Het geloof in het verlossingswerk is pas dan een levend geloof, wanneer elke twijfel in de mens verdwijnt, dat Jezus Christus in liefde voor de mensheid voor deze mensheid aan het kruis gestorven is. Zodra de kruisdood van Christus alleen maar als uitvoering van een vonnis aan een mens gezien wordt, dus enkel puur geschiedkundig daarvan kennisgenomen wordt, erkent de mens enkel een feit, zonder voor zichzelf de betekenis van het woord “verlossing” duidelijk te maken.
Om de betekenis van het woord te begrijpen, moet hij er eerst van overtuigd zijn, dat in de mens Jezus grote kracht aanwezig was, die Hem ertoe in staat stelde om de smartelijke dood aan het kruis ook van Zich af te wenden. Hij moet er bovendien geen twijfel over hebben, dat Jezus vol liefde was en dat Hij Zijn medemensen in liefde een offer wilde brengen. Dat Hij zodoende Zijn kracht, waarover Hij altijd kon beschikken, niet gebruikte om de mensheid een offer van liefde te brengen. Dat Hij voor de mensheid wilde lijden om haar een onnoemelijk leed te besparen. Dat Hij haar dus door Zijn dood aan het kruis wilde “verlossen” van haar lijden en dat Hij daarom Zijn goddelijke kracht en macht uitschakelde en in een menselijke zwakte geleden heeft en gestorven is.
Als de mens zich hier duidelijk van bewust wordt, wordt het geloof in het verlossingswerk levend en in hem ontwaakt het verlangen om bij diegenen te horen, voor wie Jezus Christus Zijn leven opgaf aan het kruis. En hij wendt zich in het hart tot de goddelijke Verlosser, opdat Hij Zich over hem ontfermt en Hij hem in zijn zwakheid aanvaart.
De mens Jezus was door Zijn diepe liefde wetend geworden, terwijl de mensheid zich door haar grote liefdeloosheid in de geestelijke nacht bevond en Jezus kende de geestelijk lage stand van de mensen en de gevolgen hiervan en Hij had medelijden. Hij probeerde de mensheid te helpen. Hij probeerde hun licht te brengen en onderwees hun daarom de liefde, omdat alleen deze de mensen naar het licht kon leiden. Maar Hij vond weinig weerklank bij hen en ze volhardden daarom in hun duisternis.
Want Jezus voorzag hun verschrikkelijke lijden en Hij kende hun willoosheid, die een verandering van hun levenswandel onmogelijk maakte. Hij wilde hen helpen. Hij wilde hun wil sterker maken en hun kracht geven. En Hij schonk Zichzelf aan God als zoenoffer om de kracht, die Hem geheel en al ter beschikking stond, over te dragen op die mensen, die nu deze kracht uit Zijn handen willen ontvangen.
Hij verwierf zodoende voor de mensheid de genade van het verlossingswerk, die nu weer iedereen in ontvangst kan nemen, die in Jezus Christus en Zijn verlossingswerk gelooft. Die zich dus van de grote betekenis van de kruisdood van Jezus bewust is en deel wil hebben aan de genade, die Jezus Christus voor de mensen verworven heeft. Want dezen hebben een levend geloof in de goddelijke Verlosser en hij vertrouwt zichzelf en zijn ziel toe aan Zijn goddelijke liefde.
Amen
VertalerA fé no acto de Salvação de Cristo só é viva quando todas as dúvidas no ser humano desaparecem de que Jesus Cristo morreu na cruz pela humanidade, apaixonado por ela.... Assim que a morte de Cristo na cruz só é considerada como a execução de um julgamento sobre um ser humano, ou seja, assim que só é tomada nota em termos puramente históricos, o ser humano só reconhece um facto sem perceber o significado da palavra "redenção". Para compreender o significado desta palavra, ele deve primeiro estar convencido de que o ser humano Jesus possuía uma grande força que lhe permitia evitar de si mesmo a morte dolorosa na cruz. Além disso, ele não deve ter dúvidas de que Jesus estava cheio de amor e de que queria fazer um sacrifício aos seus semelhantes no amor.... que, portanto, não usou as suas forças, das quais podia dispor a qualquer momento, para oferecer à humanidade um sacrifício de amor.... que queria sofrer pela humanidade, a fim de poupá-la de um sofrimento indescritível.... que, portanto, queria "redimi-la" do seu sofrimento através da sua morte na cruz.... e que, portanto, desligou a sua força e poder divinos e sofreu e morreu na fraqueza humana.... Quando uma pessoa se torna claramente consciente disto, a sua fé no acto da Salvação ganha vida e o desejo desperta nele de pertencer àqueles por quem Jesus Cristo entregou a sua vida na cruz. E em seu coração ele chama o divino Redentor a ter piedade dele e a cuidar de sua fraqueza. Jesus, o homem, tinha-se tornado conhecedor através do Seu profundo amor enquanto a humanidade estava na escuridão espiritual devido à sua grande falta de amor, e Jesus conhecia o baixo espiritual das pessoas e os seus efeitos, e teve pena dEle.... Ele procurou ajudar a humanidade, procurou trazer-lhe luz e por isso ensinou-lhe o amor, que só ele poderia levar as pessoas à luz.... No entanto, Ele apenas encontrou pouco favor com eles e, portanto, permaneceram na sua escuridão. Jesus, porém, previu o seu terrível sofrimento e soube da sua falta de vontade que impossibilitou uma mudança no seu modo de vida.... Ele queria ajudá-los, queria fortalecer a vontade deles e dar-lhes força. E assim Ele se ofereceu a Deus como sacrifício de expiação para transferir a força, que estava totalmente à Sua disposição, para pessoas que agora querem receber essa força de Suas mãos. Assim Ele adquiriu as bênçãos do ato de Salvação para a humanidade, que agora pode ser recebido novamente por qualquer um que acredite em Jesus Cristo e no Seu ato de Salvação...., que está, portanto, consciente do grande significado da morte de Jesus na cruz e quer participar das bênçãos que Jesus Cristo adquiriu para as pessoas, pois Ele tem uma fé viva no divino Redentor e confia a si mesmo e à sua alma ao Seu amor divino....._>Amém
Vertaler