• Terug

Wereldse instelling – Alleen de liefde bevrijdt

De wereldse instelling draagt het grootste gevaar voor de ziel in zich, want deze wordt van een geestelijk streven afgehouden. Er wordt een rekening houden met het lichaam geëist, dus de wil, het denken en het voelen van de mens is er alleen maar op gericht om het lichaam alle genoegens te verschaffen. En bijgevolg wordt de ziel gehinderd om de geest in haar ter wille te zijn. Op het geestelijke wordt daarom geen acht geslagen en de ziel blijft of in haar opwaartse ontwikkeling steken, of ze ontwikkelt zich negatief, als het lichamelijke verlangen overheerst en de mens zich steeds meer naar de wereld toekeert. Want het geestelijke rijk zal nooit te verenigen zijn met het aardse rijk. Nooit zal wereldse vervulling de ziel tot heil zijn. Nooit kan de mens tegelijkertijd boven en beneden wandelen. Altijd zal het ene ten koste van het andere gedaan moeten worden.

En de mensen denken hier niet aan. Hun gehele streven betreft het welbehagen van het lichaam en de ziel moet gebrek lijden, zodra het verlangen van het lichaam vervuld wordt. Maar hoe dwalen de mensen als ze geloven de plichten jegens God te vervullen, als ze uiterlijke ceremoniën vervullen. Wat God van de mens eist, is een levend geloof in Hem en Zijn woord, maar die ook een handelen naar het woord van God ten gevolge moet hebben.

Dit woord onderwijst de vergankelijkheid van al het aardse en geeft kennis van de zin en het doel van het aardse leven en van de toestand van de ziel na de lichamelijke dood. Het aardse leven moet nu overeenkomstig het woord van God geleefd worden om de toestand van de ziel na de dood tot één vol licht te laten worden. En dus moet alles, wat aards, dat wil zeggen vergankelijk is, buiten beschouwing gelaten blijven en moet er alleen maar aan de onvergankelijke ziel gedacht worden, zolang de mens op aarde verblijft.

Maar de ziel kan zich niet opwaarts ontwikkelen, zolang ze door lichamelijke verlangens gehinderd wordt bij de vereniging met de geest in zich. En dat laatste kan alleen maar door een werkzaam zijn in liefde geschieden. Er moet meer aan de naaste gedacht worden dan aan het eigen lichaam. De mens moet zijn eigen “ik” opzijzetten en opgaan in een werkzaam zijn in liefde voor zijn medemensen.

Wie echter alleen maar aan zichzelf denkt, die is nog zo aan de aarde gebonden, dat het hem zwaar valt om zich van de aarde los te maken. De eigenliefde is de grootste hindernis op de weg omhoog, want de eigenliefde is het tegenovergestelde van de naastenliefde en enkel de naastenliefde is werkelijk bevrijdend. Enkel de naastenliefde betekent een geestelijke vooruitgang voor de ziel en enkel de naastenliefde vormt de mens naar de wil van God.

Maar elke handeling, die de naastenliefde ontbeert, is een zuiver formele handeling. Iets uiterlijks, dat geen innerlijke waarde heeft en niet in het minst aan de hervorming van de ziel bijdraagt. Enkel de liefde verlost en als de mens zich niet in de liefde oefent, gaat zijn ziel voor de eeuwigheid verloren.

Amen

Worldly attitude.... only love redeems....

The worldly attitude harbours the greatest danger for the soul, for it is held back from spiritual striving, it is demanded to take the body into consideration.... thus the will, the thinking and feeling of man is only directed towards creating all comforts for the body. And consequently the soul is prevented from willing the spirit within it, the spiritual is therefore disregarded and the soul either stops in its higher development or it regresses if the physical desire predominates and the human being turns more and more towards the world. For the spiritual realm will never be compatible with the earthly realm.... Worldly fulfilment will never bring salvation to the soul, man can never walk above and below at the same time, he will always have to do one at the expense of the other. And people do not consider this.... All their endeavours are directed towards the comfort of the body, and the soul must live in want as soon as the body's desire is fulfilled. But in what error do people walk when they believe that they fulfil their duties to God by following external ceremonies.... What God demands of people is a living faith in Himself and His word, which must also result in acting in accordance with the word of God. This word teaches the transience of everything earthly, and it gives knowledge of the meaning and purpose of life on earth and of the state of the soul after bodily death.... According to the word of God, life on earth must now be lived in order to shape the state of the soul after death into one full of light. And therefore everything that is earthly, i.e. transient, must be disregarded and only the imperishable soul must be considered as long as the human being remains on earth. However, the soul cannot develop progressively as long as it is prevented by physical desire from uniting with the spirit within itself. And the latter can only happen through working in love.... The neighbour must be considered more than one's own body, the human being must put aside his own "I" and be absorbed in loving his fellow human beings.... However, he who thinks only of himself is still so earthbound that it is difficult for him to detach himself from the earth.... Selfish love is the greatest obstacle to ascent, for selfish love is the opposite of neighbourly love, and only neighbourly love is truly redeeming, only neighbourly love signifies spiritual progress for the soul, and only neighbourly love shapes the human being in accordance with God's will. But every action that lacks neighbourly love is a purely formal act, something external that has no inner value and does not contribute in the slightest to the soul's transformation. Only love redeems, and if a person does not practice love, his soul will be lost for eternity....

Amen