• Terug

Geloofsvrijheid – Wat is geloof?

De mens mag niet tot geloof gedwongen worden, omdat anders een volmaakt worden uitgesloten zou zijn, want iets wat gedwongen is, is iets onvolmaakts. Zodoende moet de mensen de geloofsvrijheid gelaten blijven en daarom kan God hen noch door bewijzen tot geloof leiden, noch hen door wonderen daar aanleiding toe geven. Hij kan hun alleen maar bepaalde leringen geven en hen proberen te beïnvloeden om de gave van het verstand te gebruiken, zodat ze zelf voor of tegen de hun gegeven leringen kunnen kiezen, voor wat betreft of ze deze in hun gedachtengoed op willen nemen en hier in hun hart positief tegenover willen staan. Dan is hun geloof vrij en kan het dus ook zegen brengend genoemd worden.

Zodra de mensen nu in een bepaalde geestelijke richting gedrongen worden, zodra ze planmatig tot een geloof opgevoed worden, is dit geloof net zo lang waardeloos, totdat de mens er zelf in gedachten stelling over genomen heeft. Een aangeleerd geloof is nog geen geloof te noemen. De instelling van het hart is ervoor bepalend, of de mens zich gelovig mag noemen. Hem moet ook de volledige vrijheid gelaten blijven voor wat betreft wat hij kiest, want hij is ook alleen verantwoordelijk voor deze beslissing. Hij mag noch van de kant van de mensen gedwongen worden, noch worden hem vanuit God dwingende bewijzen gegeven, die hem reden geven om iets te moeten geloven.

De enige wegwijzer is de innerlijke stem, de goddelijke hulp, die de mens kleine aanwijzingen geeft, opdat hij makkelijk de weg naar het juiste geloof vindt. Zodra de liefde van God zich nu door een mens op een buitengewone manier uit, zal dit steeds op zo’n manier gebeuren, dat de mens toch niet gedwongen wordt. Hij zal ook altijd een natuurlijke verklaring kunnen vinden, als de wil hem ontbreekt. Hij zal dus nooit door de uitwerking van zo’n buitengewoon werkzaam zijn iets tegen zijn wil hoeven te accepteren, waar hij innerlijk niet positief tegenover kan staan.

En daarom is het van geen belang in welke geestelijke richting een mens opgevoed wordt, maar pas zijn eigen denken maakt hem verantwoordelijk, want dit denken vormt in hem het geloof volgens zijn wil. De naar waarheid verlangende mens zal uit eigen beweging dat verwerpen, wat niet met de waarheid overeenkomt en dus in alle vrijheid van de wil tot het juiste geloof komen. Maar opdat hij door nadenken tot de juiste beslissing kan komen, moet hem de waarheid ook voorgelegd worden door mensen, die zelf in de waarheid staan.

Hij heeft de plicht om alles te onderzoeken, voordat hij het aanneemt en door dit onderzoeken en nadenken daarover neemt hij daar stelling over en hij kan nu ook een beslissing nemen. Hij kan kiezen welk van de hem aangeboden leringen hem de waarheid lijkt. Het is pas geloof, wanneer hij zich ervoor in kan zetten, omdat hij er in zichzelf vast van overtuigd is. En zo’n overtuiging kan de mens niet dwangmatig bijgebracht worden, maar ze wordt door eigen nadenken verworven en pas zo’n geloof komt met de wil van God overeen.

Amen

Freedom of Faith.... O que é a faith....

O ser humano não deve ser forçado a acreditar porque de outra forma tornar-se perfeito seria impossível, pois algo forçado é algo imperfeito.... Portanto, a liberdade de fé deve ser deixada às pessoas e, portanto, Deus não pode levá-las à fé através da evidência nem levá-las a fazer isso através de milagres. Ele só pode transmitir-lhes certos ensinamentos e tentar influenciá-los a usar os dons do intelecto, para que eles possam decidir por si mesmos, a favor ou contra os ensinamentos que lhes são transmitidos, se querem incluí-los no seu corpo de pensamento e afirma-los com o seu coração.... Então a sua fé pode ser chamada de livre e, portanto, também benéfica. Assim que as pessoas são empurradas para uma certa escola de pensamento, assim que são sistematicamente educadas para uma fé, essa fé não tem valor enquanto a própria pessoa não tiver tomado uma posição mental sobre ela. Uma fé aprendida ainda não pode ser chamada de fé; a atitude do coração em relação a ela determina se a pessoa pode se chamar de crente. Ele também deve ter total liberdade sobre como decide, pois só ele é responsável por essa decisão, não pode ser pressionado pelas pessoas nem receber provas convincentes de Deus que o levem a acreditar em algo. O único guia é a voz interior, a ajuda divina, que dá ao ser humano pequenas pistas para que ele possa facilmente encontrar a fé certa. Tão logo o amor de Deus se expresse extraordinariamente através de uma pessoa, isso sempre acontecerá de tal forma que a pessoa não será forçada. Ele será sempre capaz de encontrar uma explicação natural se lhe faltar a vontade, de modo que nunca precisará aceitar algo contra a sua vontade sob a impressão de uma atividade tão extraordinária, que não pode afirmar interiormente. E, portanto, é irrelevante em que escola de pensamento uma pessoa é educada, pois só o seu próprio pensamento a torna responsável, pois esse pensamento molda a fé nele segundo a sua vontade. O ser humano que procura a verdade rejeitará por si mesmo aquilo que não corresponde à verdade e assim alcançará a fé certa em toda a liberdade de vontade. Mas para que ele possa chegar à decisão certa através da reflexão, a verdade também deve ser apresentada a ele por pessoas que estão na verdade. Ele tem o dever de examinar tudo antes de aceitá-lo, e através deste exame e reflexão ele toma uma posição sobre ele, e agora ele também pode tomar uma decisão, ele pode escolher qual dos ensinamentos que lhe são apresentados lhe aparece como verdade. Isto só é fé quando ele pode então se comprometer com ela porque está firmemente convencido disso em si mesmo.... E tal convicção não pode ser ensinada à força ao ser humano, mas é adquirida através da sua própria reflexão, e só tal fé corresponde à vontade de Deus...._>Amém