• Volver

El “intelecto” no reemplaza el “Espíritu de Dios”....

La verdad pura solo puede llegar a vosotros a través de la fuerza del espíritu, porque solo es Espíritu, que forma parte de la Divinidad eterna, lo sabe todo y puede impartiros el conocimiento acerca de todo. Hasta que vosotros, los seres humanos, no hagáis vuestra esta verdad fundamental, todas vuestras investigaciones o reflexiones serán en vano, porque no podéis estar seguros de la exactitud de los resultados que habéis obtenido a través de la investigación y la reflexión. Y mientras algo os parezca dudoso no podéis afirmar con convicción su verdad. Por lo tanto, se desperdicia mucho trabajo intelectual, y los seres humanos desperdician mucho tiempo y energía que emplearían mucho más eficiente si, en lugar de estas investigaciones intelectuales realizaran obras de amor desinteresado.

Estas palabras son incomprensibles para el ser humano mundano, porque es incapaz de compaginar sus emociones con su intelecto.... Y, sin embargo, la actividad del intelecto solo es bendecida por Dios cuando el corazón está dispuesto a amar. Pues la bendición de Dios debe reposar sobre todo lo que un ser humano se propone a emprender.... O, en otras palabras, primero debe observarse el orden divino para que el pensamiento y la acción humano alcancen el verdadero éxito, un éxito valioso en todos los aspectos. El error, sin embargo, nunca tendrá un resultado exitoso, y ningún ser humano querrá conservarlo una vez que lo haya reconocido como tal. Además, reconocer el error y la falsedad sería fácil para cada ser humano que viva una vida de amor.

Todo sería tan claramente comprensible, si en el ser humano dejaría que la ley del orden divino se aplicara primero, cuando reconocería que primero tiene que permanecer dentro de este orden para también poder reconocer todo lo que le corresponde. Sin embargo, la ley del orden divino es y sigue siendo el amor.... Si esta ley se anula, si no se cumple, todas las consecuencias contradecirían irrevocablemente a este orden.

Sin embargo, la mentira y el error existen fuera del orden divino. Siempre estarán presentes ahí donde se cometen pecados contra el orden divino, donde los seres humanos conviven en el desamor y ya no comprenden el sentido de su vida terrenal. Por lo tanto, si el ser humano busca la verdad, es imposible encontrarla entre quienes viven obviamente en contra de Dios, cuyas vidas no revelan ningún orden divino basado en el principio fundamental del amor. Porque allí, el Espíritu de Dios no puede expresarse. Allí, la “parte divina de Dios” se ve obstaculizada en su actividad, y el intelecto del ser humano no puede sustituir el Espíritu de Dios.

Cuánto más rico, por tanto, es el ser humano que a través de una vida de amor desinteresado al prójimo, es instruido y guiado por el espíritu divino en sí y que, al entrar en la otra vida puede contemplar con perfecta claridad todo lo que todavía estaba oculto para él en la Tierra.... en comparación con aquellos que sobrecargan su intelecto y, sin embargo, nunca escaparán del pensamiento limitado si viven una vida sin amor.... Al final de su vida terrenal, solo la oscuridad los envolverá, pues todo conocimiento terrenal se pierde, y solo el conocimiento espiritual conserva su valor después de la muerte del cuerpo.

Pero todos los seres humanos llevan la chispa del Espíritu divino en sí, y sería posible para todos los seres humanos hacer que la chispa del espíritu se manifieste. Sin embargo, su libre albedrío tiene que impulsarlos a moverse dentro del orden divino, es decir, vivir en el amor. Pues la verdad también es una señal del orden divino, pues solo la “Divinidad” puede ser llamada como “Verdad Eterna”, y por lo tanto, cualquier explicación veraz tiene que surgir de Dios, Quien la transmite a los seres humanos a través de Su Espíritu.

Sin embargo, Dios solo puede hablar a través de Su Espíritu a quienes ya están dentro de Su esfera de amor, porque quienes están fuera no pueden oír la voz del Espíritu. Los seres humanos entran en Su divina esfera de amor cuando practican el amor, pero sin obras de amor, se aíslan de Aquel Que es el Amor Eterno y la Verdad Eterna....

Y por mucho que empleen su intelecto, no llegarán a la verdad; más bien, todas sus investigaciones y conclusiones se desviarán de la verdad pura que Dios concede solo a quienes desean pertenecer a Él, se esfuerzan por vivir en el orden divino y, por lo tanto, despiertan la chispa del espíritu en sí para que pueda expresarse, y ya no temen caer en la mentira y el error. Pues Dios Mismo los protege de esto iluminado su espíritu y guiando correctamente sus pensamientos, para que sean perfectamente capaces de distinguir la verdad del error.

amén

“RAZUM” NE MOŽE ZAMIJENITI “DUH IZ BOGA“

Iz sile Duha može vam priteći Čista Istina, jer jedino Duh, Koji je udio vječnog Božanstva, zna sve i može vam predati znanje o svemu. Prije nego vi ljudi ovu temeljnu Istinu prisvojite, sve vaše istraživanje i razmišljanje biti će uzaludno, pošto niste sigurni u ispravnost rješenjā koja ste zadobili putem istraživanja i razmišljanja. I dokle god vam dakle nešto izgleda kao dvojbeno, ni ne možete sa uvjerenjem govoriti o istinitosti toga. Stoga je mnogo misaonog rada uzaludno, i ljudi (na to) troše puno vremena i snage, koje bi puno bolje iskoristili ako bi umjesto misaonih istraživanja činili djela nesebične Ljubavi.

