Vergelijk Kundgabe met vertaling
Liefde voor de materie is een geestelijke achteruitgang
Elke materialistische gedachte helpt tot het vermeerderen van de materie en is dus hinderlijk voor de vooruitgang van de ziel. Want zodra de mens naar materie verlangt, wordt de ziel in een toestand teruggeworpen, die ze sedert lang overwonnen had. Ze gaat dus weer de verbinding met deze materie aan. Ze sluit zich weer aan bij het nog onrijpe geestelijke in de materie en dit betekent voor de ziel altijd een achteruitgang. Zodoende moet de mens zijn gedachten altijd los kunnen maken. Hij moet contact zoeken met het geestelijke, dat op een hogere trede staat en hij mag het eenmaal tot stand gebrachte contact niet verbreken, doordat hij naar dat verlangt, wat deel is van de tegenstander van God. Deze zal de gedachten van de mens steeds kwellen. Het zal zich aan hem presenteren in de vreugden van de wereld, in aardse genietingen of aards bezit en het zal de mens willen verleiden om enkel zulke genietingen toegedaan te zijn.
En het staat de mens vrij om voor of tegen God te kiezen. En als hij nu meer naar de wereld neigt, doet hij door zijn instemming de materie toenemen. De gedachte is geestelijke kracht, die nu op de verkeerde manier gebruikt wordt, als de mens zich in gedachten bezighoudt met dat, wat hij moet overwinnen. Hij moet zijn aardse opdracht wel te midden van de materie vervullen, maar steeds alleen maar op zo’n manier, dat hij de materie helpt zich te bevrijden. Dat hij deze naar haar eigenlijke doel leidt, dat wil zeggen ertoe brengt te dienen. Dat hij dus deze materie gebruikt tot welzijn van de medemens en hij daardoor eveneens dienend bezig is.
Maar zodra hij de materie voor zichzelf begeert om zich daardoor een aangenaam leven te verschaffen, betreft zijn liefde het nog onrijpe geestelijke, dat hij aan zich probeert te binden, maar niet wil bevrijden. Dit is een verkeerde liefde. Het is de begeerte naar bezit, hetgeen nooit bevorderlijk is voor de ziel, want de mens streeft naar beneden in plaats van omhoog. Hij zoekt de vereniging met dat, wat hij allang overwonnen had en zo zet hij een stap achteruit.
Maar als hij het geestelijke in de materie helpt, doordat hij een dienende activiteit voor hem mogelijk maakt, dan verkort hij diens ontwikkelingsgang aanzienlijk. Hij helpt het geestelijke om zijn uiterlijke vorm te overwinnen. Zo neemt de materie dan niet toe, maar vermindert het zich, terwijl het geestelijke daarin vrijkomt om in een nieuw materieel omhulsel weer de strijd tegen de materie te beginnen.
Als de liefde van de mens de materie betreft, dus het uiterlijke omhulsel, dan moet deze liefde bestreden worden. Als ze echter het geestelijke in het omhulsel betreft, dan zal de liefde verlossend werkzaam zijn. Ze zal het geestelijke naar de vrijheid helpen, terwijl de liefde voor de materie het geestelijke veel langer in de vorm gevangenhoudt, omdat ze hier geen afstand van wil doen en zo’n liefde betekent voor lange tijd gevangenschap voor het geestelijke, dat de materie niet kan ontvluchten, omdat het overwinnen van de materie hem onmogelijk gemaakt wordt.
Amen
Vertaler
LJUBAV PREMA MATERIJI JE NAZADOVANJE (DUHOVNO)…
Svaka materijalna misao potpomaže uvecavanje materije, i stoga prijeci razvoj duše. Jer, cim covjek žudi materiju, duša je prenesena nazad u stanje koje je odavno prevladala. Ona tako iznova ulazi u vezu sa ovim materijalnim, ponovo se prikljucuje još nezrelom duhovnom u materiji, a ovo za dušu uvijek znaci nazadovanje… Stoga covjek mora u svakom trenutku biti u stanju svoje misli odvojiti, on mora tražiti doticaj s duhovnim koje se nalazi na višoj razini, i on ne smije ispustiti jednom uspostavljeni kontakt, žudeci ono što je udio Božjeg protivnika. Ovaj ce uvijek tlaciti misli covjeka, predstavit ce mu se u radostima svijeta, u zemaljskim užicima ili u zemaljskom posjedovanju, i on ce covjeka željeti navesti da cijeni jedino takve užitke kako bi ga udaljio od Boga. A, covjek je slobodan odluciti se za ili protiv Boga. I, ako se on sada više priklanja svijetu, on svojim odobravanjem uvecava materiju. Misao je duhovna sila koja se sada koristi na pogrešan nacin, kada se covjek misaono bavi onim što on treba nadvladati. On doista treba svoj zemaljski zadatak ostvariti usred materije, ali uvijek jedino na nacin da on pomaže izbaviti materiju, da on nju privodi njenoj istinskoj svrsi, odnosno, potice ju na služenje, da on tako svu materiju koristi za dobro bližnjeg, i kroz to je takoder sam aktivan služeci. Cim on medutim, žudi materiju za sebe, kako bi time sebi stvorio ugodan život, njegova ljubav se odnosi na još nezrelo duhovno, koje on nastoji vezati za sebe, ali ga ne želi izbaviti (osloboditi). Ovo je pogrešna (lažna) ljubav, to je lakomost (pohlepa) za posjedovanjem koja duši nikada nije na korist, buduci covjek stremi naniže namjesto naviše, on traži sjedinjenje s onim što je on davno prevladao, i prema tome, oblikuje se retrogradno (nazadujuci, regresivno). Ali, pomaže li on duhovnome u materiji omogucavajuci mu služecu aktivnost, onda on uvelike skracuje njegov razvojni put, on pomaže duhovnome da prevlada svoju izvanjsku formu… Stoga materija onda nije uvecana, nego umanjena, dok se duhovno u njoj oslobada, kako bi u novoj materijalnoj ljusci (omotacu, cahuri) iznova zapocelo borbu protiv materije. Odnosi li se ljubav covjeka na materiju, stoga na vanjski omotac, onda ona mora biti pobijedena… ali, odnosi li se ona na duhovno u ljusci (omotacu, cahuri), onda ce Ljubav djelovati izbavljujuce, ona ce pomoci duhovnom osloboditi se, dok ce ljubav prema materiji prognati duhovno još duže u formu, buduci se ona toga ne želi odreci, a takva ljubav za duhovno znaci dugo vrijeme zatoceništva, da ne može umaci materiji, buduci mu je prevladavanje materije ucinjeno nemogucim (onemoguceno).
AMEN
Vertaler