• Terug

De liefde van God – Het mysterie van de goddelijke liefde

Woorden zijn niet in staat om te beschrijven hoe liefdevol en hoe enorm goed de eeuwige Godheid is. Het is voor de mens moeilijk om dit te geloven met het oog op het vele leed, welke over de aarde gaat, omdat het onbegrijpelijk voor hem is dat ook dit alleen maar de uitdrukking van de goddelijke liefde is. Dat dit de liefde als oorzaak heeft en dat dit alleen maar het doel heeft om de mens zo te vormen, dat hij in alle overvloed de goddelijke liefdesuitstraling in ontvangst kan nemen. Gods liefde is onveranderbaar. Ze blijft eeuwig en altijd dezelfde en als haar effect vol van leed is, dan is de mens, die anders leeft dan er de voorwaarde voor is om de goddelijke liefde in haar gelukkig makende kracht in ontvangst te kunnen nemen, er zelf de oorzaak van.

Maar als het menselijke hart zich goed ontwikkeld heeft, dan is de ziel bovenmate gelukkig. Dan is ze dicht bij haar oorspronkelijke toestand. Want ze is uit de liefde van God voortgekomen. Ze is een product van Zijn goddelijke wil om lief te hebben. Daarom laat God ook dat, wat uit Hem voortgekomen is, nooit vallen, maar staat het onophoudelijk bij. Hij probeert het te vormen en naar de oorspronkelijke toestand te leiden, waarvan het zich eens afgekeerd heeft, dus de goddelijke liefde afvallig geworden is.

Dit veranderingsproces is weer alleen maar het effect van de eeuwige onveranderbare liefde van God. Alles wat bestaat, is uit de wil tot liefde van God voortgekomen en daarom kan de goddelijke liefde zich nooit afkeren van Zijn geschapen wezens. Ook niet als ze geloven van Hem gescheiden te zijn. Ze kan niet het van Hem afvallig geworden geestelijke aan zichzelf overlaten, omdat de liefde van God anders veranderlijk en onstandvastig zou zijn. En zodoende moet ook alles wat God doet met als doel het terugwinnen van dat geestelijke, in Zijn liefde zijn grondslag hebben. Ook wanneer het de schijn van liefdeloosheid opwekt.

Verder is de wijsheid van God bepalend voor welke vorm God gebruikt om de terugkeer van het gevallen geestelijk naar Hem te bereiken. Waar liefde en wijsheid samenwerken, daar moet ook succes geboekt worden. En dit succes zal ook onvermijdelijk werkelijkheid worden als het wezen zijn eigen wil opgeeft en zich onvoorwaardelijke aan de liefde van God overgeeft. Als het dus uit eigen beweging de afstand tot God vermindert, zich dus niet meer tegen de liefde van God verzet.

En het wezen geeft ook zijn verzet op, zodra het de liefde in God herkent. Zodra het geloof in hem levend wordt, dat de Schepper van alle dingen liefde in Zichzelf is en het zichzelf, als Zijn schepsel, door liefde gegrepen voelt. Dit kan alleen maar gebeuren, als hij zelf in de liefde leeft en het dus het mysterie van de goddelijke liefde begint te begrijpen. Dan streeft het naar deze eeuwige liefde om zich eens geheel met Diegene te verbinden, uit Wie hij voortgekomen is.

Amen

Liebe Gottes.... Mysterium der göttlichen Liebe....

Worte vermögen nicht wiederzugeben, wie liebevoll und übergut die ewige Gottheit ist. Es wird dem Menschen schwer, dies zu glauben in Anbetracht der vielen Leiden, welche über die Erde gehen, weil es ihnen unverständlich ist, daß auch sie nur der Ausdruck der göttlichen Liebe sind, daß sie die Liebe zur Veranlassung haben und daß sie nur bezwecken sollen, den Menschen so zu formen, daß er die göttliche Liebesausstrahlung in aller Fülle in Empfang nehmen kann. Gottes Liebe ist unwandelbar, sie bleibt immer und ewig die gleiche, und wenn ihre Auswirkung leidvoll ist, dann ist der Mensch selbst die Veranlassung dazu, der anders lebt, als wie es Bedingung ist, um die göttliche Liebe in ihrer beglückenden Kraft empfangen zu können. Ist jedoch das menschliche Herz so geformt worden, dann ist die Seele überaus glücklich, dann ist sie ihrem Urzustand nahe.... Denn sie ist aus der Liebe Gottes hervorgegangen, sie ist ein Produkt Seines göttlichen Liebewillens. Darum läßt Gott auch das, was aus Ihm ist, niemals fallen, sondern steht ihm unausgesetzt bei, Er sucht es zu gestalten und dem Urzustand zuzuführen so, wie es sich einst abgewandt hat, also der göttlichen Liebe abtrünnig geworden ist. Dieser Wandlungsprozeß ist wieder nur die Auswirkung der ewigen, unwandelbaren Liebe Gottes.... Alles, was ist, ist aus dem Liebewillen Gottes hervorgegangen, und darum kann sich niemals die göttliche Liebe abwenden von Seinen geschaffenen Wesen, auch wenn diese sich zu trennen glauben von Ihm. Sie kann nicht das Ihm abtrünnig gewordene Geistige sich selbst überlassen, ansonsten Gottes Liebe wandelbar und unbeständig wäre. Und somit muß auch alles, was Gott tut zum Zwecke der Wiedergewinnung dessen, in Seiner Liebe begründet werden, auch wenn es den Anschein der Lieblosigkeit erweckt. Die Weisheit Gottes ist ferner bestimmend, welche Form Gott zur Anwendung bringt, um die Rückkehr des gefallenen Geistigen zu Sich zu erreichen. Wo Weisheit und Liebe zusammenwirken, dort muß auch ein Erfolg zu verzeichnen sein. Und dieser Erfolg wird auch unweigerlich eintreten, so das Wesen seinen eigenen Willen aufgibt und sich der Liebe Gottes bedingungslos hingibt.... so es also aus eigenem Antrieb den Abstand von Gott verringert, also der Liebe Gottes keinen Widerstand mehr entgegensetzt. Und es gibt auch das Wesen seinen Widerstand auf, sowie es in Gott die Liebe erkennt, sowie in ihm der Glaube lebendig wird, daß der Schöpfer aller Dinge Liebe ist in Sich, und es sich selbst, als Sein Geschöpf, von Seiner Liebe erfaßt fühlt.... was nur geschehen kann, wenn es selbst in der Liebe lebt und es somit das Mysterium der göttlichen Liebe zu begreifen beginnt.... Dann strebt es dieser ewigen Liebe entgegen, um sich dereinst gänzlich Dem zu verbinden, aus Dem es hervorgegangen ist....

Amen