• Terug

Het formuleren van de gedachten

Elke gedachte wordt geformuleerd door de wil van de mens. Zodoende is de mens er in een bepaald opzicht wel verantwoordelijk voor van welke aard zijn gedachten zijn, maar hij is niet te beschouwen als de schepper van de gedachte. De gedachte wordt hem eerst gegeven. Het is niet dat deze gedachte door hemzelf ontstaat. Maar de mens geeft pas dan een uitdrukking aan de hem toegestuurde gedachten, als die met zijn aard overeenkomen. En daarom gelooft hij de schepper van zijn gedachten te zijn.

Weliswaar is hij ook bepalend voor welk gedachtengoed hem gegeven kan worden, omdat zijn wil deze kiest, want zijn wil kan net zo goed weigeren om het hem toegestuurde gedachtengoed naar zijn hersenen te leiden en zodoende het de mens tot bewustzijn te laten komen. Maar als de wil ervoor gekozen heeft om het gedachtengoed ook verstandsmatig te accepteren, geeft hij hem nu ook vorm. Dat wil zeggen dat de krachtstroom uit het geestelijke rijk nu dat wordt, wat de mens onder gedachte verstaat.

Want de gedachte is geestelijke kracht, die in samenhangende zinnen tot uitdrukking komt. Daarom wordt ook van eigen denken gesproken, omdat de mens zelf de zinsopbouw doet, omdat hij dat, wat hem geestelijk gegeven wordt, eerst zo formuleert, zodat het voor de medemensen begrijpelijk wordt. En dit formuleren van de gedachten komt met zijn aard overeen. Het zal steeds zo zijn, zoals de mens zelf het voor allen begrijpelijk houdt, omdat hij hetgeen hij ontvangen heeft graag door zou willen geven en daarvoor de meest geëigende vorm zoekt. Zodoende kan wel in het algemeen gezegd worden, dat de mens zelf denkt, omdat hij enkel dat uit zal spreken, wat voor zijn wezen begrijpelijk is. Maar hij beseft niet dat elke gedachte als kracht uit een schepper gestroomd is. Dat hij deze gedachte alleen maar zo vormt, zoals het hem zelf bevalt.

Dit formuleren is weer een activiteit van de hersenen. Dat wil zeggen het benutten van de levenskracht, die elk mens toegestuurd wordt. Want deze bekwaamheid werd hem door God gegeven. Geheel onafhankelijk van de kracht van de schepper, dus eigenmachtig zich een geestelijke schat toe-eigenen, doordat deze van het hart naar de hersenen geleid wordt om deze verstandmatig te analyseren, dus het hem toegestuurde gedachtengoed door zijn wil zo vorm te geven, dat het als het ware een persoonlijk karakter aanneemt en het nu voor een eigen voortbrengsel aangezien wordt.

Amen

La formulation de la pensée

Chaque pensée est formulée à travers la volonté de l'homme, donc d’une certaine manière l'homme est responsable de ce que sont ses pensées, mais il ne doit pas être considéré comme l’auteur des pensées. Celles-ci lui sont seulement transmises, mais elles ne naissent pas de lui-même. L’homme donne seulement la formulation à la pensée qui lui arrive, et celle-ci correspond à sa manière d’être. Et donc il pense être l'auteur de la pensée. Les pensées qui peuvent lui être transmises sont aussi déterminantes, parce que cela est décidé par sa volonté, parce que celle-ci peut aussi refuser de guider le patrimoine mental qui lui arrive au cerveau et empêcher l'homme d'en prendre conscience. Mais si la volonté s'est décidée à accepter le patrimoine mental intellectuellement, elle lui donne maintenant aussi une forme, c'est-à-dire que l'afflux de Force du Royaume spirituel devient ce que l'homme considère comme une pensée, parce que cette dernière est une Force spirituelle qui se manifeste en phrases cohérentes. Donc il parle aussi de sa pensée, parce que l'homme exécute lui-même la formulation de la phrase, parce qu'il formule ce qui lui est transmis spirituellement, de sorte que cela devienne compréhensible pour le prochain. Et cette formulation de la pensée correspond à sa manière d'être ; elle sera toujours comme l'homme la considère généralement comme compréhensible, parce qu'il voudrait volontiers transmettre au-delà ce qu’il a reçu et pour cela il cherche la forme la plus appropriée. Donc en général on peut dire que l'homme pense lui-même, parce qu'il prononcera seulement ce qui est compréhensible par son être, mais il ne se rend pas compte que chaque pensée émane d'un auteur qui est une Force, et ensuite il forme ces pensées seulement comme il les comprend. Cette formulation est de nouveau l'activité du cerveau, c'est-à-dire que celui-ci exploite la force vitale qui arrive à chaque homme, parce que cette faculté lui est donnée par Dieu entièrement indépendamment de la Force du Créateur, donc il est autonome pour s'approprier un trésor spirituel qui est guidé du cœur au cerveau et l'évaluer intellectuellement, donc pour formuler le patrimoine mental qui lui arrive à travers sa volonté de sorte qu’il y ajoute d’une certaine manière une empreinte personnelle et maintenant il le considère vraiment comme un produit propre.

Amen