• Terug

Zelfkennis – Arrogantie – Deemoed

Het zijn de tekenen van de verwarring van het menselijke denken, dat iedereen gelooft een God welgevallige levenswandel te hebben en daarom geen aanstalten maakt om zich te vervolmaken. De juiste levenswandel moet een bepaalde deemoed laten herkennen en de deemoedige mens zal er steeds naar streven om de liefde en genade van God waardig te worden. Hij zal nooit geloven zo te zijn, zoals het God welgevallig is, omdat de deemoed hem de grote afstand tussen hem en God laat zien.

Maar degene die het aan deemoed ontbreekt, is nog ver van de vroomheid verwijderd, want het ontbreekt hem ook aan genade. De deemoedige mens vraagt om genade en zodoende zal hij deze ook ontvangen. Hij vraagt om de hulp van God op zijn levensweg. Hij vraagt om hulp om de rijpheid van de ziel te bereiken. Hij voelt zich in zijn eentje zwak en onbekwaam en vraagt dus in het gebed om genade. En God schenkt degenen die deemoedig zijn Zijn genade.

Maar wie arrogant van geest is, waant zich verbonden met God, zonder het te zijn. Hij beseft niet de afstand tot Hem en zodoende tracht hij deze afstand niet te verminderen. Hij ziet zijn gebreken en fouten niet en probeert ze daarom ook niet uit de weg te ruimen. En omdat hij zich niet zwak voelt, vraagt hij ook niet om genade. En zo zal hij met lege handen vertrekken, omdat de genade hem pas toegestuurd kan worden, als hij hiernaar verlangt.

En daarom zal er daar geen geestelijke vooruitgang op te tekenen zijn, waar elke zelfkennis ontbreekt, omdat de mensen de ontwikkeling van hun ziel niet serieus nemen. Ze zullen niet iets nastreven, wat ze geloven te bezitten en ze geloven het te bezitten, omdat ze niet waarheidsgetrouw en eerlijk tegenover zichzelf zijn. Want als het verlangen naar de waarheid sterk in hen ontwikkeld is, leggen ze zich rekenschap af over hun doen en denken en ze zullen hun gebreken en fouten beseffen en zo tot deemoed komen. Want de mens, die zichzelf streng aanpakt en aan zijn geestelijke armoede denkt, wordt deemoedig. Maar dan staat God ook klaar met Zijn genade, omdat deze nu bewust door de deemoedige mens gevraagd wordt en pas dan zal hij een God welgevallige levenswandel leiden.

Amen

L’auto conoscenza – L’arroganza – L’umiltà

Questi sono i segni della confusione del pensare umano, che ognuno crede di muoversi nel cammino di vita compiacente a Dio e perciò non fa nulla per perfezionarsi. Il giusto cammino di vita deve far riconoscere una certa umiltà e l’uomo umile tenderà sempre di diventare degno dell’Amore e della Grazia di Dio, non crederà mai di essere così come compiace a Dio, perché l’umiltà gli mostra la grande distanza da lui a Dio. Ma a colui a cui manca l’umiltà, è ancora molto lontano dalla spiritualità, perché gli manca anche la Grazia. L’uomo umile chiede la Grazia e quindi la riceverà anche, chiede l’Aiuto di Dio sulle vie della sua vita, chiede l’Aiuto per ottenere la maturità dell’anima, da solo si sente debole ed incapace e chiede quindi nella preghiera la Grazia di Dio. Ed Egli dà all’umile la Sua Grazia. Ma chi è di spirito arrogante, si crede unito con Dio senza esserlo, non riconosce la distanza da Lui e quindi non cerca nemmeno di diminuirla; non vede i suoi difetti ed errori e non cerca nemmeno di sospenderli; e dato che non si sente debole, non chiede neanche la Grazia. E così andrà a mani vuote, perché la Grazia gli può giungere solamente se la desidera. E perciò non si può registrare nessun progresso spirituale, dove manca qualsiasi auto conoscenza, perché gli uomini non prendono sul serio il loro sviluppo animico. Non tenderanno a qualcosa che credono di possedere e credono di possederlo, perché non sono sinceri ed onesti verso sé stessi. Perché quando in loro è fortemente sviluppato il desiderio per la Verità, loro stessi si rendono conto del loro fare e pensare e riconoscerebbero i loro difetti ed errori e giungerebbero così all’umiltà. Perché l’uomo che entra severamente in giudizio con sé stesso e pensa alla sua povertà spirituale diventa umile. Ma allora Dio E’ anche pronto con la Sua Grazia, perché ora viene coscientemente richiesta dall’uomo umile e soltanto allora condurrà un cammino di vita compiacente a Dio.

Amen