Primerjaj objavo s prevodom
NESMRTNOST.... VEČNOST.... SAMOMOR....
Vprašanje nesmrtnosti.... pojma večnosti.... človek ne more rešiti, ker na eni strani ne more razumeti nekaj, kar presega zemeljske pojme, na drugi strani pa mu ni mogoče dati duhovne razlage, ki bi jo lahko ustrezno razumel. Šele ob vstopu v območja svetlobe lahko bitje dobi delno razlago, vendar tudi takrat ostaja problem, ki ga podobno kot pojem večno Božanstvo, ni mogoče popolnoma rešiti in razumeti.
To je treba najprej povedati, da bi pojasnili naslednje: V časih velike duhovne stiske so ljudje nagnjeni k prepričanju, da lahko po lastni volji končajo svoje življenje in s tem tudi svoj obstoj, ker verjamejo, da obstajajo le za omejen čas in se zato počutijo upravičeni in usposobljeni, da ga skrajšajo. Preprosto jim manjka razumevanje za nesmrtnost, za neskončnost časa, za večnost.... ni jim mogoče dokazati, da ne bodo nikoli prenehali obstajati, vendar jim je misel, da se bo življenje nekega dne končalo, veliko bolj v tolažbo....
In čeprav se človek od časa do časa zaradi časovnega konca počuti nelagodno, raje sprejme to misel kot misel o nadaljevanju življenja po smrti, ker ve, da je vse na Zemlji začasno in zato ne more in ne bo verjel v nesmrtnost svojega Jaza. Takšni osebi bi bilo preprosto nemogoče razložiti pojem »večnosti«.... Misel, da nekaj, kar je tako tesno povezano z njim, ne bo nikoli prenehalo obstajati, ga skrbi in prebuja njegov občutek odgovornosti, ker je razumljivo, da je takoj, ko je potrebno upoštevati večni obstoj, na življenje treba gledati povsem drugače,. (Premor)
Prevajalci
Onvergankelijkheid - Eeuwigheid - Zelfmoord
Het probleem van de onvergankelijkheid, het eeuwigheidsbegrip, is door de mens niet op te lossen. Hij kan met zijn menselijk verstand niet begrijpen wat boven het aardse begrip uitgaat. Anderzijds is hem ook geen geestelijke verklaring te geven die toereikend zou zijn voor het begrijpen ervan. Pas het binnengaan in lichtsferen geeft het wezen een gedeeltelijke opheldering, en het blijft hem zelfs dan nog een probleem dat evenals de eeuwige GODHEID - nooit helemaal kan worden opgelost. Want dit moet voorop gesteld worden om het navolgende begrijpelijk te maken.
In tijden van geestelijke nood zijn de mensen geneigd te geloven dat zij naar believen een einde aan hun leven - en daarmee een einde aan hun bestaan kunnen maken, zij geloven slechts een beperkte tijd te bestaan en zich dus ook gerechtigd te voelen en bevoegd om dit leven te verkorten.
Er ontbreekt hun eenvoudig het begrip onvergankelijkheid, onbegrensde tijd - eeuwigheid. Dat zij nooit ophouden te bestaan is voor hen niet bewijsbaar, maar ze vinden de gedachte dat het leven eens ten einde is, veel aangenamer.
Wel heeft de mens nu en dan een gevoel van onbehagen over de vergankelijke afloop, maar hij stelt zich eerder met deze gedachte tevreden dan met de gedachte aan een verder leven na de dood. Hij ziet dat alles op aarde een tijdelijk karakter heeft en wil daarom niet aan de onvergankelijkheid van zijn „ik“ geloven. En zulk een mens dan het begrip „eeuwig“ bij te willen brengen, zou eenvoudig onmogelijk zijn.
De gedachte dat iets wat met hem in nauw verband staat nooit op zal houden te bestaan bezwaart hem. Het wekt in hem een verantwoordelijksgevoel op, want het leven is begrijpelijkerwijs geheel anders te beschouwen - zodra met een bestaan dat voortduurt rekening gehouden moet worden.
Onderbreking
Prevajalci