• Terug

Liefde – Waarheid – Wijsheid – Leraar

In een wereld van onvrede moeten de mensen noodgedwongen in een verward denken geraken. Want de oorzaak van de onvrede is liefdeloosheid en waar het aan liefde ontbreekt, daar is de mens ook ver van de waarheid verwijderd. Dit verkeerde denken kan de ziel nooit voordeel opleveren. De ziel kan niet rijp worden, zolang ze niet juist denkt, dat wil zeggen zich niet in de waarheid bevindt. En daarom moet eerst de liefde beoefend worden. Pas dan zal de mens ook juist denken en pas dan kan hij opheldering over vraagstukken geven, zonder zich te vergissen.

Zodra er nu geschilpunten op geestelijk gebied aan de dag komen, mogen de mensen alleen maar hun mening uiten, als ze hun best doen een leven in liefde te leiden en aan de mening van een liefdeloos mens hoeft geen aandacht geschonken te worden. En dit geldt ook voor alle onderrichtende mensen. Zodra ze in de liefde staan, verspreiden ze de waarheid, zelfs vaak in zoverre ongewild, dat de mensen die hen horen het zo zullen begrijpen, dat het met de waarheid overeenkomt, ook wanneer de onderwijzende mens verkeerd onderwezen werd.

Een in de liefde staand mens herkent ook de vergissing als deze hem aangeboden wordt, vooropgesteld dat in hem het verlangen naar de waarheid sterk is en hij door het verspreiden van de waarheid God wil dienen. Degene, van wie de geest door liefdadigheid vrijgekomen is, die is er ook toe geroepen om de medemensen te onderwijzen.

Maar in de liefdeloze wereld is de geest nog niet vrij. De liefdeloosheid houdt hem geketend en daarom staat de mens, wiens geest nog gebonden is, ver van de waarheid af en zal zodoende ook nooit waarheid aan de medemensen door kunnen geven, maar wat hij overdraagt, is met dwaling doorspekt, als het al niet volledig dwaling is. Hieraan is te zien, dat maar weinig mensen zich in de waarheid bevinden, omdat ook maar weinig mensen werkzaam zijn in liefde.

Het is zo’n bitter besef, dat deze weinigen een zware strijd moeten voeren, als ze de mensen de waarheid binnen willen leiden, omdat ze hun eerst de liefde moeten prediken. Want alleen dan kan de mens de waarheid herkennen, wanneer zijn hart tot liefde in staat geworden is. En de liefdeloze mensheid tot liefde te veranderen is waarlijk een taak, die nauwelijks uitvoerbaar is, wanneer God Zich niet zelf over de mensheid ontfermt. Hoe liefdelozer de mensen zijn, des te moeilijker zal de waarheid terrein winnen en steeds zal ze bestreden worden door degenen, die in de waarheid geloven te staan, maar zelf de liefde te weinig beoefenen.

Onderzoek de onderwijzers, in hoeverre ze in de liefde staan en onderzoek of deze onderwijzers enkel aangeleerde wijsheden doorgeven. De waarheid moet eerst gevoeld worden. Ze kan niet schools geleerd worden. En hetgeen overgedragen is, wordt pas wijsheid, zodra het tegelijkertijd door het hart en het verstand opgenomen wordt. En wijs is de mens pas, wanneer de kennis als een licht in hem schijnt en hem gelukkig maakt.

De onderwijzer moet in de liefde staan en degene, die onderwezen wordt, moet eveneens met een hart, dat tot liefde in staat is, de wijsheid ontvangen. Pas dan zal van een juiste wijsheid gesproken kunnen worden. En het ontbreekt de mensheid aan deze liefde en zodoende ontbreekt het haar ook aan de wijsheid: de waarheid uit God. Maar ze gelooft wetend te zijn en ze verwerpt alles, wat in tegenspraak met haar kennis is. Want totdat de mensheid zich tot liefde veranderd heeft, neemt ze genoegen met overgenomen leringen, die ze voor de waarheid houdt, omdat het haar aan elk vermogen tot inzicht ontbreekt.

Amen

사랑. 진리. 지혜. 가르치는 사람.

