De liefde van God voor de mensheid zal niet afnemen, zolang de aarde bestaat en steeds weer wordt de mensheid gelegenheid geboden om zich op deze aarde te verlossen. Welke tijdsduur voor deze verlossing nodig is, wordt geheel en al aan de menselijke wil overgelaten, dus door hoe hij zich instelt ten opzichte van de liefde van God. Als hij deze erkent, dan zal hij deze ook proberen te verkrijgen en dus alles doen, wat God de mensen voorschrijft te doen. En door het vervullen van de goddelijke wil rijpen de zielen en verkleinen ze de grote afstand tussen hen en God.
God heeft Zijn schepselen, de mensen, lief en Hij wil dat ook Hij erkend wordt als een liefdevol wezen, Dat niets laat vallen, wat in Hem zijn oorsprong heeft. Zodra de mens dit inzicht heeft, leeft hij zijn leven bewust en probeert hij ook zijn medemensen de stroomkring van de goddelijke liefde binnen te duwen en zelf probeert hij een leven in liefde te leiden, omdat hij weet, dat alleen maar door de liefde een gelijk zijn aan God mogelijk is en dit gelijk zijn is absoluut noodzakelijk om de liefde van God te verkrijgen. In de liefde van God te leven, betekent een toegenomen krachtontvangst en een onophoudelijke opwaartse gang, want de liefde van God trekt alles tot zich, wat zich niet verzet, dat wil zeggen tegenstand biedt.
De liefde van God voor de mensheid is zo groot, dat werkelijk alles door haar gegrepen zou worden als het hier geen weerstand aan zou bieden. Maar de liefde van God is alleen maar werkzaam, als haar geen weerstand geboden wordt. Zodoende is het Gods streven om elke weerstand af te zwakken om deze dan geheel op te heffen.
Maar de mens verzet zich, zolang hij nog een verlangen naar de wereld heeft, zich dus niet onverdeeld aan zijn geestelijke taak wijdt. Zo lang kan hem alleen maar die levenskracht toestromen, die elk wezen toestroomt, zolang het op aarde verblijft. Maar nooit kan hem de kracht van de liefde gegeven worden, omdat deze niet goed gebruikt, dus misbruikt, zou worden, zolang het streven van de mens niet alleen God betreft. Elk zich toekeren naar de wereld betekent verzet tegen de eeuwige Godheid, dus een onderbreken van deze hem ter beschikking staande kracht van de liefde.
De liefde van God is dus het enig nastrevenswaardige in het aardse leven, want met het ontvangen van de kracht van de liefde van God neemt zijn kracht tot in het onmetelijke toe en zal de mens alles kunnen verrichten, omdat God Zelf werkzaam kan zijn, zodra de mens zich onvoorwaardelijk aan Hem overgeeft, dus zelf zijn liefde aan God schenkt en nu door de liefde van God gegrepen wordt, die hem nooit laat vallen.
Telkens weer wendt God Zich tot de mensen om hun zijn liefde aan te bieden en steeds weer probeert Hij in hen het bewustzijn op te wekken dat ze onscheidbaar met deze liefde verbonden zijn. Als dit bewustzijn in de mens ontwaakt is, dan doet hij er zelf alles aan om te laten zien dat hij deze verbinding waardig is. Hij verlangt naar de liefdesstroom van God en dringt hiernaartoe. En God vermeerdert alles wat naar Hem verlangt door Zichzelf. Hij geeft kracht, waar kracht gevraagd wordt en zodoende komt Zijn liefde steeds als kracht tot uiting, die alles beheerst. Die de weerstand van de ziel breekt als de wil van de mens naar God toegekeerd is, maar die ook een overwinnen van de aardse nood voor de mens betekent. Want waar Gods liefde een mensenkind gegrepen heeft, gaat deze de levensweg op aarde met Zijn hulp. Het overwint de materie, het veracht de wereld en het streeft alleen maar naar de totale vereniging met God. Met de eeuwige liefde, die zijn oorsprong was.
Amen
VertalerO amor de Deus pela humanidade não diminuirá enquanto a Terra existir, e uma e outra vez será oferecida à humanidade a oportunidade de se redimir sobre esta Terra. O tempo que essa redenção leva depende inteiramente da vontade humana, de como ela se sintoniza com o amor de Deus. Se ele o reconhece, ele também se esforçará para alcançá-lo e assim fará tudo o que Deus prescreve que as pessoas façam. E, através do cumprimento da vontade divina, as almas amadurecem e reduzem a grande distância de si mesmas para Deus. Deus ama as Suas criações vivas, as pessoas, e quer que elas O reconheçam como um Ser amoroso que não vai largar nada que se origine d'Ele. Assim que o ser humano tem esta realização, vive conscientemente a sua vida e também tenta forçar os seus semelhantes ao circuito do amor divino, e ele próprio tenta viver uma vida de amor porque sabe que só através do amor é possível um alinhamento com Deus e que este alinhamento é absolutamente necessário para adquirir o amor de Deus. Viver no amor de Deus significa uma maior recepção de forças e uma subida incessante às alturas, porque o amor de Deus atrai para si tudo aquilo que não se defende, ou seja, oferece resistência. O amor de Deus pela humanidade é tão grande que tudo seria verdadeiramente tomado por ela se ela não oferecesse essa resistência. Mas o amor de Deus só é eficaz se não for resistido. Portanto, é o esforço de Deus para enfraquecer toda a resistência, a fim de então aboli-la completamente. Mas o ser humano resiste enquanto ele ainda tiver um desejo pelo mundo, isto é, enquanto ele não se dedicar indivisivelmente à sua tarefa espiritual. Somente a força vital, que flui para cada ser enquanto ele habita na terra, pode fluir para ele por esse tempo. Mas a força do amor nunca poderá ser-lhe transmitida, pois não seria devidamente aproveitada, sendo assim mal utilizada, desde que o esforço do ser humano não se destine apenas a Deus. Cada volta ao mundo significa resistência contra a Deidade eterna, portanto, o abandono desse poder de amor à sua disposição. O amor de Deus é, portanto, a única coisa pela qual vale a pena lutar na vida terrena, pois com a recepção da força do amor de Deus a sua força aumenta imensamente e o ser humano poderá realizar tudo, porque o próprio Deus pode trabalhar assim que o ser humano se entrega incondicionalmente a Ele, assim ele mesmo oferece o seu amor a Deus e agora é tomado pelo amor de Deus, que nunca o deixará cair. Uma e outra vez Deus aproxima-se das pessoas, oferecendo-lhes o Seu amor, e uma e outra vez Ele tenta despertar nelas a consciência de estar inseparavelmente ligado a este amor. Uma vez despertada essa consciência no ser humano, ele próprio faz tudo para se mostrar digno desse vínculo de eternidade. Ele deseja o fluxo de amor de Deus e empurra em direção a ele; e Deus aumenta tudo o que O deseja por Ele mesmo, Ele dá força onde a força é pedida, e assim o Seu amor sempre se expressa como força que domina tudo.... que quebra a resistência da alma se a vontade do ser humano está voltada para Deus, mas que também significa que o ser humano supera as adversidades terrenas. Pois onde o amor de Deus tomou uma criança humana, ela percorrerá o caminho da vida terrena com o Seu apoio. Supera a matéria, despreza o mundo e só se esforça pela unificação completa com Deus.... com o amor eterno que foi a sua origem...._>Amém
Vertaler