Za svjetovnog čovjeka su ove riječi doduše nerazumljive, pošto pokrete osjećaja i razumsku aktivnost ne može dovesti u sklad.... I pored toga, aktivnost razuma je od Boga blagoslovljena tek onda kad je srce voljno za Ljubav. Jer blagoslov Božji mora počivati na svemu što god čovjek namjerava poduzeti.... iliti pak, prije svega mora biti ispoštovan Božanski red želimo li da razmišljanje i postupanje čovjeka daju ispravan rezultat, rezultat koji je valjan u svakom pravcu. No neistina nikada neće rezultirati kao uspješna, i niti jedan čovjek neće ju htjeti zadržati ako ju je spoznao kao takvu. A i prepoznavanje neistine i laži svakom čovjeku bi pala lako, kad bi vodio život u Ljubavi.

Sve je tako jasno razumljivo kad čovjek prije svega hoće uvažiti zakon Božanskog reda, kad bi priznao da prije svega čovjek mora ostati u redu kako bi mogao spoznati sve što odgovara tom Božanskom redu. A zakon Božanskog reda jeste i ostaje Ljubav.... Ako se taj zakon poruši, ako nije ispunjen, onda i svi rezultati sasvim izvjesno moraju biti oprečni redu.

A laž i neistina su nešto što se nalazi izvan reda, laž i neistina uvijek će biti tamo gdje se griješi protiv Božanskog reda, gdje ljudi u ne-Ljubavnosti žive jedni pored drugih i više ne obuhvaćaju smisao svog zemaljskog života. Želi li dakle čovjek doći do Istine, onda je isključeno da ju on može naći kod ljudi koji očigledno žive Bogu-protivno, u čijem životu se dakle ne može prepoznati Božanski red po temeljnom principu Ljubavi. Jer tamo se niti ne može izraziti Duh iz Boga. Tamo je “Božji udio” u svom djelovanju spriječen, a razum čovjeka ne može zamijeniti Duh iz Boga.

Koliko bogatijim se stoga može smatrati onaj čovjek koji je putem života u nesebičnoj Ljubavi prema bližnjemu, u sebi naučavan i vođen od (strane) božanskog Duha, te on onda pri ulasku u Onostrano Kraljevstvo može u najjasnijoj jasnoći prozreti sve što mu je na Zemlji još bilo držano skriveno.... S druge strane, oni ljudi, koji prekomjerno koriste svoj razum, i pored toga nikada neće pronaći izlaz iz ograničenog razmišljanja, ako je njihov život vođen u ne-Ljubavnosti.... Njih će na kraju njihovih zemaljskih života oviti samo tama, jer sve zemaljsko znanje propada, i nakon smrti tijela jedino je još duhovno znanje od značaja.

A svi ljudi u sebi nose Božansku iskru duha, i svim ljudima bilo bi moguće da ju potaknu na izražaj. No njihova slobodna volja mora ih navoditi na to da se kreću u Božanskom redu, tj. da žive u Ljubavi. Jer i Istina je znak Božanskog reda, pošto se kao “Vječna Istina” može nazvati jedino “Božanstvo” i stoga svako objašnjenje u skladu sa Istinom mora proizlaziti od Boga, Koji ga putem Svog Duha prosljeđuje ljudima.

No Bog putem Svoga Duha može govoriti samo onim ljudima koji se već nalaze u Njegovom Ljubav-nom krugu, jer oni koji se nalaze izvan glas Boga ne mogu čuti. A u Njegov Božanski Ljubavni krug ljudi ulaze onda kada se sami vježbaju Ljubavi, no bez Ljubav-nog djelovanja izoliraju se od Onoga Koji je Vječna Ljubav a isto tako i Vječna Istina....

Pa koliko god angažirano oni koriste svoj razum, neće dospjeti do Istine, nego sva njihova istraživanja i rezultati razmišljanja odudaraju od Čiste Istine, Koju Bog poklanja samo onima koji Mu žele pripadati, koji se trude živjeti u Božanskom redu pa koji stoga i duhovnu iskru u sebi potiču da se izrazi i onda više ne moraju strahovati da će biti žrtve laži i neistine.... Jer Sâm Bog od toga ih štiti time što prosvjetljava njihov duh, time što im ispravno vodi njihovo razmišljanje, tako da mogu vrlo dobro razlikovati Istinu od neistine....

AMEN