• Terug

Konnersreuth – Vroomheid

De geest van degene, die in staat is om in het geestelijke rijk te kijken, is ontwaakt en door de verbinding met het geestelijke buiten zichzelf brengt hij dingen tot stand, die de medemens voor wonderen aanziet. Het is echter enkel een geestelijk werkzaam zijn, dat juist voor deze mens, die zich met de zich in hem aanwezige geestvonk verenigt, die zich door een God welgevallige levenswandel de geestelijke krachten ten nutte kan maken, mogelijk is.

Op welke manier deze krachten nu werkzaam zijn, wordt door de mens zelf bepaald, door zijn wil, respectievelijk door zijn verstandsmatige denken. Hij kan zodoende bepaalde dingen ten uitvoer brengen, die hem in gedachten nastrevenswaardig lijken. Hij kan iets willen, wat hij in gedachten voorbereid heeft en hij brengt deze gedachten tot uitvoering. Het is dit geestelijk werkzaam zijn, waarbij de mens zichzelf deze kracht doet toekomen door zijn wil en de geestelijke krachten volgen deze wil, omdat de God welgevallige levenswandel dit werkzaam zijn mogelijk maakt.

Maar er bestaat ook een geestelijk werkzaam zijn, waar de wil van de mens uitgeschakeld wordt. Waar alleen de wil van God tot uiting komt. Waar het menselijke lichaam alleen maar een vorm is, die de goddelijke geest in zich bevat. Deze vormen zijn zodoende alleen maar de omhulsels, die de Godheid voor het menselijke oog verbergt, die de eeuwige Godheid weer gebruikt om Zich aan de mensheid te openbaren, om deze naar de kennis van de eeuwige Godheid te leiden.

Wat deze vorm nu doet, kan niet meer als menselijk beoordeeld worden, maar het moet met de maatstaf van het goddelijke werkzaam zijn gemeten worden. Elke gebeurtenis, elke uiting en elk wonder verraadt een goddelijke kracht, die rechtstreeks werkzaam is. De vorm moet dus volmaakt zijn, zodat deze geschikt is als opnamevat van de goddelijke geest. Als woning van de goddelijke Heer en Heiland.

Deze waardigheid kan alleen maar door de diepste liefde voor de eeuwige Godheid bereikt worden. Door het diepste innerlijke gevoel en het bewust onderwerpen van de wil aan de goddelijke wil. Dit onderwerpen van de wil aan de goddelijke wil moet geëist worden, als God Zelf door een mens werkzaam wil zijn. De zich aan God in eigendom gevende mens moet alles doen, wat hij voor God voor goed houdt. Hij moet zich als het ware Gods wil eigen maken, doordat hij zijn eigen wil volledig opgeeft. In dit stadium van overgave zal hij in staat zijn om alles te doorzien en daarom alles te weten en ook alles te kunnen, want nu is de goddelijke geest zelf werkzaam.

God heeft zulke mensen nodig om door hen werkzaam te zijn. Hij wil de mensheid, die dreigt zwakker te worden, te hulp komen. Hij wil Zichzelf dichter bij haar brengen. Hij wil dat ze op de goddelijke Verlosser gewezen wordt en elke twijfel aan het verlossingswerk van Christus verliest. Een diep, onwankelbaar geloof en een liefde vol overgave voor de Heiland kunnen de ziel van de mens zo vormen, dat God in Zijn gehele volheid in de mens verblijf kan nemen. En dan is elke toestand mogelijk: lijden en pijn, geluk en zaligheid.

En de mens kan de taak vervullen, die God hem voor zijn aardse leven gegeven heeft. Want God voorziet de wil en de diepe liefde en geloofssterkte van zo’n zich aan God wijdend mens en laat zijn levenslot zich in overeenstemming hiermee afspelen, zoals het Zijn wil is. God kiest hem uit om buitengewone dingen te doen, om de aandacht van de mensen op Zich te vestigen. Al het goddelijke wordt daarbij zichtbaar en nu gaat het erom het geloof te bewijzen.

Een mens, die zo innig met God verbonden is dat hij de innerlijke stem hoort, die ziet ook de gebeurtenissen uit het verleden, de tegenwoordige tijd en de toekomst. Zodoende kan er aan zulke gebeurtenissen beslist aandacht geschonken worden. God werkt Zelf door deze mensen en steeds weer zal dit geschikt zijn om de geloofssterkte groter te laten worden.

Aan een buitengewoon werkzaam zijn ligt een bijzondere godsvrucht ten grondslag en deze kan zich weliswaar ook naar uiterlijke formaliteiten uitstrekken, maar altijd zal het hart eraan deelnemen. Zodoende zal de diepste liefde voor de Heiland de mens vullen, die hierdoor tot uitdrukking komt, dat hij alles vervult, wat van hem geëist wordt. Hij handelt steeds uit liefde voor God. Hij brengt God elk offer. En God erkent deze liefde en stelt dit voor de gehele mensheid ten voorbeeld, omdat elke handeling, elk woord en elke gedachte enkel het effect van deze diepe liefde voor God is.

Zodoende richt Gods liefde zich op dit mensenkind. Hij haalt het tot Zich in Zijn rijk, als zijn laatste uur gekomen is. Alles wat de mens doet, denkt en spreekt, heeft altijd de totale vereniging met God tot doel en moet dus ook goed, dat wil zeggen God welgevallig, zijn. Alles wat de vereniging met God bewerkstelligt, moet met de goddelijke wil overeenstemmen en daarom wijst Hij de mensen de weg, die ze moeten gaan om de definitieve vereniging met God te vinden. En Hij daalt Zelf naar de aarde af en is door die mensen werkzaam, van wie het leven een ononderbroken werkzaam zijn in liefde is en die dus door de goddelijke liefde gegrepen worden en grote dingen volbrengen.

