Het zal u spoedig duidelijk worden, hoe vergankelijk al datgene is, wat hoort bij de wereld. Want steeds vaker zult u horen over verwoestingen door natuurkrachten, over ongevallen en catastrofen van allerlei aard en over het plotselinge sterven van veel mensen. En niemand weet of en wanneer ook hem hetzelfde lot zal treffen. Niemand weet wanneer zijn laatste uur heeft geslagen.
Maar iedereen weet, dat hij niets met zich mee kan nemen naar de eeuwigheid. En daarom zou hij zijn aardse streven moeten verminderen, het najagen van aardse goederen van allerlei aard. Want hij moet alles achterlaten, wanneer het uur van de dood is gekomen. En steeds weer zult u daaraan worden herinnerd door onvoorziene voorvallen, waar have en goed waardeloos is geworden, door plotselinge sterfgevallen en slagen van het noodlot van allerlei aard.
Maar dit zijn allemaal tekenen van Barmhartigheid van de eeuwige Godheid, die u moeten aanmanen ook aan uw eigen dood te denken. Dit zijn allemaal tekenen van Haar Liefde, Die steeds alleen uw zielenheil wil bevorderen en u graag wil helpen u te bezinnen en uw leefwijze te veranderen.
Want wat u voor de wereld doet, wat u alleen voor uw aardse leven doet, verschaft u alleen vergankelijke goederen. Maar wat u uw ziel geeft aan geestelijk goed, levert u ook weer geestelijke goederen op. En dat zal u volgen in de eeuwigheid, ook wanneer u plotseling en onverwachts uit het aardse leven wordt weggeroepen. Want geestelijke goederen zijn onvergankelijk. Ze kunnen niet van u worden afgenomen en eens zullen ze u gelukkig maken in het rijk hierna.
Maar al wordt u ook nog zo vaak de vergankelijkheid van al het aardse voor ogen gehouden, u probeert nooit in gedachten zulke lotgevallen ook op uzelf toe te passen, maar u leeft verder zoals voorheen. En de tijd gaat steeds meer richting het einde. Zowel voor de enkeling, alsook voor alle mensen is een grens gesteld, die hij zelf nooit kan bepalen, maar die al de volgende dag voor hem van betekenis kan zijn, omdat het leven van ieder afzonderlijk in Gods Hand ligt.
En daaraan zouden de mensen steeds moeten denken. En ze zouden zo moeten leven, zoals ze zouden doen wanneer hun de dag bekend zou zijn. Ze moeten elke dag bereid zijn van de aarde heen te gaan. Ze moeten hun geestelijke voorraad voortdurend vergroten en aardse verlangens altijd achterstellen. Ze moeten leven in het bewustzijn van de eeuwigheid, niet alleen voor de dag van vandaag. Want plannen voor de toekomst kunnen ze nooit met zekerheid maken, dus houden ze liever rekening met een snel overlijden en bereiden ze zich daaraan beantwoordend voor op de eeuwigheid, dan zo maar raak te leven en alleen erg te verlangen en te streven naar aardse goederen, want deze zijn en blijven vergankelijk en leveren de ziel geen voordeel op.
Doch alleen de ziel blijft bestaan. Ze kan niet vergaan. En opdat haar een goed lot beschoren is, moet de mens haar op aarde doen toekomen wat haar tot gelukzaligheid strekt. De mens moet steeds alleen werken van liefde verrichten. Dan zorgt hij waarlijk beter voor zijn ziel, dan hij voor zijn lichaam kan zorgen. Want hiervoor zal ook worden gezorgd, zodra de mens eerst aan zijn ziel denkt. Maar ziel en lichaam hoeven geen vrees te hebben voor de dood, die anders steeds weer voor de mens ligt als een verschrikking, waarvoor hij bang is, zolang de mens op aarde niet aan zijn eigenlijke bestemming denkt.
Maar wie eerst voor de ziel zorgt, heeft geen vrees meer voor de dood. Hij is als het ware alle dagen voorbereid en de dood zal hem niet verrassen, maar voor hem alleen een wisseling van zijn verblijfplaats betekenen, die hij waarlijk zal verwelkomen.
Amen
VertalerEm breve se tornará evidente para vós como tudo o que pertence ao mundo é transitório, pois cada vez mais ouvirão falar de destruições pelas forças da natureza, de acidentes e catástrofes de todo o tipo e da súbita morte de muitas pessoas..... E ninguém sabe se e quando o mesmo destino o alcançará, ninguém sabe quando chegou a sua última hora. Mas todos sabem que ele não pode levar nada com ele para a eternidade..... E por isso deve abrandar no seu esforço terreno, na perseguição de bens terrenos de toda a espécie, pois terá de deixar tudo para trás quando a hora da morte chegar.... E, uma e outra vez, você será lembrado disso através de casos imprevistos onde posses e bens se tornaram inúteis.... através de mortes súbitas e traumas do destino de todos os tipos. Mas todos estes são sinais de misericórdia da Divindade Eterna para lembrá-lo de recordar também a sua própria morte.... Todos estes são sinais do vosso amor, que só querem promover a vossa salvação e ajudar-vos a reflectir sobre vós próprios e a mudar o vosso modo de vida. Pois o que você faz pelo mundo, o que você só faz pela sua vida terrena, só cria bens transitórios para você; mas o que você oferece a sua alma no bem espiritual também lhe rende bens espirituais novamente, e isso o seguirá para a eternidade, mesmo que você seja repentina e inesperadamente chamado para fora da vida terrena. Porque os bens espirituais são eternos, não podem ser tirados de vós, e um dia vos farão felizes no reino do além..... No entanto, não importa quantas vezes a transitoriedade de todas as coisas terrenas seja trazida para casa, nunca tentareis transferir tais destinos para vós próprios nos vossos pensamentos, mas continuareis a viver como antes, e o tempo aproxima-se cada vez mais do seu fim; é estabelecido um limite para o indivíduo, bem como para todas as pessoas, que ele próprio nunca poderá determinar, mas que no dia seguinte poderá significar para ele, porque a vida do indivíduo está nas mãos de Deus. E as pessoas devem sempre lembrar-se disto e viver como viveriam se o dia lhes fosse conhecido. Devem estar prontos para deixar a Terra todos os dias, devem aumentar constantemente o seu estoque espiritual e colocar sempre o desejo terreno em segundo plano, devem viver conscientemente a eternidade, não apenas para hoje, pois nunca podem fazer planos para o futuro com certeza, portanto, devem antes contar com um rápido desaparecimento e preparar-se de acordo com isso para a eternidade do que viver e só se esforçar e cobiçar os bens terrenos, pois estes são e permanecem transitórios e não ganham nenhuma vantagem para a alma. Mas só a alma perdurará, não pode perecer, e para que o seu destino seja bom, o ser humano deve dar-lhe aquilo que lhe serve a felicidade na terra:.... O ser humano só deve realizar obras de amor, então ele realmente cuidará melhor da sua alma do que do seu corpo. Pois esta última também será preservada assim que o homem considerar primeiro a sua alma, mas alma e corpo não precisam temer a morte, que de outra forma sempre jaz como um terror diante do homem, da qual ele teme enquanto o homem não considerar o seu verdadeiro propósito na Terra. Mas quem cuida da alma primeiro não tem mais medo da morte, ele está, por assim dizer, preparado todos os dias, e a morte não o surpreenderá, mas apenas significará uma mudança de residência para ele, a qual ele realmente acolherá...._>Amém
Vertaler