Woorden zijn niet in staat om te beschrijven hoe liefdevol en hoe enorm goed de eeuwige Godheid is. Het is voor de mens moeilijk om dit te geloven met het oog op het vele leed, welke over de aarde gaat, omdat het onbegrijpelijk voor hem is dat ook dit alleen maar de uitdrukking van de goddelijke liefde is. Dat dit de liefde als oorzaak heeft en dat dit alleen maar het doel heeft om de mens zo te vormen, dat hij in alle overvloed de goddelijke liefdesuitstraling in ontvangst kan nemen. Gods liefde is onveranderbaar. Ze blijft eeuwig en altijd dezelfde en als haar effect vol van leed is, dan is de mens, die anders leeft dan er de voorwaarde voor is om de goddelijke liefde in haar gelukkig makende kracht in ontvangst te kunnen nemen, er zelf de oorzaak van.
Maar als het menselijke hart zich goed ontwikkeld heeft, dan is de ziel bovenmate gelukkig. Dan is ze dicht bij haar oorspronkelijke toestand. Want ze is uit de liefde van God voortgekomen. Ze is een product van Zijn goddelijke wil om lief te hebben. Daarom laat God ook dat, wat uit Hem voortgekomen is, nooit vallen, maar staat het onophoudelijk bij. Hij probeert het te vormen en naar de oorspronkelijke toestand te leiden, waarvan het zich eens afgekeerd heeft, dus de goddelijke liefde afvallig geworden is.
Dit veranderingsproces is weer alleen maar het effect van de eeuwige onveranderbare liefde van God. Alles wat bestaat, is uit de wil tot liefde van God voortgekomen en daarom kan de goddelijke liefde zich nooit afkeren van Zijn geschapen wezens. Ook niet als ze geloven van Hem gescheiden te zijn. Ze kan niet het van Hem afvallig geworden geestelijke aan zichzelf overlaten, omdat de liefde van God anders veranderlijk en onstandvastig zou zijn. En zodoende moet ook alles wat God doet met als doel het terugwinnen van dat geestelijke, in Zijn liefde zijn grondslag hebben. Ook wanneer het de schijn van liefdeloosheid opwekt.
Verder is de wijsheid van God bepalend voor welke vorm God gebruikt om de terugkeer van het gevallen geestelijk naar Hem te bereiken. Waar liefde en wijsheid samenwerken, daar moet ook succes geboekt worden. En dit succes zal ook onvermijdelijk werkelijkheid worden als het wezen zijn eigen wil opgeeft en zich onvoorwaardelijke aan de liefde van God overgeeft. Als het dus uit eigen beweging de afstand tot God vermindert, zich dus niet meer tegen de liefde van God verzet.
En het wezen geeft ook zijn verzet op, zodra het de liefde in God herkent. Zodra het geloof in hem levend wordt, dat de Schepper van alle dingen liefde in Zichzelf is en het zichzelf, als Zijn schepsel, door liefde gegrepen voelt. Dit kan alleen maar gebeuren, als hij zelf in de liefde leeft en het dus het mysterie van de goddelijke liefde begint te begrijpen. Dan streeft het naar deze eeuwige liefde om zich eens geheel met Diegene te verbinden, uit Wie hij voortgekomen is.
Amen
VertalerWords cannot express how loving and supremely good the eternal deity is. It becomes difficult for people to believe this in view of the many sufferings which befall the earth, because it is incomprehensible to them that they, too, are only the expression of divine love, that they are caused by love and that they are only intended to shape the human being such that he can receive the divine emanation of love in all its fullness. God's love is unchanging, it always and forever remains the same, and if its effect is painful, then the human being himself is the cause of this, who lives differently than is required in order to be able to receive divine love in its blissful power. However, if the human heart has been moulded in this way, then the soul is extremely happy, then it is close to its original state.... For it has emerged from God's love, it is a product of His divine will to love. This is why God never lets go of that which is from Him but constantly stands by it, He tries to shape it and lead it to its original state in the same way as it once turned away, thus became apostate from divine love. This process of transformation is again only the effect of God's eternal, unchanging love.... Everything that exists emerged from God's will to love, and therefore divine love can never turn away from His created beings, even if they believe they are separating themselves from Him. It cannot leave the spiritual that has become apostate to Him to its own devices, otherwise God's love would be changeable and unstable. And therefore everything God does for the purpose of regaining it must also be based on His love, even if it gives the appearance of unkindness. God's wisdom also determines which form God uses in order to achieve the return of the fallen spirit to Himself. Where wisdom and love co-operate there must also be success. And this success will also inevitably occur if the being gives up its own will and unconditionally surrenders to God's love.... if it therefore reduces its distance from God of its own accord, that is, if it no longer resists God's love. And the being also gives up its resistance as soon as it recognizes love in God, as soon as the belief comes alive in it that the creator of all things is love in Himself and it feels itself, as His creature, seized by His love.... which can only happen when it lives in love itself and thus begins to comprehend the mystery of divine love.... Then it strives towards this eternal love in order to one day completely unite itself with the one from Whom it emerged....
Amen
Vertaler