• Terug

Opvoeding tot verdraagzaamheid – Arbeid in het hiernamaals

De mens moet zichzelf tot verdraagzaamheid opvoeden, want deze deugd is absoluut noodzakelijk, als de ziel in het hiernamaals aan het verlossingswerk deel wil nemen. Vaak meer nog dan op aarde zal de ziel weerstand ondervinden, als ze de onwetende en lijdende zielen ertoe wil bewegen om aansporingen en onderrichtingen aan te nemen en enkel door het grootste geduld kan ze deze zielen voor zich winnen en nu haar arbeid aan hen beginnen. De toestand van lijden van deze zielen draagt er niet aan bij, dat ze gewillig zijn om op te nemen. Veel eerder wijzen ze de zielen, die hen willen helpen, af, want hun ontbreekt elk geduld, omdat ze nog onvolmaakt zijn.

Maar de al rijpere ziel mag zich niet van de wijs laten brengen. Ze moet met een onvermoeibaar geduld steeds weer proberen om met hen in verbinding te komen. Ze moet hen zelf liefdevol terzijde staan en de aanvankelijke afkeer van hen proberen te veranderen. Ze moet elke mislukte poging herhalen en zodoende steeds weer deze zielen naderen en hen hun smartelijke toestand bekend maken en hen tegelijkertijd adviseren, wat ze moeten doen om de toestand van hun ziel op te heffen.

Enkel het uiterste geduld en de grootste liefde levert hun succes op. Maar dit succes is voor het hulpvaardige wezen onnoemelijk gelukkig makend en spoort het aan om onophoudelijk in het geestelijke rijk werkzaam te zijn. De ziel, die ooit dit geluk geproefd heeft, die in de diepten van het rijk aan de andere kant gekeken heeft, zal nooit ophouden om voor de verlossing van deze wezens actief te zijn. Haar eigen lichttoestand stelt haar in staat om licht door te geven en de liefde voor de onvolmaakte wezens drijft haar hier onophoudelijk toe.

Maar het zachtaardigste gemoed is bevorderlijk, als de rijpere ziel succes wil boeken. Daarom moet op aarde het geduld beoefend worden. De mens moet zachtmoedig, verdraagzaam en steeds bereid zijn om hulp te brengen aan de naaste. Dan zal hij ook zijn taak in het hiernamaals kunnen vervullen, die erin bestaat om het van God afgekeerde geestelijke te bereiken en het vertrouwd te maken met alleen die goederen, die waardevol zijn voor de eeuwigheid.

Amen

인내하도록 양육하는 일. 저세상에서 하는 일.

인간은 참을성이 있도록 양육 받아야만 한다. 왜냐하면 혼들이 저세상에서 구속역사에 참여하기 원하면, 이런 덕성이 절대적으로 필요하기 때문이다. 혼들이 무지한 가운데 고통받는 혼들이 훈계와 지시를 받아들이도록 움직이기를 원할 때, 혼들이 자주 이 땅에서 보다 더 큰 저항을 받는다. 혼들은 단지 가장 큰 인내심을 통해 고통받는 혼들을 자신을 위해 얻을 수 있고, 이제 그런 혼들을 위한 일을 시작할 수 있다. 고통받는 혼들의 고통스러운 상태가 그들이 자원하여 받아드리는 일에 기여하지 않고, 그들은 오히려 자신들을 도우려는 혼들은 거부한다. 왜냐면 그들이 온전하지 못하기 때문에 아직 인내심이 부족하기 때문이다.

그러나 이미 성숙한 혼들은 자신들을 혼동에 빠지게 해서는 안 되고, 지칠 줄 모르는 인내심으로 그들과 접촉하기 위해 항상 또 다시 시도해야만 하고, 사랑이 충만하게 그들 편에 서서 돕고, 자신들을 향한 초기의 거부감을 바꾸려고 노력해야만 하고, 모든 실패한 시도를 다시 해야 한다. 다시 말해 항상 또 다시 이런 혼들에게 다가가고, 그들의 고통스러운 상태를 알려주고, 동시에 그들의 혼의 상태를 개선하기 위해 그들이 해야 할 일을 그들에게 제안해야만 하다. 단지 극도의 인내와 큰 사랑이 성공하게 한다.

그러나 이런 성공이 도움을 주는 존재를 말할 수 없게 행복하게 하고, 영의 나라에서 지속적으로 일하도록 자극한다. 한번 저세상의 나라의 깊은 곳을 들여다보는 이런 행복을 맛본 혼은 온전하지 못한 존재들의 구원을 위한 일을 멈추지 않을 것이다. 그들 자신이 가진 빛의 상태가 그들이 빛을 전할 수 있게 하고, 온전하지 못한 존재들을 향한 사랑이 그들이 끊임없이 일하게 한다. 그러나 더 성숙한 혼이 성공하려면, 가장 온유한 마음이 필요하다. 그러므로 이 땅에서 인내를 배워야만 한다. 사람은 온유하고, 평화롭고, 항상 이웃에게 도움을 줄 준비가 되어 있어야만 한다. 그러면 그는 또한 저세상에서 자신의 과제를 성취시킬 수 있게 될 것이다. 그의 과제는 하나님을 떠난 영적인 존재들을 얻어, 영원을 위해 유일하게 가치가 있는 것을 그들에게 이해시키는 일이다.

아멘