• Terug

De onvergankelijkheid van de leer van Christus – De goddelijke leer van de liefde

De kern van de leer van Christus is de goddelijke leer van de liefde. Het geestelijke is gebonden, omdat het zich van de eeuwige liefde verwijderd heeft en dus liefdeloos geworden was. Het is zijn aardse weg volgens de goddelijke wil gegaan. Dat wil zeggen dat het diende, zij het ook in een gedwongen staat. Want dienen is een gevolg van liefde, zodra het vrijwillig gebeurt.

Zodoende moest het geestelijke, dat God weer wilde naderen, ook de gelegenheid gegeven worden om vrijwillig dienend bezig te zijn. Dat wil zeggen de liefde tot ontplooiing te brengen, wat in het stadium als mens mogelijk is. Dit dienen in liefde moet zonder enige dwang uitgevoerd worden, om welke reden het dit wezen ook de kennis van de voormalige gebonden toestand ontbreekt, om niet door deze kennis beïnvloed te worden.

Maar in het stadium als mens moet hem toch kennis van zijn taak toegestuurd worden en wel op een manier, die zijn wil om te geloven de vrijheid laat. Zodoende kan hem deze kennis, die dus niet bewezen, maar enkel geloofd kan worden, alleen maar in de vorm van leringen bezorgd worden, die hij nu al naar gelang zijn wil aannemen of ook verwerpen kan.

Het belangrijkste wat hij herkennen moet, is de liefde, haar effecten en haar zegeningen, opdat hij deze zelf beoefent en de effecten in zichzelf kan voelen. Zijn verdere geestelijke ontwikkeling is alleen van de liefde afhankelijk en daarom moet voor de mensen de kennis daarvan ontsloten worden. Hun moet de liefde onderwezen worden, wat Jezus Christus gedaan heeft, doordat Hij hun met woord en daad de liefde predikte en hen het leven in liefde voorgeleefd heeft.

Enkel de liefde kan het wezen uit de gebondenheid verlossen en het kan de mensen niet voldoende voorgehouden worden. Ze kunnen niet voldoende gemaand worden om een leven in liefde te leiden en daarom heeft Jezus Christus zijn discipelen de opdracht gegeven om de wereld in te gaan en de volkeren de leer van de liefde te brengen. Ze moeten de mensen de juiste weg wijzen, de weg van de liefde, die allen moeten gaan, als het aardse leven hen het geestelijke succes op moet leveren, dat het doel van al het geestelijke is: het volledige vrij komen uit de vorm.

De leer nu, die de liefde predikt, is van goddelijke oorsprong. Het is de leer, die Jezus Christus Zelf aan de mensen op aarde verkondigd heeft. Die God dus door Jezus Christus aan Zijn schepselen gegeven heeft. En deze leer kan nooit en te nimmer totaal vernietigd worden. Alleen wordt het opvolgen van de leer van Christus door de mensen uit het oog verloren en daarom hebben ze er ook geen moeite mee, dat de leer van de liefde geheel vernietigd moet worden, omdat de eisen en geboden hiervan lastig en voor de aardse verlangens hinderlijk zijn. De goddelijke leer van de liefde predikt het losmaken van de materie. De mens moet bereidwillig zijn om van zijn bezit aan de naaste af te staan. Hij moet dus het eigen verlangen overwinnen en er ten gunste van de naaste afstand van doen. Dit vereist ware liefde voor de naasten en de mens moet zich tot deze liefde opvoeden.

Maar de mensheid streeft het vermeerderen van aardse goederen na en in zekere zin handelt ze nu tegen de wet van de liefde, doordat ze aardse goederen aan de naasten onttrekt en het zichzelf toe-eigenen wil. Dit is wettelijk toegestaan. Dat wil zeggen dat de mens niet altijd een onrechtvaardigheid begaat, als hij zijn bezit vergroot. Maar het gevoel van de liefde in hem wordt daardoor gedood, de eigenliefde daarentegen versterkt en dus de geestelijke ontwikkeling onmogelijk gemaakt.

Maar de liefde voor de medemensen zou het streven naar aardse goederen verminderen. En omdat de mensheid een groter bezit en lichamelijk welbehagen als het enige nastrevenswaardige beschouwt en alleen dit vooruitgang voor haar betekent, wil ze de goddelijke leer van de liefde verdringen. Ze wil niet, dat de mensen in hun wereldse streven geremd worden. Ze ziet in deze goddelijke leer van de liefde een beperking van de aardse levenskracht en strijdt nu met alle middelen tegen de zogenaamde vermindering van de levenskracht, die de goddelijke leer van de liefde voor haar betekent.

En zo verkeert de mensheid in het enorme geestelijk gevaar om zich steeds meer aan een leven in liefde te onttrekken en in des te hardere geestelijke boeien terecht te komen, waaruit ze zich niet meer losmaken kan, want het middel om hiervan vrij te komen is alleen de liefde. Waar deze verdrongen wordt, is een vrij komen geheel onmogelijk.

