Door de overdracht van gedachten van het lichtrijk naar de aarde kan de mens op zo’n manier een buitengewone kennis gegeven worden, dat die absoluut niet onnatuurlijk lijkt. En de mensen nemen er ook geen aanstoot aan, omdat ze het gedachtengoed als zelf verworven beschouwen. En toch zijn de wezens in het geestelijke rijk actief, omdat de mens anders volledig zonder gedachten zou zijn, de puur aardse gedachten, die enkel en alleen functies van de lichamelijke organen zijn, niet meegerekend.
De mens weet niet wat de gedachte is. Hij ziet zichzelf als de schepper van elke gedachte en is toch alleen maar een opnamestation van de uitstraling van de wezens in het hiernamaals. De gedachte is dus de altijddurende krachtstroom, die evenwel enkel van goede of ook van slechte uitwerking kan zijn, al naar gelang de wil van de mens als de bron van deze krachstroom. Zodra de mensen op aarde wederzijds hun gedachten uitwisselen, proberen de wezens in het hiernamaals zich ook te uiten en ze kunnen dit alleen maar via de gedachten, omdat de werkzaamheid van de gedachten hun eigenlijke leven is.
De oorspronkelijke gedachte van mens tot mens wordt ook eerst in het hart geboren, voordat de mens deze uitspreekt. En deze moet eerst door deze krachten in het hart gelegd worden. Het wezen in het hiernamaals spreekt in zekere zin van tevoren met de mens, echter niet hoorbaar, maar enkel via de gedachten en al naar gelang de wil van de mens gebruikt hij deze gedachten. De inhoud van de gedachten, die de mens gegeven worden, zijn overeenkomstig de rijpheidsgraad van de gever.
De lichtwezens dragen diep geestelijke kennis op de mens over en ze geven bij alle vragen en twijfels, die God en de eeuwigheid betreffen, opheldering. Ze geven hem opheldering over zijn eigenlijke opdracht op aarde. Ze delen enkel de zuiverste, meest lichtvolle waarheid uit, omdat ze een rechtstreekse verbinding hebben met God.
Maar wezens, die deze graad nog niet bereikt hebben, die zelf nog onwetend zijn, omdat ze onvolmaakt zijn, proberen hun gedachten eveneens op die mensen over te dragen, omdat in hen allen een mededelingsdrang aanwezig is. Maar deze gedachten komen niet met de waarheid overeen, omdat ze de waarheid zelf niet kennen en ze vanwege een aan God vijandige inwerking verkeerd denken. En bijgevolg proberen ze ook de gedachten van een mens in een richting te duwen, die meer met de wil van de tegenstander van God overeenkomt. Ze leiden deze naar aardse zaken, omdat deze dichter bij hun kennis liggen.
Zodoende worden ook de aardse gedachten op een bepaalde manier door de wezens in het hiernamaals beïnvloed. Ze worden direct door de denkorganen opgenomen en verwerkt, terwijl de geestelijke gedachten in het hart geboren worden, omdat dan lichtgeest tot lichtgeest spreekt. Omdat de geest in de mens, de goddelijke vonk, de uiting van de lichtwezens in ontvangst neemt en deze nu vanuit het hart naar de hersenen geleid wordt, waar de wil van de mens deze in zijn gedachtengoed opneemt.
Het is altijd een uitwisseling van gedachten van het hiernamaals naar de aarde, maar welke wezens zich uiten, dat bepaalt de mens zelf door zijn wil. In zijn verlangen naar de wereld is hij voor de invloed van deze wezens toegankelijk, die nog aardsgezind zijn en die daarom weinig geestelijke kennis hebben en als ze zich daarover uiten, alleen maar verkeerde gedachten naar de mens leiden.
Daarentegen zal de naar waarheid verlangende mens, wiens streven geestelijke kennis betreft, alleen maar door waarheidsdragers bedacht worden. Deze kracht van hen wordt in de vorm van gedachten op de mens overgedragen en de mens moet wetend worden, als hij aan deze gedachten aandacht schenkt. Want deze zijn niet van hemzelf uitgegaan.
