vorm. Dit bewustzijn is kwellend en doet haar pijn toenemen, want ze beseft wel haar staat van lijden, maar niet op welke manier ze zich er ook in het hiernamaals van kan bevrijden.

Want deze kennis is pas het gevolg van haar wil om te willen helpen. Pas wanneer ze geen aandacht schenkt aan haar eigen lijden en de nood van de meevoelende ziel haar ter harte gaat. Wanneer ze deze zou willen helpen, wordt het duidelijk voor haar dat dit de enige weg is om ook zelf vrij te komen. Dat het werkzaam zijn in liefde ook in het hiernamaals succesvol is om de duistere omgeving te verlichten en in een iets lichtere omgeving te komen en het wordt lichter en vrijer voor de ziel, naarmate ze nu bereidwilliger is om de andere lijdende zielen te helpen.

Het vrije geestelijke helpt haar, doordat het de ziel onderwijst en haar adviezen geeft, maar zonder zelf herkend te worden in zijn overvloed aan licht, want net als op aarde moet de opwaartse gang uit volledig vrije wil nagestreefd worden en elke dwang moet geëlimineerd worden. En het vrije geestelijke laat de lijdende zielen niet in hun nood achter, maar het probeert hen te helpen, waar en hoe dit maar mogelijk is.

Amen

Le bénéfice de devenir libre - les tourments de l'état de relégation

La vie terrestre vous a été donnée pour le détachement de la forme. Ce que cela signifie, vous deviendra bien compréhensible seulement dans le Royaume spirituel, là où vous n’êtes plus entravé par une enveloppe, parce que celle-ci signifie toujours une chaîne pour l'esprit. Et l'esprit est lié tant qu’il y a encore une pensée, un désir terrestre dans l'âme, parce que celle-ci est liée à une ambiance déterminée qu'elle même se crée à travers son désir. L'esprit libre par contre est maitre du temps et de l'espace. Là où il veut demeurer, là il est ; les régions spirituelles lui sont accessibles, parce qu'il suffit seulement de sa volonté pour se transférer là où il veut demeurer. Sa volonté peut tout faire, elle n'est entravée par rien, donc elle est totalement libre. Il n'a plus à craindre une rétrogradation lorsqu’il est devenu libre, mais il ne s'éloigne pas entièrement tant que du spirituel languit encore dans la non-liberté, parce qu'il est poussé à l'aider y compris celui qui est arrivé à la liberté. Et l'âme encore non-libre sent seulement alors le bénéfice de devenir libre lorsque son désir terrestre commence à faiblir. Alors elle commence aussi sa remontée, mais avant d’en arriver là il peut se passer des temps immensément longs durant lesquels il n'entreprend rien pour se libérer de la forme, qui cependant ne consiste plus en substances terrestres, mais celles-ci chargent encore tellement l'âme, qu'elle le ressent comme une contrainte ou une pression. Souvent elle doit parcourir des voies difficiles qu’elle croit presque ne pas pouvoir dépasser, elle doit supporter des privations, même si c’est d’une autre manière que sur la Terre, mais la souffrance ne la presse pas moins que sur la Terre. Et elle aurait pu éviter facilement cet état de souffrance, parce que sur la Terre il lui avait été donné les possibilités de se libérer de la forme. Cette conscience est atroce et augmente sa peine, parce qu'elle reconnaît certes son état de souffrance, mais pas de quelle manière dans l'au-delà elle peut s’en libérer, parce que cette connaissance est seulement la conséquence de sa volonté de vouloir aider ; seulement lorsqu’elle laisse inaperçue sa souffrance et que la misère des âmes qui souffrent comme elle lui serre le cœur, lorsqu’elle voudrait les aider, il lui devient clair que cela est l'unique façon de devenir elle-même libre, pour éclairer son ambiance obscure et arriver dans des zones un peu plus lumineuses, et plus l’âme est maintenant de bonne volonté plus il lui sera facile et naturel de servir les autres âmes souffrantes. Le spirituel libre l'assiste en instruisant l'âme et en lui donnant des conseils, mais lui-même n'est pas reconnu dans sa plénitude de Lumière, parce que vraiment comme sur la Terre la remontée vers le Haut doit être désirée dans une totale libre volonté et toute contrainte doit être exclue. Mais le spirituel libre ne laisse pas dans leur misère les âmes souffrantes, mais il cherche à les aider où et comment cela est seulement possible.

Amen