• Terug

De onvergankelijkheid van de leer van Christus – De goddelijke leer van de liefde

De kern van de leer van Christus is de goddelijke leer van de liefde. Het geestelijke is gebonden, omdat het zich van de eeuwige liefde verwijderd heeft en dus liefdeloos geworden was. Het is zijn aardse weg volgens de goddelijke wil gegaan. Dat wil zeggen dat het diende, zij het ook in een gedwongen staat. Want dienen is een gevolg van liefde, zodra het vrijwillig gebeurt.

Zodoende moest het geestelijke, dat God weer wilde naderen, ook de gelegenheid gegeven worden om vrijwillig dienend bezig te zijn. Dat wil zeggen de liefde tot ontplooiing te brengen, wat in het stadium als mens mogelijk is. Dit dienen in liefde moet zonder enige dwang uitgevoerd worden, om welke reden het dit wezen ook de kennis van de voormalige gebonden toestand ontbreekt, om niet door deze kennis beïnvloed te worden.

Maar in het stadium als mens moet hem toch kennis van zijn taak toegestuurd worden en wel op een manier, die zijn wil om te geloven de vrijheid laat. Zodoende kan hem deze kennis, die dus niet bewezen, maar enkel geloofd kan worden, alleen maar in de vorm van leringen bezorgd worden, die hij nu al naar gelang zijn wil aannemen of ook verwerpen kan.

Het belangrijkste wat hij herkennen moet, is de liefde, haar effecten en haar zegeningen, opdat hij deze zelf beoefent en de effecten in zichzelf kan voelen. Zijn verdere geestelijke ontwikkeling is alleen van de liefde afhankelijk en daarom moet voor de mensen de kennis daarvan ontsloten worden. Hun moet de liefde onderwezen worden, wat Jezus Christus gedaan heeft, doordat Hij hun met woord en daad de liefde predikte en hen het leven in liefde voorgeleefd heeft.

Enkel de liefde kan het wezen uit de gebondenheid verlossen en het kan de mensen niet voldoende voorgehouden worden. Ze kunnen niet voldoende gemaand worden om een leven in liefde te leiden en daarom heeft Jezus Christus zijn discipelen de opdracht gegeven om de wereld in te gaan en de volkeren de leer van de liefde te brengen. Ze moeten de mensen de juiste weg wijzen, de weg van de liefde, die allen moeten gaan, als het aardse leven hen het geestelijke succes op moet leveren, dat het doel van al het geestelijke is: het volledige vrij komen uit de vorm.

De leer nu, die de liefde predikt, is van goddelijke oorsprong. Het is de leer, die Jezus Christus Zelf aan de mensen op aarde verkondigd heeft. Die God dus door Jezus Christus aan Zijn schepselen gegeven heeft. En deze leer kan nooit en te nimmer totaal vernietigd worden. Alleen wordt het opvolgen van de leer van Christus door de mensen uit het oog verloren en daarom hebben ze er ook geen moeite mee, dat de leer van de liefde geheel vernietigd moet worden, omdat de eisen en geboden hiervan lastig en voor de aardse verlangens hinderlijk zijn. De goddelijke leer van de liefde predikt het losmaken van de materie. De mens moet bereidwillig zijn om van zijn bezit aan de naaste af te staan. Hij moet dus het eigen verlangen overwinnen en er ten gunste van de naaste afstand van doen. Dit vereist ware liefde voor de naasten en de mens moet zich tot deze liefde opvoeden.

Maar de mensheid streeft het vermeerderen van aardse goederen na en in zekere zin handelt ze nu tegen de wet van de liefde, doordat ze aardse goederen aan de naasten onttrekt en het zichzelf toe-eigenen wil. Dit is wettelijk toegestaan. Dat wil zeggen dat de mens niet altijd een onrechtvaardigheid begaat, als hij zijn bezit vergroot. Maar het gevoel van de liefde in hem wordt daardoor gedood, de eigenliefde daarentegen versterkt en dus de geestelijke ontwikkeling onmogelijk gemaakt.