De wereld zal tegen de goddelijke leer van de liefde strijden en de grootste geestelijke schade aanrichten onder degenen, die tot de wereld behoren. Maar ze zal de leer van Christus nooit en te nimmer verdringen, want alles, wat mensenwerk is, zal vergaan, maar de goddelijke leer van de liefde, het woord van God, dat Christus Zelf naar de aarde gebracht heeft en het door Zijn discipelen onder alle volken uit liet dragen, zal blijven bestaan, want het is van God gekomen, door God in Jezus Christus op aarde onderwezen en geleefd en het zal steeds weer door God in alle zuiverheid naar de aarde geleid worden. En wat van God komt, is onvergankelijk. Zodoende zal ook de goddelijke leer van de liefde tot in alle eeuwigheid niet kunnen vergaan.

Amen

Imperishability of Christ's teaching.... Doutrina do Amor Divino....

O núcleo do ensinamento de Cristo é a doutrina divina do amor.... O espiritual estava ligado porque se tinha distanciado do amor eterno e assim se tinha tornado desamoroso. Caminhou no seu caminho terreno segundo a vontade divina, ou seja, serviu, embora em estado de compulsão. Pois o serviço é resultado do amor assim que acontece voluntariamente.... Por isso o ser espiritual, que queria se aproximar de Deus novamente, também tinha que ter a oportunidade de ser voluntariamente útil, ou seja, de levar o amor ao desenvolvimento, o que agora é possível na etapa como ser humano. Este serviço no amor tem de ser feito sem qualquer coerção, razão pela qual o ser também carece do conhecimento do estado vinculado antes, a fim de não ser influenciado por esse conhecimento. Mas no palco, como ser humano, ele tem que receber conhecimento sobre sua tarefa de uma forma que deixe livre sua vontade de fé. Portanto, este conhecimento só lhe pode ser fornecido sob a forma de ensinamentos que ele pode agora aceitar ou também rejeitar, dependendo da sua vontade, que portanto não podem ser provados, mas só têm de ser acreditados. A coisa mais importante que ele tem que reconhecer é o amor, seu efeito e suas bênçãos, para que ele mesmo possa praticá-lo e sentir os efeitos em si mesmo. O seu desenvolvimento espiritual ulterior depende unicamente do amor e, portanto, o seu conhecimento tem de ser tornado acessível às pessoas, tem de lhes ser ensinado o amor, o que Jesus Cristo fez pregando-lhes o amor por palavras e obras e exemplificando a vida de amor. Só o amor pode redimir o ser da escravidão, e isto não pode ser suficiente para as pessoas, elas não podem ser suficientemente admoestadas a viver uma vida de amor, e por isso Jesus Cristo instruiu os seus discípulos a irem ao mundo e trazerem o ensinamento do amor às nações..... Eles deveriam mostrar às pessoas o caminho certo, o caminho do amor, que todos têm que tomar para que a vida terrena lhes traga sucesso espiritual, que é o objetivo de toda atividade espiritual.... completa libertação da forma. O ensinamento que prega o amor é de origem divina, é o ensinamento que o próprio Jesus Cristo proclamou às pessoas na Terra, que Deus, portanto, transmitiu às Suas criações vivas através de Jesus Cristo. E esse ensino nunca poderá ser erradicado, apenas a observância do ensino de Cristo é desprezada pelas pessoas e, portanto, elas também não têm objeção de que o ensino do amor deva ser completamente erradicado, pois seus requisitos e mandamentos são inconvenientes e impedem o desejo terreno. O ensino divino do amor prega o desapego da matéria, o ser humano deve entregar voluntariamente os seus bens ao próximo, assim ele deve superar o seu próprio desejo e despojar-se em favor do próximo. Isto requer amor verdadeiro pelo próximo, e o ser humano deve educar-se para este amor..... A humanidade, porém, esforça-se por aumentar os bens terrenos e, em certa medida, age agora contra a lei do amor, querendo privar o seu próximo dos bens terrenos e adquiri-los para si. Isso é legalmente permitido, ou seja, o ser humano nem sempre comete injustiça quando aumenta seus bens, porém, o sentimento de amor nele é morto, o amor do ego, por outro lado, é fortalecido e assim o desenvolvimento espiritual superior se torna impossível. O amor pelos outros, porém, reduziria a luta pelos bens terrenos e, como a humanidade vê o aumento dos bens e do bem-estar físico como as únicas coisas pelas quais vale a pena lutar e só isso significa progresso para ela, ela quer suprimir o ensinamento divino do amor. Não quer que as pessoas sejam inibidas em seus esforços mundanos, vê neste ensinamento divino do amor uma restrição da vitalidade terrena e agora luta com todos os meios contra a suposta redução da vitalidade, que para ele significa o ensinamento divino do amor. E assim a humanidade está em tremendo perigo espiritual.... para se retirar cada vez mais da vida de amor e cair em grilhões espirituais cada vez mais difíceis dos quais não pode mais se libertar, pois o único solvente é o amor.... onde este é suprimido, é bem impossível se tornar livre. O mundo lutará contra o ensinamento divino do amor e causará o maior dano espiritual entre aqueles que pertencem ao mundo, mas jamais deslocará o ensinamento de Cristo, pois tudo o que é obra do homem perecerá, mas o ensinamento divino do amor.... A Palavra de Deus, que o próprio Cristo transmitiu à terra e através dos Seus discípulos a todas as nações.... permanecerá, pois veio de Deus, foi ensinada e vivida na terra através de Deus em Jesus Cristo e será sempre transmitida à terra novamente por Deus em toda a pureza.... E o que é de Deus é eterno, assim o ensinamento divino do amor também não poderá passar por toda a eternidade...._>Amém