• Terug

Liefde – Waarheid – Wijsheid – Leraar

In een wereld van onvrede moeten de mensen noodgedwongen in een verward denken geraken. Want de oorzaak van de onvrede is liefdeloosheid en waar het aan liefde ontbreekt, daar is de mens ook ver van de waarheid verwijderd. Dit verkeerde denken kan de ziel nooit voordeel opleveren. De ziel kan niet rijp worden, zolang ze niet juist denkt, dat wil zeggen zich niet in de waarheid bevindt. En daarom moet eerst de liefde beoefend worden. Pas dan zal de mens ook juist denken en pas dan kan hij opheldering over vraagstukken geven, zonder zich te vergissen.

Zodra er nu geschilpunten op geestelijk gebied aan de dag komen, mogen de mensen alleen maar hun mening uiten, als ze hun best doen een leven in liefde te leiden en aan de mening van een liefdeloos mens hoeft geen aandacht geschonken te worden. En dit geldt ook voor alle onderrichtende mensen. Zodra ze in de liefde staan, verspreiden ze de waarheid, zelfs vaak in zoverre ongewild, dat de mensen die hen horen het zo zullen begrijpen, dat het met de waarheid overeenkomt, ook wanneer de onderwijzende mens verkeerd onderwezen werd.

Een in de liefde staand mens herkent ook de vergissing als deze hem aangeboden wordt, vooropgesteld dat in hem het verlangen naar de waarheid sterk is en hij door het verspreiden van de waarheid God wil dienen. Degene, van wie de geest door liefdadigheid vrijgekomen is, die is er ook toe geroepen om de medemensen te onderwijzen.

Maar in de liefdeloze wereld is de geest nog niet vrij. De liefdeloosheid houdt hem geketend en daarom staat de mens, wiens geest nog gebonden is, ver van de waarheid af en zal zodoende ook nooit waarheid aan de medemensen door kunnen geven, maar wat hij overdraagt, is met dwaling doorspekt, als het al niet volledig dwaling is. Hieraan is te zien, dat maar weinig mensen zich in de waarheid bevinden, omdat ook maar weinig mensen werkzaam zijn in liefde.

Het is zo’n bitter besef, dat deze weinigen een zware strijd moeten voeren, als ze de mensen de waarheid binnen willen leiden, omdat ze hun eerst de liefde moeten prediken. Want alleen dan kan de mens de waarheid herkennen, wanneer zijn hart tot liefde in staat geworden is. En de liefdeloze mensheid tot liefde te veranderen is waarlijk een taak, die nauwelijks uitvoerbaar is, wanneer God Zich niet zelf over de mensheid ontfermt. Hoe liefdelozer de mensen zijn, des te moeilijker zal de waarheid terrein winnen en steeds zal ze bestreden worden door degenen, die in de waarheid geloven te staan, maar zelf de liefde te weinig beoefenen.

Onderzoek de onderwijzers, in hoeverre ze in de liefde staan en onderzoek of deze onderwijzers enkel aangeleerde wijsheden doorgeven. De waarheid moet eerst gevoeld worden. Ze kan niet schools geleerd worden. En hetgeen overgedragen is, wordt pas wijsheid, zodra het tegelijkertijd door het hart en het verstand opgenomen wordt. En wijs is de mens pas, wanneer de kennis als een licht in hem schijnt en hem gelukkig maakt.

De onderwijzer moet in de liefde staan en degene, die onderwezen wordt, moet eveneens met een hart, dat tot liefde in staat is, de wijsheid ontvangen. Pas dan zal van een juiste wijsheid gesproken kunnen worden. En het ontbreekt de mensheid aan deze liefde en zodoende ontbreekt het haar ook aan de wijsheid: de waarheid uit God. Maar ze gelooft wetend te zijn en ze verwerpt alles, wat in tegenspraak met haar kennis is. Want totdat de mensheid zich tot liefde veranderd heeft, neemt ze genoegen met overgenomen leringen, die ze voor de waarheid houdt, omdat het haar aan elk vermogen tot inzicht ontbreekt.

Amen

Love.... truth.... wisdom.... teacher....

In a world of discord, people must inevitably fall into confused thinking; for the cause of discord is lack of love, and where there is a lack of love, man is also far removed from the truth. This wrong thinking can never benefit the soul; the soul cannot mature as long as it does not think correctly, i.e. as long as it is not in the truth. And therefore love has to be cultivated first, only then will the human being also think correctly and only then can he give information about problems without being wrong. As soon as disputes arise in the spiritual field people are only allowed to express their opinion if they endeavour to live a life of love, and no attention needs to be paid to the opinion of a person without love. And this also applies to all teaching people. As soon as they are in love they spread truth, often even unintentionally, in so far as the people listening to them will understand it as it corresponds to the truth, even if the teaching person was wrongly instructed. However, a loving person also recognizes error when it is offered to him, provided that his desire for truth is strong and he wants to serve God by spreading the truth.... Anyone whose spirit has been set free through loving activity is also called to teach his fellow human beings. In the world without love, however, the spirit is not yet free, unkindness keeps it in fetters, and therefore the person whose spirit is still bound is far from the truth and will therefore never be able to pass on the truth to his fellow human beings, but what he conveys to them is permeated by error, if not complete error. From this it can be seen that only a few people are in the truth because only a few people are also active in love. This is such a bitter realization that these few have to fight a difficult battle if they want to guide people into the truth, because they first have to preach love to them, for only then can a person recognize the truth when his heart has become capable of love.... And transforming loveless humanity into love is truly a task that can hardly be accomplished unless God Himself takes care of humanity. The more unloving people are, the more difficult it will be for the truth to prevail, and it will always be fought against by those who believe themselves to be in the truth but do not practice love themselves enough. Test the teachers to what extent they stand in love.... and check whether these teachers are only passing on learned wisdom.... Truth must be felt, it cannot be learnt in a scholastic way.... And what is passed on only becomes wisdom once it has been absorbed by the heart and mind at the same time.... and a person is only wise when the knowledge shines like a light within him and makes him happy. The teacher must be in love and the person being taught must likewise receive wisdom with a heart capable of love, only then will it be possible to speak of true wisdom. And humanity lacks this love, and therefore it also lacks wisdom, the truth from God.... Yet it believes itself to be knowledgeable and rejects everything that opposes its knowledge. For until humanity has changed to love it is content with adopted teachings which it believes to be the truth because it lacks all power of realization....

Amen