Maar de liefde voor de medemensen zou het streven naar aardse goederen verminderen. En omdat de mensheid een groter bezit en lichamelijk welbehagen als het enige nastrevenswaardige beschouwt en alleen dit vooruitgang voor haar betekent, wil ze de goddelijke leer van de liefde verdringen. Ze wil niet, dat de mensen in hun wereldse streven geremd worden. Ze ziet in deze goddelijke leer van de liefde een beperking van de aardse levenskracht en strijdt nu met alle middelen tegen de zogenaamde vermindering van de levenskracht, die de goddelijke leer van de liefde voor haar betekent.

En zo verkeert de mensheid in het enorme geestelijk gevaar om zich steeds meer aan een leven in liefde te onttrekken en in des te hardere geestelijke boeien terecht te komen, waaruit ze zich niet meer losmaken kan, want het middel om hiervan vrij te komen is alleen de liefde. Waar deze verdrongen wordt, is een vrij komen geheel onmogelijk.

De wereld zal tegen de goddelijke leer van de liefde strijden en de grootste geestelijke schade aanrichten onder degenen, die tot de wereld behoren. Maar ze zal de leer van Christus nooit en te nimmer verdringen, want alles, wat mensenwerk is, zal vergaan, maar de goddelijke leer van de liefde, het woord van God, dat Christus Zelf naar de aarde gebracht heeft en het door Zijn discipelen onder alle volken uit liet dragen, zal blijven bestaan, want het is van God gekomen, door God in Jezus Christus op aarde onderwezen en geleefd en het zal steeds weer door God in alle zuiverheid naar de aarde geleid worden. En wat van God komt, is onvergankelijk. Zodoende zal ook de goddelijke leer van de liefde tot in alle eeuwigheid niet kunnen vergaan.

Amen

NEMINLJIVOST KRISTUSOVEGA UČENJA.... BOŽANSKO UČENJE LJUBEZNI....

Srž Kristusovega učenja je Božansko učenje Ljubezni.... Duhovno (to, kar je bilo nekoč ustvarjeno kot popolno, je odpadlo od Boga s svojo lastno svobodno voljo) je bilo omejeno zaradi tega, ker se je oddaljilo od Večne Ljubezni in takó postalo neljubeznivo (zlobno, brez Ljubezni-Boga-Božjega Duha). Ono se je napotilo po Zemeljski stezi po Božji volji: ono je služilo, četudi v stanju prisile. Služenje je namreč posledica Ljubezni, če se le to izvaja prostovoljno.... Torej duhovnemu, da bi se ponovno lahko približalo Bogu, je morala biti ravno tako dana priložnost, da se prostovoljno aktivira v služenju, da razvije Ljubezen, kar pa je mogoče edinole v stadiju razvoja kot človek.

To služenje mora biti storjeno v Ljubezni, brez kakršnekoli prisile, zaradi česar stvaritvi tudi primanjkuje znanja o prejšnjem omejenem stanju (oz. mu je to znanje odvzeto), da se s tem znanjem ne bi vplivalo nanj. Vendar pa mora biti človek v njegovem razvojnem stadiju vseeno seznanjen z njegovo nalogo, in sicer na nek takšen način, da mu dovoljuje svobodo, da prostovoljno veruje. Torej njemu je ta informacija lahko dostavljena edino v obliki učenja (Božje Besede), katero on glede na njegovo voljo lahko sprejme ali pač zavrne, katera pa ne more biti dokazana, temveč je vanjo potrebno zgolj verjeti.

Ljubezen, Njeni učinki in Njeni blagoslovi je tisto, kar je najpomembnejše in kar je potrebno spoznati, da bi Jo lahko sam prakticiral in da bi lahko na samemu sebi izkusil Njeno delovanje. Njegov nadaljnji duhovni razvoj je odvisen edino od Ljubezni. In zato mora biti ljudem omogočeno znanje o tem; potrebno jih je podučiti, kaj je Jezus Kristus Osebno delal (kako je deloval) tako, ko je z Besedo in dejanji oznanjal Ljubezen ter s primerom živel (pokazal) življenje Ljubezni.

