• Volver

“El que cree en Mí....”

“Quien crea en Mí, no morirá jamás....” Estas Palabras Mías de promesa os llevan a vosotros, los seres humanos, a menudo a sacar conclusiones erróneas, cuando creéis que basta con que confeséis de boca o no neguéis que Yo caminé por la Tierra en el hombre Jesús.... si creéis, que basta con no poder en duda la existencia de Jesús, Que, según se dice, murió en la cruz por la humanidad, si simplemente aceptáis sin cuestionar lo que os han enseñado desde la infancia, sin haberlo analizado seriamente por vosotros mismos.

Porque el hecho de que creáis que Yo caminé por la Tierra en el hombre Jesús no Me demuestra vuestra actitud interior ante esta obra de Misericordia, la mayor de Mi amor divino, no Me demuestra si queréis formar parte de aquellos a quienes he redimido con Mi sangre, derramada por vosotros en la cruz. En primer lugar debéis tener claro qué entiendo Yo por “fe verdadera” que es lo que Yo os pido para poder daros la vida eterna....

Aceptar una doctrina sin contradicción aún no es tener fe, pues la verdadera fe requiere primero una reflexión seria sobre ella; exige una postura firme al respecto. Y el resultado de su reflexión ahora también puede ser erróneo si carece de la buena voluntad para llegar a la verdad, si carece de amor, lo cual anula por completo la verdadera fe. Porque un ser humano sin amor jamás podrá creer de verdad, ya que la verdadera fe solo se despierta a través del amor; sin amor, solo cabe esperar una declaración verbal, nunca una convicción interior de la verdad de lo que el ser humano uno debe creer.

Así pues, un ser humano sin amor jamás podrá invocar Mi promesa de que “no morirá jamás....”, si solo reconoce Mi vida en la Tierra y Mi muerte en la cruz porque así se lo han enseñado, pero le falta de convicción interior para aceptar esta enseñanza.... porque no tiene la voluntad de vivir en el amor y alcanzar la verdadera verdad. Entonces su fe es una fe muerta, una que jamás podrá concederle la vida “eterna”.

Pero muchos seres humanos depositan sus esperanzas en esta promesa, aquellos que viven en la vida terrenal solo como cristianos de nombre, que no reflexionan seriamente, sino que se contentan con tales palabras y creen por sí mismos que pertenecen a los que “vivirán para la eternidad....” Pero yo exijo más de los seres humanos, porque quiero que sean verdaderamente salvos. Y por eso también exijo de ellos una decisión clara y con toda sinceridad.... Exijo que sigan a Aquel en Quien dicen creer, que vivan una vida de amor como la vivió Jesús.... Y si hacen esto, entonces también comenzarán a reflexionar sobre ese ser humano y Su verdadera misión, y solo entonces tomarán una postura sobre las enseñanzas que hasta ahora solo habían procesado sus mentes, pero no sus corazones.

Y solo ahora se decide, si y qué un ser humano cree de las enseñanzas que le fueron transmitidas de manera educativa, y solo ahora su creencia se convierte en una fe viva, de que posee la fuerza de permitirle penetrar cada vez más profundamente en el gran problema de la Encarnación der Dios y Su obra de Redención.... Solo ahora la fe es como Yo la quiero, para recompensarlo con la vida eterna, porque solo la actitud de una ser humano hacia Mí como el divino Redentor Jesucristo es tal que se puede hablar de una fe verdadera que asegura a un ser humano la “vida eterna” según Mi promesa.

Y si vosotros, los seres humanos, os preguntáis seriamente, más de uno tendrá que admitir que él también se dejar llevar de tal creencia formal, una que acepta a Jesucristo porque no se atreve a rechazarlo rotundamente, pero que aún no posee la convicción interior de la misión del hombre Jesús, y de Mi Ser, Que ha morado en Él para vuestra redención. Vosotros también debéis “vivir” en la Tierra, es decir, poner en acción vuestros pensamientos y vuestra voluntad, si deseáis alcanzar la vida eterna, a la fe vivía en Mí en Jesucristo, Quien os ha redimido del pecado y de la muerte. Solo entonces “no experimentaréis lo que es la muerte por toda la eternidad”, entraréis en la vida, como os lo he prometido....

amén

"TKO U MENE VJERUJE..."