De gedachte is een geestelijk goed, dus iets onvergankelijks, wat niet bij de dood van de mens ophoudt, maar in het geestelijke rijk blijft bestaan, enkel waarheid of dwaling overeenkomstig de wil en de levenswandel van de mens bevattend. En de wezens in het hiernamaals trachten beiden naar de aarde over te brengen, doordat ze proberen het denken van de mensen te beïnvloeden.
Amen
VertalerAtravés da transmissão de pensamentos do reino da luz para a Terra, um conhecimento extraordinário pode ser transmitido às pessoas de uma forma que não parece nada sobrenatural. E as pessoas também não se ofendem com isso porque consideram que o material de pensamento foi ganho por eles. E ainda assim, os seres do reino espiritual estão ativos, caso contrário o ser humano estaria completamente sem pensamentos.... sem contar os pensamentos puramente terrenos, que são meramente funções dos órgãos do corpo. O ser humano não sabe o que é o pensamento; ele se vê a si mesmo como o criador de cada pensamento e, no entanto, é apenas uma estação receptora para a emanação dos seres no reino do além. O pensamento é, portanto, o fluxo perpétuo de força que pode, contudo, ter um efeito bom ou mau, dependendo da vontade do ser humano como fonte desse fluxo de força. Assim como as pessoas na Terra trocam pensamentos uns com os outros, os seres do além também tentam se expressar, e só podem fazer isso mentalmente, já que a atividade do pensamento é a sua vida real. O pensamento real de ser humano para ser humano também nasce primeiro no coração antes que o ser humano o expresse. E primeiro tem que ser colocado no coração por essas forças, assim o ser do outro lado fala ao ser humano de antemão, por assim dizer, embora não audivelmente mas apenas mentalmente, e dependendo da vontade do ser humano, ele utiliza os pensamentos. O conteúdo dos pensamentos transmitidos ao ser humano também corresponde ao grau de maturidade dos ofertantes. Os seres de luz transferem ao ser humano um profundo conhecimento espiritual e o iluminam em todas as questões e dúvidas relativas a Deus e à eternidade; dão-lhe esclarecimento sobre sua tarefa real na Terra. Eles só transmitem a verdade mais pura e esclarecida porque estão em contato direto com Deus. Mas os seres que ainda não atingiram esse grau, que ainda são eles próprios ignorantes por serem imperfeitos, também tentam transferir os seus pensamentos para as pessoas, porque o instinto de comunicar é inerente a todos eles. Mas esses pensamentos não correspondem à verdade, pois eles mesmos não conhecem a verdade e estão em pensamentos errados devido à influência de Deus que se opõe a ela. E, por conseguinte, também tentam empurrar os pensamentos do ser humano para uma direção que corresponde mais à vontade do adversário de Deus; orientam-nos para as coisas terrenas, porque esse conhecimento está mais próximo deles. Daí que os pensamentos terrenos também são influenciados pelos seres do além em certo sentido; são imediatamente recebidos e processados pelos órgãos do pensamento, enquanto os pensamentos espirituais nascem no coração, porque então o espírito da luz fala ao espírito da luz...., porque o espírito no ser humano, a centelha divina, recebe a expressão dos seres da luz e agora a dirige do coração para o cérebro, onde a vontade do ser humano a incorpora ao seu material de pensamento. É sempre uma troca de pensamentos do além para a Terra, mas que os seres se expressam é determinada pelo próprio ser humano através da sua vontade. Em seu desejo pelo mundo ele é acessível à influência daqueles seres que ainda são de mente terrena e, portanto, têm pouco conhecimento espiritual, e se eles se expressam sobre isso, apenas transmitem pensamentos errôneos ao ser humano. Em contraste, o ser humano que deseja a verdade, cujo esforço é dirigido ao conhecimento espiritual, só será considerado pelos portadores da verdade. Estes transferirão a sua força para o ser humano na forma de pensamentos, e o ser humano deve tornar-se conhecedor se respeitar tais pensamentos. Pois eles próprios não se originaram dele. O pensamento é conhecimento espiritual, portanto algo imperecível que não termina com a morte do ser humano, mas que continua a existir no reino espiritual, apenas abrigando verdade ou erro de acordo com a vontade e modo de vida do ser humano. E os seres do além tentam transferir ambos para a Terra, tentando influenciar o pensamento do ser humano...._>Amém
Vertaler