• Terug

De grootheid en het wezen van de eeuwige Godheid

Gods grootheid zal voor de mens pas duidelijk worden, wanneer zijn geest ontwaakt is. Maar ook dan is het onbegrijpelijk voor hem, omdat niets hem ter vergelijking aangeboden kan worden en de mens als zodanig niet in staat is om dit mysterie te ontsluieren. Want Gods grootheid is niet te toetsen aan aardse maatstaven. Het is ook geen veranderlijk idee. God zal tot in alle eeuwigheid het meest volmaakte, heiligste wezen blijven, zoals Hij sinds eeuwigheid was. En toch zal dit volmaakte Wezen Zich om het nietigste schepsel bekommeren, omdat het uit Zijn hand, door Zijn wil om lief te hebben, geschapen werd.

Maar het genadegeschenk van God stelt de mens in staat tot het uitvoeren van dat, wat God van de mens eist. En wat Hij van de mens eist, heeft zijn grondslag in Zijn eeuwige wijsheid en liefde en de mens kan gedurende zijn gang over de aarde niet begrijpen in hoeverre deze eisen met de wijsheid van God overeenkomen. Dit kan hem alleen maar in gelijkenissen en beelden begrijpelijk gemaakt worden, zodra de mens hier ontvankelijk voor is. En dit opnemingsvermogen is er weer afhankelijk van, of en hoe de mens de verbinding met God tot stand brengt. Dienovereenkomstig zal ook de mens in staat zijn om in het wezen van de Godheid binnen te dringen.

God kan niet verstandsmatig duidelijk gemaakt worden en net zomin kan Hij verstandsmatig begrepen worden. Maar hoe meer het verstand daarbij actief is, des te onduidelijker wordt het idee over de eeuwige Godheid voor de mens en hij kan geheel in verwarring raken, omdat het herkennen van de eeuwige Godheid niet van de scherpte van het verstand, maar van het gevoel van het hart afhankelijk is. Zodoende zal de mens, die in staat is om lief te hebben, zich gevoelsmatig een voorstelling kunnen maken van God, die eerder met de waarheid overeenkomt dan het beeld, dat de mens op grond van zijn verstand van Hem ontwerpt.

Maar de mens, die tot liefde in staat is, zal genoegen nemen met de door hem gevoelde voorstelling in het juiste besef, dat voor de mens, zolang hij nog over de aarde gaat, de grootheid van God nooit begrijpelijk zal worden. Toch zal hij ook Zijn besturen en werkzaam zijn niet onbegrijpelijk vinden. Hij zal de maatstaf niet langs aardse verhoudingen aanleggen, niet aan aardse effecten en aardse gebeurtenissen. Hij zal niet verstandsmatig piekeren en onderzoeken, maar slechts blindelings geloven dat alles wat God doet en laat gebeuren, goed en wijs is. En hij zal door dit geloof dieper in het wezen van de eeuwige Godheid binnendringen dan dit door nadenken daarover kan gebeuren, als de mens minder diep in de liefde staat.

God is liefde en kan alleen maar door liefde begrepen worden. God is geest en daarom kan er ook alleen maar een geestelijke opheldering gegeven worden. Dus moet ook dat als waarheid erkend worden, wat door Gods liefde aan de geest van degene, die zich tot liefde probeert te vormen, bekendgemaakt wordt. De ernstige wil tot dat laatste is absoluut noodzakelijk, want geestelijk streven is niet het verstandsmatig willen doorgronden van het bovenaardse, maar het werken aan zichzelf. Zich op te voeden tot liefdadigheid, zachtmoedigheid, verdraagzaamheid, geduld en barmhartigheid. Deze wordt naar de waarheid en tot het besef hiervan geleid, terwijl de ander steeds alleen maar piekert en onderzoekt, zonder tot een voor hem volkomen bevredigend resultaat te komen.

Amen

Grandeza e essência da eterna divindade....

A grandeza de Deus só será revelada ao ser humano quando o seu espírito for despertado, mas mesmo assim ainda será incompreensível para ele, pois nada lhe pode ser oferecido para comparação e o ser humano como tal é incapaz de desvendar esse mistério. Pois a grandeza de Deus não pode ser medida por padrões terrenos, nem é um conceito variável; Deus permanecerá o Ser mais perfeito e mais santo por toda a eternidade, como Ele tem sido desde a eternidade.... E ainda assim, este Ser perfeito cuidará da criatura mais discreta, já que foi criada da Sua mão, através da Sua vontade de amor. E ainda assim, a Deidade eterna aparece às pessoas como um Ser que age de uma forma estritamente limitada, porque responsabiliza o indivíduo pelo que ele faz.... (29.8.1942) Entretanto, o dom da graça de Deus capacita o ser humano a realizar o que Deus exige das pessoas. Mas o que Ele exige das pessoas é baseado na Sua sabedoria e amor eternos, e o ser humano não pode compreender durante a sua vida na Terra até que ponto essas exigências correspondem à sabedoria de Deus. Isto só lhe pode ser compreendido em parábolas e imagens, desde que o ser humano esteja receptivo a elas. E essa receptividade depende novamente de se e como o homem estabelece um vínculo com Deus. Assim, o homem também será capaz de penetrar a essência da divindade. Deus não pode ser explicado intelectualmente, e Ele também não pode ser compreendido intelectualmente..... Mas quanto mais o intelecto está ativo, mais obscuro se torna o conceito da Deidade eterna para o ser humano, e ele também pode confundir-se completamente, porque o reconhecimento da Deidade eterna não depende da agudeza do intelecto, mas do sentimento do coração. Assim, o ser humano amoroso formará sensivelmente uma idéia de Deus que corresponde mais à verdade do que à imagem que o ser humano cria dele em virtude de seu intelecto. Mas a pessoa amorosa também ficará satisfeita com a idéia que ganhou na realização certa de que o ser humano, enquanto ainda viver na Terra, nunca poderá compreender a grandeza de Deus, mas também não achará incompreensível o Seu reinado e atividade, não aplicará o padrão às circunstâncias terrenas, aos efeitos e eventos terrenos, não ponderará e investigará intelectualmente, mas apenas acreditará cegamente que tudo o que Deus faz e permite que aconteça é bom e sábio.... E, através dessa fé, ele penetrará mais profundamente na essência da Deidade eterna do que pode acontecer ao pensar nisso, se o coração humano estiver menos profundamente enamorado. Deus é amor e só pode ser compreendido através do amor. Deus é espírito, e portanto a iluminação só pode ser dada espiritualmente..... Consequentemente, o que é proclamado pelo amor de Deus ao espírito daquele que procura moldar-se em amor também deve ser reconhecido como verdade. A vontade séria para este último é absolutamente necessária, pois o esforço espiritual não é o desejo intelectual do sobrenatural, mas o trabalho em si mesmo, educando-se para a atividade amorosa, a doçura, a paz, a paciência e a misericórdia..... O último é conduzido à verdade e ao reconhecimento da mesma, enquanto o primeiro só está sempre a chocar e a pesquisar sem chegar a um resultado que o satisfaça completamente._>Amém