Het geloof in het verlossingswerk is pas dan een levend geloof, wanneer elke twijfel in de mens verdwijnt, dat Jezus Christus in liefde voor de mensheid voor deze mensheid aan het kruis gestorven is. Zodra de kruisdood van Christus alleen maar als uitvoering van een vonnis aan een mens gezien wordt, dus enkel puur geschiedkundig daarvan kennisgenomen wordt, erkent de mens enkel een feit, zonder voor zichzelf de betekenis van het woord “verlossing” duidelijk te maken.
Om de betekenis van het woord te begrijpen, moet hij er eerst van overtuigd zijn, dat in de mens Jezus grote kracht aanwezig was, die Hem ertoe in staat stelde om de smartelijke dood aan het kruis ook van Zich af te wenden. Hij moet er bovendien geen twijfel over hebben, dat Jezus vol liefde was en dat Hij Zijn medemensen in liefde een offer wilde brengen. Dat Hij zodoende Zijn kracht, waarover Hij altijd kon beschikken, niet gebruikte om de mensheid een offer van liefde te brengen. Dat Hij voor de mensheid wilde lijden om haar een onnoemelijk leed te besparen. Dat Hij haar dus door Zijn dood aan het kruis wilde “verlossen” van haar lijden en dat Hij daarom Zijn goddelijke kracht en macht uitschakelde en in een menselijke zwakte geleden heeft en gestorven is.
Als de mens zich hier duidelijk van bewust wordt, wordt het geloof in het verlossingswerk levend en in hem ontwaakt het verlangen om bij diegenen te horen, voor wie Jezus Christus Zijn leven opgaf aan het kruis. En hij wendt zich in het hart tot de goddelijke Verlosser, opdat Hij Zich over hem ontfermt en Hij hem in zijn zwakheid aanvaart.
De mens Jezus was door Zijn diepe liefde wetend geworden, terwijl de mensheid zich door haar grote liefdeloosheid in de geestelijke nacht bevond en Jezus kende de geestelijk lage stand van de mensen en de gevolgen hiervan en Hij had medelijden. Hij probeerde de mensheid te helpen. Hij probeerde hun licht te brengen en onderwees hun daarom de liefde, omdat alleen deze de mensen naar het licht kon leiden. Maar Hij vond weinig weerklank bij hen en ze volhardden daarom in hun duisternis.
Want Jezus voorzag hun verschrikkelijke lijden en Hij kende hun willoosheid, die een verandering van hun levenswandel onmogelijk maakte. Hij wilde hen helpen. Hij wilde hun wil sterker maken en hun kracht geven. En Hij schonk Zichzelf aan God als zoenoffer om de kracht, die Hem geheel en al ter beschikking stond, over te dragen op die mensen, die nu deze kracht uit Zijn handen willen ontvangen.
Hij verwierf zodoende voor de mensheid de genade van het verlossingswerk, die nu weer iedereen in ontvangst kan nemen, die in Jezus Christus en Zijn verlossingswerk gelooft. Die zich dus van de grote betekenis van de kruisdood van Jezus bewust is en deel wil hebben aan de genade, die Jezus Christus voor de mensen verworven heeft. Want dezen hebben een levend geloof in de goddelijke Verlosser en hij vertrouwt zichzelf en zijn ziel toe aan Zijn goddelijke liefde.
Amen
VertalerLa fede nell’Opera di Redenzione di Cristo è viva solamente quando nell’uomo scompare ogni dubbio che Gesù Cristo E’ morto sulla Croce, nell’Amore per l’umanità. Quando la morte sulla Croce di Cristo viene considerata solo come l’esecuzione di un giudizio su un uomo, quindi ne viene presa conoscenza solo in modo puramente storico, l’uomo riconosce solo un dato di fatto, senza chiarirsi il significato della Parola “Redenzione”. E per comprendere il senso della Parola deve dapprima essere convinto che nell’Uomo Gesù dimorava la grande Forza che Lo ha reso capace di deviare anche da Sé la dolorosa morte sulla Croce. Inoltre non deve avere nessun dubbio che Gesù Era colmo d’Amore e che nell’Amore voleva portare un Sacrificio per i Suoi prossimi, che quindi non impiegava la Sua Forza della quale poteva disporre in ogni momento, per portare all’umanità un Sacrifico d’Amore, che voleva soffrire per l’umanità per risparmiarle una indicibile sofferenza, che quindi attraverso la Sua morte sulla Croce li voleva “redimere” dalla loro sofferenza e che per questo motivo, ha escluso la Sua Forza e Potenza divini ed ha sofferto ed è morto nella debolezza umana. Se l’uomo si rende chiaramente conto di questo, la fede nell’Opera di Redenzione è viva ed in lui si risveglia il desiderio di far parte di coloro per i quali Gesù Cristo ha dato la Sua Vita sulla Croce. E nel cuore invoca il Signore, il divino Redentore, che Egli voglia aver Compassione di lui e Si prenda Cura della sua debolezza. L’Uomo Gesù attraverso il Suo profondo Amore era diventato sapiente, mentre l’umanità si trovava nella notte spirituale attraverso il suo grande disamore e Gesù sapeva del basso stato spirituale degli uomini e del suo effetto e Si E’ impietosito. Egli cercava di aiutare l’umanità, cercava di portarle la Luce e perciò le insegnava l’amore, soltanto questo poteva guidare gli uomini alla Luce. Ma ha trovato solo poca risonanza in loro e perciò rimanevano nella loro oscurità. Ma Gesù previde le loro terribili sofferenze e sapeva della loro assenza di volontà che rendeva impossibile un cambiamento del loro cammino di vita. Egli voleva aiutarli, voleva fortificare la loro volontà e trasmettere loro la Forza. E quindi ha portato Sé Stesso in Sacrificio d’Espiazione a Dio, per trasferire la Forza che stava pienamente a Sua Disposizione agli uomini che ora volevano ricevere questa Forza dalle Sue Mani. Egli ha quindi conquistato per l’umanità le Grazie dell’Opera di Redenzione che ora può di nuovo ricevere ognuno che crede in Gesù Cristo e la Sua Opera di Redenzione, che si rende quindi conto della grande importanza della morte sulla Croce di Gesù e vuole prendere parte nei Doni che Gesù Cristo ha conquistato per gli uomini, perché costoro stanno nella viva fede nel divino Redentore e si affidano con la loro anima al Suo divino Amore.
Amen
Vertaler