평화가 없는 세상에서 사람들은 혼란스러워 할 수밖에 없다. 왜냐면 불안의 원인은 사랑이 없는데 있고, 사랑이 부족한 곳에는 사람도 또한 진리에서 멀리 떨어져 있기 때문이다. 이런 잘못된 생각은 절대로 혼에게 유익을 줄 수 없다. 혼이 올바르게 생각하지 않는 동안에는, 다시 말해 진리 안에 거하지 않는 동안에는, 혼은 성숙할 수 없다. 그러므로 사랑을 먼저 돌봐야 한다. 그러면 비로소 사람이 올바르게 생각할 수 있고, 이로써 그는 비로소 오류에 빠지지 않고 문제에 대해 설명할 수 있다.

영의 영역에서 논쟁하는 질문이 생기면, 사랑의 삶을 살려고 노력하는 사람들이 단지 그들의 의견을 표명할 수 있고, 사랑이 없는 사람의 관점을 고려할 필요가 없다. 이런 일은 모든 가르치는 사람들에게 적용된다. 그들이 사랑 안에 서게 되면, 그들은 심지어 의도치 않게 진리를 전파한다. 다시 말해 그들의 말을 듣는 사람들이, 가르침을 주는 사람이 잘못 가르쳤을 지라도, 진리에 합당하게 이해하는 일이 일어난다. 그러나 사람 안에 진리를 향한 갈망이 강하고, 진리를 전하여 하나님을 섬기기 원하는 사람에게 오류가 제공되면, 그는 오류를 깨닫는다. 사랑을 행하는 일을 통해 영이 자유롭게 된 사람은 또한 이웃 사람을 가르치는 부름을 받는다.

그러나 사랑이 없는 세상에서 영은 아직 자유롭지 못하고, 사랑 없음이 영을 사슬에 묶고 있다. 때문에 영이 아직 묶여 있는 사람은 진리에서 멀리 떨어져 있고, 그러므로 절대로 이웃 사람에게 진리를 전할 수 없고, 그가 전해주는 것은 전적인 오류가 아니라면, 오류가 들어 있는 것이다. 이로부터 단지 소수의 사람들만이 진린 안에 있음을 알 수 있다. 왜냐면 단지 소수의 사람들만이 사랑을 행하기 때문이다. 이런 소수가 사람들을 진리로 인도하기 원하면, 어려운 싸움을 싸워야만 한다는 일은 쓰라린 깨달음이다. 왜냐하면 사람들에게 이전에 사랑을 전해야만 하기 때문이고, 사람의 심장이 사랑을 행할 능력이 있게 되었을 때, 사람이 진리를 깨달을 수 있기 때문이다. 사랑이 없는 인류를 사랑으로 변화시키는 일은, 하나님 자신이 인류를 돕지 않으면, 진정으로 수행할 수 없는 일이다.

사람에게 사랑이 없을수록, 진리를 관철시키는 일이 더 어려워진다. 자신이 진리 안에 섰다고 믿지만, 그러나 사랑 자체를 너무 적게 행하는 사람들이 항상 진리를 공격할 것이다. 가르치는 사람이 얼마나 사랑 안에 있는지 점검하라. 가르치는 사람이 배워 얻은 지혜만을 전하는 지 확인하라. 진리는 느낄 수 있게 돼야만 하고, 진리를 학교 교육을 통해서는 배울 수 없다. 전한 지혜를 심장과 생각이 동시에 영접하면, 지혜가 비로소 전해진 것이 된다. 사람은 지식이 그 안에서 빛처럼 빛나고, 그를 행복하게 만들 때, 그가 비로소 지혜롭게 된다.

가르치는 사람은 사랑 안에 서야만 하고, 가르침을 받는 사람도 사랑할 수 있는 심장으로 지혜를 영접해야만 한다. 그래야 올바른 지혜라고 말할 수 있게 될 것이다. 인류에게 이런 사랑이 부족하다. 그러므로 하나님으로부터 오는 지혜와 진리도 부족하다. 그러나 인류는 자신이 알고 있다고 믿고, 자신의 지식과 반대되는 모든 것을 거부한다. 왜냐면 인류가 사랑으로 변하기 전에는, 인류에게 어떤 깨달을 힘이 없기 때문에, 인류가 진리로 간주하는 전달받은 가르침으로 만족한다.

아멘