• Terug

Een verminderd werkzaam zijn van de geest

De kracht van de geest werkt onophoudelijk, zolang de mens zich naar de eeuwige Godheid toegetrokken voelt. Dat wil zeggen zolang hij het verlangen heeft om zich inning met God te verbinden en Zijn genade te ontvangen. Maar de kracht van de geest is niet altijd even sterk werkzaam, omdat ook het verlangen in de mens verschillend in sterkte tot uitdrukking komt.

Het sterke liefdesverlangen naar God geeft geen ruimte aan andere gedachten in het hart en daarom kan de geest uit God ook het hart vullen, omdat hem ongehinderd hier toegang tot verleend wordt. Maar zodra het verlangen zwakker geworden is, dat wil zeggen zodra de mens naast het verlangen naar God ook wereldse gedachten in het hart draagt, zijn aan het werkzaam zijn van de geest grenzen gesteld. Hij kan dus niet ongehinderd werkzaam zijn en wordt dus ook niet als buitengewoon actief ervaren.

Maar zijn werkzaam zijn blijft bestaan, totdat de mens meer aandacht schenkt aan de wereld dan aan God. Maar waar eerst eenmaal de geest uit God actief is, daar zal het wereldse verlangen het nooit winnen, want de mens wil het goddelijke geschenk niet meer missen en worstelt zich steeds weer naar de onbeperkte overgave aan God. De geestelijke kost bevredigt de mensen veel meer dan de vervulling door de wereld en daarom zal degene, die eenmaal geestelijke kost ontvangen heeft, daarnaar hongeren. Ook als de wereld met haar verleidingen steeds weer de aandacht trekt en de mensen zwak wil maken.

Het contact met de geestelijke wereld, dat door een vurig verlangen naar God tot stand gebracht wordt, is voor de mens de bron van de diepste wijsheid en als hij daar eenmaal uit geput heeft, dan bevredigt iets anders hem niet meer helemaal en daarom zal hij steeds weer naar dit water dorsten en zodra hij dorst heeft, ook gelaafd worden aan de bron van het eeuwige leven.

God verlaat de mensen, die naar Hem verlangen, niet, maar soms laat Hij hun de nood voelen om het verlangen naar Hem te verhogen, opdat de geest zich weer sterker kan uiten, want God kent de toestand van de ziel van elk mens en zodoende herkent Hij ook de zwakte van de zielen en het afnemen van de geestelijke honger. En zodoende laat Hij de mens af en toe gebrek lijden om hem zijn nood voor ogen te houden, als hij de genade van de hemelse Vader geringschat. En in zo’n nood vlucht het kind weer naar de Vader en het brengt de verbinding met Hem des te vuriger tot stand. En Gods kracht en genade stromen hem nu weer toe en aan het werkzaam zijn van de geest worden geen grenzen gesteld.

Amen

Diminuição do trabalho do espírito....

A força do espírito é constantemente eficaz enquanto o ser humano se sentir atraído para a Deidade eterna, isto é, enquanto tiver o desejo de se unir intimamente a Deus e de receber Sua graça. Mas o poder do espírito nem sempre é igualmente eficaz, porque o desejo no ser humano também se expressa em diferentes graus. O forte desejo de amor a Deus não deixa espaço para qualquer outro pensamento no coração e, portanto, o espírito de Deus também pode encher o coração porque lhe é concedida a entrada sem impedimentos. Mas assim que o desejo se enfraquece, ou seja, o ser humano carrega no seu coração pensamentos mundanos além do desejo de Deus, a atuação do espírito é restrita.... Assim, não pode funcionar sem obstáculos e, portanto, não se sente que seja extraordinariamente eficaz. Mas o seu funcionamento permanece até que o homem preste mais atenção ao mundo do que a Deus..... Mas uma vez que o espírito de Deus seja eficaz, o desejo mundano jamais prevalecerá, pois o ser humano não quer mais perder o dom divino e, uma e outra vez, luta para se dedicar sem restrições a Deus. O alimento espiritual satisfaz o ser humano muito mais do que a realização através do mundo e, portanto, quem uma vez recebeu o alimento espiritual terá fome dele, mesmo que o mundo com as suas tentações se empurre para a frente uma e outra vez e queira tornar o ser humano fraco. O contato com o mundo espiritual, que se estabelece através do desejo sincero de Deus, é a fonte da mais profunda sabedoria para o ser humano, e uma vez que ele tenha tirado dele nada mais o satisfará completamente, e, portanto, ele terá sede dessa água uma e outra vez, e assim que tiver sede ele também será refrescado da fonte da vida eterna.... Deus não deixa as pessoas em dificuldades espirituais que anseiam por Ele, mas às vezes as deixa sentir as dificuldades a fim de aumentar seu desejo por Ele, para que o espírito possa se expressar mais fortemente novamente, pois Deus conhece o estado da alma de cada pessoa e assim Ele também reconhece a fraqueza da alma e a diminuição da fome espiritual, e assim Ele deixa a pessoa passar fome às vezes a fim de torná-la consciente de suas dificuldades, se ela desconsiderar a graça do Pai celestial. E em tal adversidade o filho refugia-se novamente com o Pai e estabelece a ligação com Ele de um modo ainda mais íntimo. E a força e a graça de Deus flui novamente para ele, e não há limites para o funcionamento do espírito...._>Amém