Stvaritev iz omejenaga stanja lahko osvobodi edino Ljubezen. In ljudem se ne more dovolj pogosto usmeriti pozornosti, ne more se jih dovolj pogosto opozarjati (jih usmeriti) na to, da morajo živeti življenje v Ljubezni; in zato je Jezus Kristus Svojim učencem dal nalogo, da gredo v svet in da narodom prinesejo učenje Ljubezni (Matej 28:18-20)....

Oni morajo ljudi napotiti na pravilno (pravo) pot, na pot Ljubezni, po kateri se morajo vsi napotiti, če želijo, da zemeljsko življenje obrodi duhovne sadove, kar pa je obenem tudi cilj vsega duhovnega.... popolna osvoboditev iz forme. Namreč učenje, ki oznanja Ljubezen, ima Božansko poreklo; to je učenje, katerega je ravno tako Jezus Kristus Osebno ljudem na Zemlji oznanjal, katerega je torej Jezus Kristus prenesel Svojim stvaritvam. In to učenje absolutno nikoli ne more biti uničeno; zgodilo se bo edino to, da bodo ljudje zapostavili Kristusovo učenje, zaradi česar so naklonjeni temu (mnenju), da je to učenje potrebno iztrebiti (izkoreniniti), ker so njegove zahteve in zapovedi neugodne in niso v skladu z zemeljskimi željami (željami sveta; to, kar svet zahteva).

Božansko učenje Ljubezni govori (uči) o ločitvi od materije. Človek mora biti pripravljen, da od svoje lastnine (premoženja) da bližnjemu; on mora torej premagati lastne želje (zahteve) in se odreči v korist bližnjega. To pa zahteva pravilno Ljubezen do bližnjega, in človek mora sebe vzgojiti v to Ljubezen.

Vendar pa človeštvo stremi k povečevanju zemeljskih bogastev, in ono na določen način deluje v nasprotju z zakonom Ljubezni tako, ko bližnjemu odvzema zemeljske dobrine in to želi pridobiti zase. To je z zakonom dovoljeno. Čeprav pa ni vedno tako, da je človek nepravičen, ko povečuje svoje premoženje. Vendar pa v sebi ubija občutek Ljubezni, kakor obenem tudi povečuje samoljubje in tako onemogoča duhovni razvoj na višje.

Ljubezen do bližnjih bi zmanjšala težnjo k zemeljskegmu bogastvu. Toda ker človeštvo edino v bogastvu in telesnemu ugodju vidi tisto, k čimur je vredno stremeti, in ker edino v tem vidi napredek, ono želi potisniti stran Božansko učenje Ljubezni. Ono ne želi, da se ljudi omejuje pri njihovem stremljenju k svetu; ono v tem Božanskem učenju Ljubezni vidi edinole omejevanje zemeljske življenjske moči in se zato z vsemi sredstvi bori proti temu navideznemu zmanjševanju življenjske moči, ker je ravno to tisto, kar njemu pomeni Božansko učenje Ljubezni.

Tako da se človeštvo nahaja v veliki duhovni nevarnosti.... da se vse bolj oddaljuje od življenja v Ljubezni (vse manj ga živi, uživa v telesnih užitkih) in se podaja v tako trde okove, iz katerih se ne more več osvoboditi, ker je sredstvo osvoboditve edino Ljubezen.... kjer pa se njo potiska stran, tam je osvoboditev popolnoma nemogoča.

Svet se bo boril proti Božanskemu učenju Ljubezni; in povzročil bo največjo duhovno škodo tistim, ki pripadajo svetu. Vendar pa on ne bo absolutno nikoli mogel odstraniti Kristusovega učenja, ker bo vse, kar je človeško delo, minilo. Toda Božansko učenje Ljubezni.... Božja Beseda, Katero je Kristus Osebno prinesel na Zemljo in preko Svojih učencev razširil med vse narode.... bo obstala. Ona je namreč prišla iz Boga; skozi usta Jezusa Kristusa je bila poučevana in z življenjem pokazana na Zemlji, in vedno znova bo od Boga v vsej čistosti dostavljena na Zemljo.... Kar pa je od Boga, to je neminljivo, tako da tudi Božansko učenje Ljubezni za vekomaj ne bo moglo propasti....

AMEN