• Volver

Estado de responsabilidad.... Corazones abiertos....

Habéis pasado por incontables etapas.... Así que estáis mirando hacia atrás a un camino de desarrollo de duración infinita, de un periodo de tiempo que no podéis medir, porque no sois capaces de comprender esos espacios de tiempo infinitos. Pero ya los habéis pasado atrás; de lo contrario, no estaríais en esta Tierra. Una mirada retrospectiva al tiempo que dejasteis atrás quizás os haría más comprensible la importancia de vuestra vida terrenal, pero no serviría a vuestra alma, que, impulsada por el miedo, simplemente continuaría su camino terrenal si poseía la capacidad de recordar y se daba cuenta de los interminables tormentos que ya ha tenido que sufrir durante el espacio de tiempo de su desarrollo ascendente.

Sin embargo, no se puede negar el hecho de que tuvisteis que pasar por tal espacio de tiempo de desarrollo, y que este espacio de tiempo casi ya ha llegado a su límite.... Pero vosotros mismos determináis esto último.... Y ese es el aspecto importante de vuestra existencia terrenal: que podéis poner fin a un estado eterno de tormento o prolongarlo de nuevo indefinidamente.... que forméis vuestro propio destino futuro durante vuestra vida terrenal. Durante tiempos eternos no se os podía hacer responsables, porque durante tiempos eternos teníais que moveros según la voluntad de Dios; estabais sujetos a la ley de la necesidad, estabais sujetos a la ley del orden divino, y tuvisteis que actuar según la voluntad de Dios. Y dentro de esta ley de necesidad, ascendisteis de nuevo al grado en que la encarnación como ser humano pudo tener lugar.

Pero ahora vuestra vida ya no está libre de responsabilidades, pues vosotros mismos determináis el rumbo y el éxito de vuestro libre albedrío.... Y este tiempo es sólo muy corto y podría ser vivido apropiadamente por cada ser humano, brindándole la mayor perfección posible, pues todos los medios están a su disposición; no se le exige nada imposible, sino que se le ayuda de cualquier manera, de cualquier manera se tiene en cuenta sus debilidades e imperfecciones en todo sentido, de modo que todos los medios están a su disposición para que su alma madure mediante el libre albedrío. Pero se le exige auto superación....

Se exige un esfuerzo propio por parte del ser humano, que ningún semejante ni ningún ser espiritual lleno de luz puede realizar para él.... de lo contrario, no quedaría ningún alma sin ser redimido en la Tierra, porque el amor de esos seres ya habría redimido todo lo que aún no está feliz. Pero la perfección final tiene que ser logrado por el ser humano mismo.... y también puede hacerlo, porque el amor de Dios es tan grande que otorga gracia inmerecida a todas Sus criaturas, simplemente para traerlas de regreso a la casa del Padre, para ganarlas para Sí, y arrebatárselas del adversario que las mantenía cautivas durante siglos eternos.

Pero este amor ilimitado Suyo no puede ir en contra de la ley.... para ser eficaz, debe encontrar corazones abiertos en los que pueda influir libremente. Y esta “apertura del corazón” debe ser realizada por cada ser humano; el libre albedrío debe ser activo, el ser humano debe anhelar conscientemente a Dios y la irradiación de Su amor. Entonces también se abrirá voluntariamente a la corriente divina del amor, y entonces no podrá haber nada más que un ascenso a las alturas, a la luz, a Dios, pues el amor de Dios tiene tal poder que atrae hacia Sí todo lo que no se resiste.

El muy breve tiempo de la vida terrenal tiene como propósito el regreso del ser humano a Dios, está destinada a superar la resistencia, el ser humano debe superarse a sí mismo, quien al comienzo de la encarnación como ser humano aún permanece en la resistencia, y se aferra firmemente al adversario de Dios, quien usa toda su influencia para fortalecer aún más la resistencia del ser humano. Y esta resistencia consiste en que el ser humano cultive el amor propio, que es completamente contrario al amor de Dios y es como una puerta cerrada que no deja pasar nada, porque el amor propio cree ser suficiente a sí mismo, demostrando así su arrogancia, que es parte del adversario de Dios. La humildad, en cambio, reconoce a su Señor y Dios.... un corazón humilde pide gracia y abre de par en par la puerta de su corazón para dejar entrar a Aquel, Que desea derramar Su amor sobre él....

Lo único que importa en la vida terrenal es que el ser humano renuncie a su resistencia, que lo ata irrevocablemente al adversario de Dios.... que su libre albedrío busque a su Dios y Padre y le implore misericordia. Entonces verdaderamente será recompensado ricamente, y su viaje terrenal no será en vano, pues el amor divino fluirá hacia él en abundancia. Y como el amor es luz y fuerza, el alma también debe llegar a ser lleno de luz y fuerza y madurará durante el tiempo de la vida terrenal y aunque todavía es tan corto comparado con el tiempo eternamente largo de antes. Un corazón abierto es la plena garantía que llegará a la perfección, pues donde el amor de Dios puede radiar, ya no hay oscuridad, allí solo hay luz y bienaventuranza, el derecho de lo perfecto, el derecho de los seres que han llegado a la perfección en la Tierra en el libre albedrío....

amén

STANJE ODGOVORNOSTI.... PRIJEMČIVA SRCA....