Amen

Konnersreuth (in Germania) – La religiosità

Chi è in grado di guardare nel Regno spirituale, il suo spirito è già stato risvegliato ed attraverso il collegamento con lo spirituale al di fuori di sé, compie delle cose che il prossimo considera un Miracolo. Ma è soltanto l’agire spirituale che è possibile appunto a quell’uomo che attraverso un cammino di vita compiacente a Dio può rendersi utili le Forze spirituali con le quali si unisce la scintilla spirituale che cela in sé. In quale modo ora queste Forze agiscono, lo determina l’uomo stesso attraverso la sua volontà cioè attraverso il suo pensare d’intelletto. Quindi può portare all’esecuzione certe cose che gli sembrano mentalmente desiderabili; può volere qualcosa che si è disposto mentalmente e porta questi pensieri all’esecuzione. Questo è l’agire spirituale per cui l’uomo stesso guida a sé le Forze spirituali tramite la sua volontà e queste Forze seguono la volontà perché il cammino di vita compiacente a Dio rende possibile il loro agire. Ma esiste anche un agire spirituale dove è esclusa la volontà umana, dove Si manifesta unicamente la Volontà di Dio, dove il corpo umano è solo una forma che cela in sé lo spirito divino. Queste forme sono quindi soltanto gli involucri che nascondono la Divinità all’occhio umano, che però nuovamente l’eterna Divinità utilizza solamente per manifestarSi all’umanità, per guidarla alla conoscenza dell’eterna Divinità. Quello che ora la forma fa, non può più essere valutato come umano, ma dev’essere misurato con la misura dell’Agire divino. Ogni avvenimento, ogni manifestazione ed ogni Miracolo rivela una Forza divina che opera direttamente. Quindi la forma dev’essere perfetta che sia adeguata come vaso d’accoglienza dello Spirito divino, come dimora del divino Signore e Salvatore. Questa dignità può essere raggiunta solamente attraverso profondissimo amore per l’eterna Divinità, attraverso il profondissimo sentimento interiore e la cosciente sottomissione della volontà sotto la Volontà divina. Questa sottomissione della volontà alla Volontà divina dev’essere pretesa, se Dio Stesso vuole agire attraverso una persona. Quindi l’uomo che si dà a Dio deve fare tutto ciò che Dio considera giusto, deve darsi alla Volontà di Dio mentre rinuncia totalmente alla propria volontà. In questo stadio della dedizione potrà guardare attraverso tutto e perciò saprà tutto e potrà anche tutto, perché ora opera il divino Spirito Stesso. Dio necessita di tali uomini per agire tramite loro. Egli vuole venire in Aiuto all’umanità che minaccia di paralizzarsi nella fede, Egli Stesso le Si vuole portare vicino vuole che le venga indicato il divino Redentore e che perda ogni dubbio nell’Opera di Redenzione di Cristo. Una profonda fede irremovibile ed un amore devoto verso il Salvatore, possono formare l’anima dell’uomo che Dio in tutta la Sua Pienezza possa prendere dimora nell’uomo. Ed allora ogni condizione è possibile, sofferenza e dolore, felicità e Beatitudine. E l’uomo può adempiere il compito che Dio gli ha posto per la sua vita terrena, perché Dio prevede la volontà, il profondo amore e la forza della fede di un tale uomo che si dà a Dio e rispettivamente fa svolgere in lui il destino della vita, com’è la Sua Volontà. Dio lo elegge per cose straordinarie, per guidare a sé l’attenzione degli uomini. Allora si manifesta tutto il Divino ed ora si tratta di dimostrare la fede. Un uomo che si è intimamente unito con Dio da sentire la Voce interiore, vede anche gli avvenimenti del passato, del presente e del futuro. Quindi a tali esperienze è assolutamente da dare fede. Dio Stesso opera attraverso quegli uomini e questo sarà sempre adeguato ad aumentare la forza della fede. All’agire straordinario è alla base una particolare religiosità e questa si può bensì anche estendere alle formalità esteriori, ma vi sarà sempre partecipe il cuore, quindi l’uomo sarà colmo del profondissimo amore per il Salvatore che si manifesta in ciò che adempie tutto ciò che viene da lui preteso, agisce sempre per amore per Dio, porta a Dio ogni sacrificio. E Dio riconosce questo amore e lo presenta come esempio all’intera umanità, perché ogni azione, ogni parola ed ogni pensiero è soltanto l’effetto di questo profondo amore per Dio. Quindi l’Amore di Dio Si rivolge a questo figlio terreno. Lo porta con Sé nel Suo Regno quando sarà venuta la sua ultima ora. Tutto ciò che l’uomo fa, pensa e dice, ha sempre per meta la totale unificazione con Dio e quindi deve anche essere buono, cioè compiacente a Dio. Tutto ciò che procura l’unificazione con Dio, deve corrispondere alla Volontà divina e perciò Egli indica agli uomini la via che devono percorrere per trovare la definitiva unificazione con Dio. Egli Stesso discende sulla Terra ed opera tramite gli uomini la cui vita è un ininterrotto agire d’amore e che vengono afferrati dall’Amore divino e compiono cose grandi.

Amen