• Terug

De geloofwaardigheid van de overleveringen – De wil tot de waarheid

Het is niet maatgevend wat zich via de mond van een mens voortplant, als de oorsprong niet onweerlegbaar vastgesteld is, dus als een goddelijk geestelijk werkzaam zijn niet bewezen kan worden. Dit is vaak heel moeilijk en daarom moet elke leer ook ernstig onderzocht worden voor wat betreft in hoeverre deze gevoelsmatig geaccepteerd kan worden, want het hart zal de mens, die zich strikt aan de waarheid houdt en daarom ook alleen deze maar aanvaarden wil, juist onderwijzen. Wat deze mens na ernstig onderzoeken nu acceptabel lijkt, kan hij ook als waarheid beschouwen.

Hij moet echter kritisch op zichzelf zijn, of hij werkelijk naar de zuivere waarheid verlangt. De mensen willen vaak alleen niet van oude overleveringen scheiden. Ze leggen zich er geen rekenschap over af of en in hoeverre zo’n overlevering geloofwaardig is. Ze nemen dus zonder te onderzoeken aan, waar ze zich eerst door nadenken een oordeel over zouden moeten vormen. Dit geldt zowel voor geloofsleren alsook voor de levenswandel en het buitengewoon werkzaam zijn van de mensen. Onvoorwaardelijk wordt alles voor waar gehouden, wat daarover verspreid wordt en dit heeft tot gevolg, dat geen enkele tegengestelde mening standhouden zal, omdat elke nadenken daarover tegengegaan wordt.

Maar God eist dit van de mensen, opdat ze het verlangen naar de waarheid in zoverre actief laten worden, als dat ze er zelf naar streven om dwaling van de waarheid te kunnen onderscheiden. Pas dit verlangen vormt ook de bekwaamheid om het juiste te herkennen en het verkeerde af te wijzen. Voor de mens bestaat er geen excuus, als hij er niet toe in staat is, want deze bekwaamheid is alleen maar afhankelijk van het verlangen naar de waarheid.

Maar hoe moet de waarheid hun toegestuurd worden, als ze niet voor een logische verklaring toegankelijk zijn, maar enkel bij hoog en laag geloven, wat hun overgeleverd wordt, zonder dat laatste op zijn waarachtigheid te onderzoeken. Hen kan op de meest overtuigende manier hun verkeerde opvatting weerlegd worden, toch zullen ze daarbij blijven en verdwalen ze steeds dieper in dwaalleren, want het ontbreekt hen aan de wil en tegen hun wil kan hun de waarheid niet toegestuurd worden, of ze herkennen deze niet als zodanig. En daar blijft ook de inspanning van degenen, die zich strikt aan de waarheid houden, zonder succes, want waar de wil zich daartegen kant, kan Gods liefde maar weinig werkzaam zijn.

Amen

전래된 것에 대한 신뢰. 진리를 향한 의지.

인간의 입을 통해 전파된 것의 근원을 부족함이 없게 확인할 수 없다면, 다시 말해 하나님의 영의 역사로 확인할 수 없다면, 인간의 입을 통해 전파된 것이 결정적인 것이 아니다. 그러므로 모든 가르침은 느낌에 따라 어느 정도 영접할 수 있는지 진지하게 점검해야만 한다. 왜냐하면 진리를 엄격하게 고수하고, 따라서 또한 단지 진리만을 영접하기 원하는 사람의 심장이 올바르게 가르칠 것이기 때문이다. 이런 사람이 진지하게 숙고한 후에 이제 그들에게 받아 드릴만 하게 보이는 것을 그는 또한 진리로 간주할 수 있다. 그러나 그는 자신이 진실로 순수한 진리를 원하는 지에 대해 자신을 비판해봐야만 한다. 사람들은 자주 오래전부터 전승된 것을 버리기를 원하지 않는다. 그러나 그들은 그런 전승된 것이 신뢰할 수 있는 지 여부와 어느 정도까지 신뢰할 수 있는 지에 대해 점검을 하지 않는다.

그러므로 그들은 생각을 통해 먼저 판단해야 할 것을 점검하지 않고 영접한다. 이런 일이 믿음의 가르침과 삶의 방식과 사람들의 특별한 역사에 모두에 일어나고 있고, 이에 관해 전파되는 모든 것을 무조건 사실로 간주한다. 이런 일은 어떤 반대되는 의견도 주장되지 않는 결과를 가져온다. 왜냐면 그에 대한 전혀 생각해보지 않기 때문이다. 그러나 하나님은 사람들에게 생각해보는 일을 요구한다. 이로써 사람들이 스스로 오류와 진리를 구별하려고 노력하는 정도로 진리를 향한 갈망이 활성화되게 한다. 단지 이런 갈망이 올바른 것을 깨닫고, 잘못된 것을 거부하는 능력이 개발되게 한다. 사람이 자신에게 구별할 능력이 없다는 변명을 할 수 없다. 왜냐면 이런 능력은 단지 진리를 향한 갈망에 달려있기 때문이다.

그러나 그들이 어떤 정당하다는 논리적인 근거를 제시할 수 없고, 그들에게 전해진 것의 진실성을 확인하지 않고, 이를 확고하고 굳건히 믿는다면, 어떻게 그들에게 진리를 제공할 수 있겠느냐! 그들의 잘못된 견해를 가장 설득력이 있는 방법으로 반박할 수 있다. 그들은 그들의 잘못된 견해에 머물고, 항상 더 깊은 오류에 빠진다. 왜냐면 그들에게 의지가 부족하기 때문이다. 그들의 의지에 반하여 그들에게 순수한 진리를 줄 수 없거나 또는 그들이 순수한 진리를 순수한 진리로 깨닫지 못한다. 그런 곳에서 진리를 엄격하게 고수하는 사람들의 노력은 성공하지 못한다. 왜냐면 의지가 진리에 저항하기 때문에 하나님의 사랑이 단지 적게 역사하기 때문이다.

아멘