Vi ste prošli kroz bezbrojne stadije.... Stoga vi se osvrćete promatrajući jednu beskrajno dugu stazu razvoja, koja je vremenskog trajanja kojeg ste nesposobni izmjeriti budući ste nesposobni pojmiti tako beskrajno duge periode vremena. Ipak, oni su sada iza vas ili vi ne bi živjeli na Zemlji. Premda bi retrospekcija vremena iza vas zasigurno učinila da bolje razumijete važnost vašeg života na Zemlji, to ne bi pomoglo vašoj duši kako bi ona jedino putovala njezinom zemaljskom stazom vođena strahom ako bi bila u stanju prisjetiti se prošlosti i postati svjesna beskrajnih agonija koje je prethodno trebala trpjeti tijekom vremena višeg razvoja. Unatoč tome, činjenica ne može biti zanijekana da ste morali proživjeti takve periode razvoja i da je ovaj period sada skoro dosegnuo njegov kraj.... Ali potonje je odlučeno od strane vas samih.... Težište vašeg zemaljskog napretka počiva u činjenici da vi možete dokončati jedno beskonačno mučenje koje je trajalo beskrajno dugo ili ga iznova beskrajno produžiti.... da vi sami oblikujete vašu buduću sudbinu tijekom vremena vašeg života na Zemlji. Jer jedno beskrajno dugo vrijeme vas se nije moglo smatrati odgovornima, budući ste tijekom tog vremena bili morali živjeti u skladu sa Božanskom voljom, vi ste bili podložni zakonu prisile, vi ste bili podređeni zakonu Božanskog Reda i morali ste djelovati u skladu sa Božanskom voljom. I u ovom zakonu prisile kretali ste se iznova nagore do točke da se utjelovljenje kao ljudsko biće moglo dogoditi. Ali sada vaš život više nije slobodan od odgovornosti, jer vi sami odlučujete njegov smjer i uspjeh vaše slobodne volje.... I ovo vrijeme je jedino vrlo kratko i svaka osoba bi ga mogla živjeti korisno i steći iz njega najviše moguće savršenstvo, jer dana su mu sva sredstva, ništa se nemoguće od njega ne očekuje, namjesto toga, on je pomognut na svaki način, njegova slabost i savršenstvo su na svaki način uzeti u obzir, tako da su sva sredstva koja omogućuju potpuno sazrijevanje njegove duše u slobodnoj volji na njegovom raspolaganju. Međutim, od njega se očekuje da nadvlada sebe.... Osobni napor se očekuje od ljudskog bića kojeg njemu niti druga osoba niti duhovno svjetlosno biće ne mogu ostvariti.... inače uistinu ne bi više postojalo neiskupljene duše na Zemlji, budući bi Ljubav ovih bića već iskupila sve što je i dalje jadno.

Konačno savršenstvo, međutim, mora biti postignuto od strane same osobe.... I on to zasigurno može učiniti, jer Božja je Ljubav tako velika da izlijeva nezaslužene blagoslove na sve Njegove žive tvorevine kako bi ih dohvatila i vratila nazad u Očevu kuću, kako bi ih pridobila nazad za Sebe i spasila ih od protivnika, koji ih je držao zarobljene jedno beskrajno dugo vrijeme. Ali Njegova veća od najveće Ljubavi ne može djelovati nezakonski.... ona mora, kako bi postala učinkovita, pronaći otvorena srca u koja može utjecati nespriječeno. I ovo ‘otvaranje srca’ mora biti učinjeno od strane svakog čovjeka ponaosob, slobodna volja mora postati aktivna, osoba mora svjesno žudjeti Boga i Njegovo osvjetljenje Ljubavi, onda će on također postati dobrovoljno prijemčiv za Božansko strujanje Ljubavi, i onda ne može biti nijednog drugog puta osim jednog uzlaza u više sfere, do svjetla, do Boga, jer Ljubav Božja je tako snažna da će ona privući k sebi sve što se ne odupire. Sam ovaj kratak životni vijek na Zemlji je naumljen ostvariti povratak ljudskog bića nazad k Bogu, on je naumljen eliminirati otpor, ljudsko biće je naumljeno sebe nadvladati, pošto je na početku njegovog utjelovljenja kao ljudsko biće on i dalje u protivljenju i snažno se drži Božjeg protivnika koji koristi svaki utjecaj kako bi pojačao čovjekovo protivljenje. I ovo protivljenje se sastoji od činjenice da ljudsko biće njeguje sebičnu Ljubav, koja totalno proturječi Ljubavi Božjoj i koja je poput zatvorenih vrata koja ne dozvoljavaju da išta prođe kroz njih, budući sebična Ljubav vjeruje za sebe kako je samo-dovoljna i na taj način jedino dokazuje njezinu vlastitu oholost, koja je dio Božjeg protivnika. Poniznost, međutim, prepoznaje njezinog Gospodara i Boga.... ponizno srce zaklinje za milosrđe i široko otvara svoja vrata za Onog Koji ga želi obdariti (ukazati naklonost) sa Njegovom Ljubavlju.... Glavna stvar u zemaljskom životu je da bi ljudsko biće trebalo odustati od njegovog otpora, koji ga neopozivo veže za Božjeg protivnika.... da njegova slobodna volja traži njegovog Boga i Oca i zaklinje Ga za milost. Onda će mu ona uistinu biti podarena u izobilju i njegov život na Zemlji neće biti uzaludan, jer Božanska Ljubav će teći ka njemu napretek, a budući je Ljubav svjetlost i snaga, duša mora postati blistava i snažna i sazrijeti tijekom njezina života na Zemlji, bez obzira koliko je on kratak poredbeno sa prethodno beskrajnim vremenom. Prijemčivo srce je jamstvo da će ona postići savršenstvo, jer gdje Ljubav Božja može sijati tama više ne postoji; tamo će jedino biti svjetlo i sreća, kao ono što je pripadno savršenstvu, pripadno bićima koja su dobrovoljno postigla savršenstvo na Zemlji.

AMEN