• Terug

De weldaad van het vrij komen – De kwellingen van het gebonden zijn

Het aardse leven is u gegeven om u los te maken uit de vorm. Wat dat betekent, valt voor u in het geestelijke rijk pas heel goed te begrijpen, waar elk omhulsel hinderlijk voor u is, omdat ze steeds een boei voor de geest betekent. En de geest blijft net zo lang gebonden, als er nog een aardse gedachte, een aards verlangen in de ziel aanwezig is, want dit is aan een bepaalde omgeving gebonden, die ze voor zichzelf door haar verlangen zelf schept.

De vrije geest daarentegen is heer over tijd en ruimte. Waar hij verblijven wil, daar is hij. Voor hem is elk geestelijk gebied toegankelijk, want zijn wil alleen is voldoende om hem daarheen te brengen, waar hij verblijven wil. Zijn wil kan alles tot stand brengen. Hij wordt door niets meer gehinderd en is zodoende volledig vrij. Hij heeft ook geen achteruitgang meer te vrezen, als hij eenmaal vrijgekomen is. Maar hij verwijdert zich ook niet helemaal van het nog in onvrijheid smachtend geestelijke, omdat hij in zichzelf aangespoord wordt om ook deze te helpen vrij te komen.

En de nog onvrije ziel voelt pas dan de weldaad van het vrij zijn, wanneer haar aardse verlangens beginnen af te nemen. Dan begint ook haar opwaartse gang, maar er kunnen eerst ondenkbaar lange tijden voorbijgaan, waarin ze niets doet om vrij te komen uit de vorm, die weliswaar niet meer uit aardse materialen bestaat, maar de ziel precies zo belast, dat ze deze als dwang of druk ervaart. Ze moet vaak lastige wegen gaan, waarvan ze gelooft deze nauwelijks te kunnen overwinnen. Ze moet ontberingen doorstaan, ofschoon ook op een andere manier dan op aarde, maar het lijden bedrukt haar niet minder dan op aarde.

En deze smartelijke toestand had ze op aarde gemakkelijk af kunnen wenden, want haar waren mogelijkheden gegeven om vrij te komen uit de vorm. Dit bewustzijn is kwellend en doet haar pijn toenemen, want ze beseft wel haar staat van lijden, maar niet op welke manier ze zich er ook in het hiernamaals van kan bevrijden.

Want deze kennis is pas het gevolg van haar wil om te willen helpen. Pas wanneer ze geen aandacht schenkt aan haar eigen lijden en de nood van de meevoelende ziel haar ter harte gaat. Wanneer ze deze zou willen helpen, wordt het duidelijk voor haar dat dit de enige weg is om ook zelf vrij te komen. Dat het werkzaam zijn in liefde ook in het hiernamaals succesvol is om de duistere omgeving te verlichten en in een iets lichtere omgeving te komen en het wordt lichter en vrijer voor de ziel, naarmate ze nu bereidwilliger is om de andere lijdende zielen te helpen.

Het vrije geestelijke helpt haar, doordat het de ziel onderwijst en haar adviezen geeft, maar zonder zelf herkend te worden in zijn overvloed aan licht, want net als op aarde moet de opwaartse gang uit volledig vrije wil nagestreefd worden en elke dwang moet geëlimineerd worden. En het vrije geestelijke laat de lijdende zielen niet in hun nood achter, maar het probeert hen te helpen, waar en hoe dit maar mogelijk is.

Amen

La bendición de llegar a ser libre.... El tormento de estar atado....

Se os ha dado la vida en la Tierra para el desapego de la forma.... Lo que esto significa sólo lo entenderéis plenamente en el reino espiritual, donde cualquier caparazón es un obstáculo para vosotros porque siempre significa un grillete del espíritu. Y el espíritu está atado mientras todavía hay un pensamiento terrenal, un deseo terrenal en el alma, porque el alma está ligada a un cierto ambiente que ella misma crea a través de su deseo. El espíritu libre, en cambio, es dueño del tiempo y del espacio. Dondequiera que quiera quedarse, allí está; El territorio espiritual le es accesible porque su voluntad por si sola es suficiente donde quiere quedarse. Su voluntad puede lograrlo todo, ya nada le impide y, por tanto, es completamente libre. Una vez que se ha vuelto libre. Una vez que se ha vuelto libre, ya no tiene que temer ninguna regresión, pero no se distancia completamente de lo espiritual que languidece en la esclavitud, porque se siente impulsado a ayudarlo para poder alcanzar también la libertad. Y el alma todavía no libre siente el beneficio de llegar a ser libre sólo cuando su deseo terrenal comienza a disminuirse.... Entonces también comienza su ascensión, pero antes de eso, pueden pasar tiempos increíblemente largos en los que no hace nada para liberarse de la forma, que ya no se compone de sustancias terrenales, pero el alma se siente igual de cargada, que lo percibe como compulsión o presión.

A menudo tiene que correr caminos difíciles que apenas cree poder superar, tiene que soportar privaciones, aunque de forma diferente que en la Tierra, pero el sufrimiento la apremia no menos que en la Tierra. Y fácilmente podría haber evitado esta doloroso estado en la Tierra, porque se le dio la oportunidad de liberarse de la forma.... Esta conciencia la atormenta y aumenta su tormento, porque probablemente reconoce su estado de sufrimiento, pero no de qué manera ella podría librarse de ello todavía en el más allá.

Porque este conocimiento es el resultado de su voluntad de ayudar; Sólo cuando ignora su propio sufrimiento y la difícil situación de las almas que sufren le llega al corazón, cuando quiere ayudarlas, se da cuenta de que es la única manera de liberarse ella también, que el obrar en amor también es necesario en el más allá para iluminar los alrededores oscuros y entrar en áreas un poco más brillantes, y el alma se vuelve más aliviada y libre cuanto más dispuesta está a servir a las otras almas que sufren.... Lo espiritual libre la apoya instruyéndola y dándole consejo, pero el mismo aún no reconocido en su plenitud de luz, porque al igual que en la Tierra. El accenso a la altura debe realizarse por propia voluntad y debe eliminarse toda coerción. Pero lo espiritual libre no deja a las almas que sufren en su necesidad, sino que trata ayudarlas donde y como sea posible....

amén