„Tko u Mene vjeruje, neće umrijeti u vječnosti...“. Ove Moje Riječi obećanja vrlo često vas ljude dovode do pogrešnih zaključaka, ako vi vjerujete da je dovoljno da priznate ustima, ili ne zaniječete da sam Ja hodao na Zemlji u čovjeku Isusu... ako vi vjerujete da je dovoljno da ne osporavate postojanje čovjeka Isusa, Koji je trebao umrijeti za čovječanstvo na Križu... ako vi samo bez prigovora prihvatite ono čemu ste bili podučavani od djetinjstva, bez da ste vi sami to ozbiljno razmotrili. Jer, to da vi vjerujete da sam Ja Sam u čovjeku Isusu hodao Zemljom, još Mi ne potvrđuje vaš unutarnji stav prema ovom velikom Djelu Otkupljenja Moje Božanske Ljubavi, još Mi ne potvrđuje da vi želite pripadati onima koje sam Ja otkupio kroz Moju Krv, Koja je za vas bila prolivena na Križu. Vi najprije trebate imati jasnoću što Ja shvaćam pod istinskom vjerom, koju Ja zahtijevam, kako bih vam mogao dati vječni život... Bez prigovora prihvatiti poduku još nije nikakva vjera, jer prava vjera najprije zahtijeva ozbiljno promišljanje o ovoj poduci, ona zahtijeva ozbiljno zauzimanje stava o tome... I sada za čovjeka rezultat njegova promišljanja može također biti pogrešan, ukoliko njemu nedostaje dobra volja da dođe do Istine, i kada je on bez Ljubavi... što potpuno isključuje pravu vjeru. Jer, čovjek bez Ljubavi neće nikada moći zapravo vjerovati, budući je istinska vjera jedino kroz Ljubav probuđena u život, bez Ljubavi se međutim uvijek može očekivati jedino priznanje usnama, no nikada unutarnje uvjerenje o Istini onoga što čovjek treba vjerovati. I tako se čovjek bez Ljubavi ne može nikada pozvati na ono Moje obećanje da neće „umrijeti u vječnosti...“, ako on priznaje jedino Moj zemaljski put i smrt na Križu, budući je tako bio podučen, ali mu još nedostaje njegov unutarnji stav prema ovom učenju... jer on nije imao volje živjeti u Ljubavi, i doći do prave Istine. Onda je njegova vjera mrtva vjera, koja mu nikada ni ne može pokloniti „život“ u vječnosti. Ali, vrlo mnogo ljudi se nada ovom obećanju, oni koji prolaze kroz zemaljski život jedino kao formalni kršćani, koji ne promišljaju ozbiljno, nego se zadovoljavaju samo takvim riječima i vjeruju za sebe da pripadaju onima koji će „živjeti zauvijek...“ Ali, Ja zahtijevam više od ljudi, budući Ja želim da oni zaista postanu blaženi. I tako Ja od njih tražim jasnu odluku u svoj istinitosti... Ja tražim da oni također slijede Onoga u Kojega kažu da vjeruju, da vode način života u Ljubavi, kao što ga je vodio Isus... A čine li oni to, onda će oni također započeti i promišljati o ovom čovjeku i Njegovoj istinskoj Misiji, i tek onda će oni sami zauzeti misaoni stav prema podukama, koje je prethodno obrađivao jedino njihov razum, ali ne i srce. I tek sada se odlučuju, da li i u što čovjek sada vjeruje od poduka koje su mu bile prenesene izobrazbom, i tek sada njihova vjera postaje živa, koja u sebi ima snagu da omogući da čovjek sve dublje prodre u veliki problem postanka Boga čovjekom, i u Njegovo Djelo Otkupljenja... Tek sada je vjera onakva kakvu Ja želim da ima, kako bih ga nagradio vječnim životom, budući je tek sada i stav čovjeka prema Meni kao Božanskom Otkupitelju Isusu Kristu takav, da se može govoriti o istinskoj vjeri, koja čovjeku jamči „vječni život“, sukladno Mojemu obećanju. A ako se vi ljudi ozbiljno zapitate, onda će netko morati priznati da i on zapada u takvu formalnu vjeru, koja doduše prihvaća Isusa Krista, budući se on ne usuđuje Njega naprosto zanijekati, koja međutim još u sebi nema unutarnje uvjerenje o Misiji čovjeka Isusa i o Mojemu Biću, Koje je u Njemu uzelo prebivalište, u svrhu vašeg Otkupljenja. Vi također morate „živjeti“ na Zemlji, odnosno pustiti da vaše misli i vaša volja postanu aktivni, želite li vi doći do vječnog života, do žive vjere u Mene u Isusu Kristu, Koji vas je otkupio od grijeha i smrti... Tek onda vi „nećete okusiti smrt za vječnost“, vi ćete ući u život, kako sam Ja to vama obećao.

AMEN