Woorden zijn niet in staat om te beschrijven hoe liefdevol en hoe enorm goed de eeuwige Godheid is. Het is voor de mens moeilijk om dit te geloven met het oog op het vele leed, welke over de aarde gaat, omdat het onbegrijpelijk voor hem is dat ook dit alleen maar de uitdrukking van de goddelijke liefde is. Dat dit de liefde als oorzaak heeft en dat dit alleen maar het doel heeft om de mens zo te vormen, dat hij in alle overvloed de goddelijke liefdesuitstraling in ontvangst kan nemen. Gods liefde is onveranderbaar. Ze blijft eeuwig en altijd dezelfde en als haar effect vol van leed is, dan is de mens, die anders leeft dan er de voorwaarde voor is om de goddelijke liefde in haar gelukkig makende kracht in ontvangst te kunnen nemen, er zelf de oorzaak van.
Maar als het menselijke hart zich goed ontwikkeld heeft, dan is de ziel bovenmate gelukkig. Dan is ze dicht bij haar oorspronkelijke toestand. Want ze is uit de liefde van God voortgekomen. Ze is een product van Zijn goddelijke wil om lief te hebben. Daarom laat God ook dat, wat uit Hem voortgekomen is, nooit vallen, maar staat het onophoudelijk bij. Hij probeert het te vormen en naar de oorspronkelijke toestand te leiden, waarvan het zich eens afgekeerd heeft, dus de goddelijke liefde afvallig geworden is.
Dit veranderingsproces is weer alleen maar het effect van de eeuwige onveranderbare liefde van God. Alles wat bestaat, is uit de wil tot liefde van God voortgekomen en daarom kan de goddelijke liefde zich nooit afkeren van Zijn geschapen wezens. Ook niet als ze geloven van Hem gescheiden te zijn. Ze kan niet het van Hem afvallig geworden geestelijke aan zichzelf overlaten, omdat de liefde van God anders veranderlijk en onstandvastig zou zijn. En zodoende moet ook alles wat God doet met als doel het terugwinnen van dat geestelijke, in Zijn liefde zijn grondslag hebben. Ook wanneer het de schijn van liefdeloosheid opwekt.
Verder is de wijsheid van God bepalend voor welke vorm God gebruikt om de terugkeer van het gevallen geestelijk naar Hem te bereiken. Waar liefde en wijsheid samenwerken, daar moet ook succes geboekt worden. En dit succes zal ook onvermijdelijk werkelijkheid worden als het wezen zijn eigen wil opgeeft en zich onvoorwaardelijke aan de liefde van God overgeeft. Als het dus uit eigen beweging de afstand tot God vermindert, zich dus niet meer tegen de liefde van God verzet.
En het wezen geeft ook zijn verzet op, zodra het de liefde in God herkent. Zodra het geloof in hem levend wordt, dat de Schepper van alle dingen liefde in Zichzelf is en het zichzelf, als Zijn schepsel, door liefde gegrepen voelt. Dit kan alleen maar gebeuren, als hij zelf in de liefde leeft en het dus het mysterie van de goddelijke liefde begint te begrijpen. Dan streeft het naar deze eeuwige liefde om zich eens geheel met Diegene te verbinden, uit Wie hij voortgekomen is.
Amen
VertalerLas palabras no pueden expresar cuán amorosa y sumamente buena es la Deidad Eterna. A los humanos les resulta difícil creer esto en vista de los muchos sufrimientos que atraviesan la Tierra, porque les resulta incomprensible que ellos también sea sólo la expresión del amor divino, que tengan como causa el amor y que éste sólo tenga el objetivo de formar a los humanos de tal manera que puedan recibir la irradiación del amor divino en toda su plenitud. El amor de Dios es inmutable, sigue siendo el mismo y para siempre, y si su efecto es el sufrimiento, entonces la razón es del hombre mismo, que vive de manera diferente de como es el requisito para poder recibir el amor divino en su estimulante poder.
Sin embargo, si el corazón humano ha sido formado de esta manera, entonces el alma es extremadamente feliz, entonces está cerca de su estado original.... Debido a que emanó del amor de Dios, es producto de su divina voluntad de amor. Por eso Dios nunca deja caer lo que emana de Él, sino que lo apoya constantemente; busca formarlo y volverlo a su estado original en la forma en que una vez se alejó, es decir, se volvió apostata del amor divino. Este proceso de transformación es nuevamente sólo el efecto del amor eterno e inmutable de Dios....
Todo lo que existe surgió de la voluntad del amor de Dios, y por eso el amor divino nunca puede apartarse de Sus seres creados, aunque crean que se están separando de Él. No puede dejar a su suerte lo espiritual que se ha alejado de Él, de lo contrario el amor de Dios sería cambiante e inestable. Y por lo tanto, todo lo que Dios hace con el propósito de recuperar esto tiene que estar basado en Su amor, incluso si da la apariencia de desamor. La sabiduría de Dios también determina qué forma usa Dios para lograr el regreso de lo espiritual caído a Sí Mismo.
Donde la sabiduría y el amor obran juntos, debe haber éxito. Y este éxito se producirá inevitablemente si el ser renuncia a su propia voluntad y se entrega incondicionalmente al amor de Dios.... si reduce su distancia de Dios por iniciativa propia, es decir, si ya no resiste más al amor de Dios. Y el ser también renuncia a su resistencia tan pronto como reconoce el amor de Dios, tan pronto como base en él la creencia de que el Creador de todas las cosas es Amor en Sí Mismo, y se siente, como creatura Suya, agarrado por Su amor.... lo cual sólo puede suceder si vive en el amor mismo y así comienza a aprender el misterio del amor divino.... Entonces se esfuerza hacia este Amor Eterno para un día conectarse completamente con Aquel de Quien surgió....
amén
Vertaler