• Zurück

Streben nach Licht aus freiem Willen.... Fortentwicklung....

Alles Erdgebundene strömt dem Licht entgegen, solange es noch nicht im Stadium des freien Willens ist. Folglich befindet es sich in einer fortschreitenden Entwicklung zur Höhe, denn das Geistige, das in den Schöpfungswerken sich birgt, wird vor immer größere Aufgaben gestellt, die es erfüllen muß, und so wird ständig auch der göttliche Wille dadurch erfüllt. Doch im letzten Stadium der Verkörperung des Geistigen zieht Gott insofern Seinen Willen zurück, als daß Er nun den Menschen selbst bestimmen läßt, ob er sich dienend betätigen will oder nicht. Indirekt zwar bestimmt Sein Wille den Lebenslauf der letzten Außenform, des Menschen, ihm dadurch aber nur vermehrte Möglichkeiten schaffend, die ihn anregen sollen zur dienenden Tätigkeit. Dennoch steht es dem Menschen frei, eine solche auszuführen, denn er kann den Tätigkeitsdrang auch anderweitig ausleben, indem er eine Tätigkeit ausführt, die niemals dienende Liebe bezeugt, sondern dem Mitmenschen schadet oder sich selbst nur einen Vorteil einträgt. Dann also handelt der Mensch dem göttlichen Willen entgegengesetzt, er wird aber nicht gehindert, da gerade dieser freie Willensentscheid der Zweck der letzten Verkörperung auf Erden ist. Dann aber strebt der Mensch auch nicht dem Licht entgegen, sondern er bleibt im gleichen Entwicklungszustande wie zu Beginn der Verkörperung, oder er entwickelt sich rückschrittlich.... je nachdem sein Handeln der Liebe entbehrt oder gänzlich lieblos ist. Während also in den Vorstadien eine Höherentwicklung gewährleistet ist, weil das Wesen in jedem Schöpfungswerk dient, wenn auch in einem gewissen Mußzustand, so ist dies im letzten Stadium der Höherentwicklung in Frage gestellt, denn sie hängt vom freien Willen des Menschen ab, von seinem Verlangen nach Licht, das durch sein Tun und Denken zum Ausdruck kommt. Ist der Mensch zur Liebe fähig, so strebt er unweigerlich dem Licht entgegen und entwickelt sich fortschrittlich; der lieblose Mensch dagegen nützt seinen Erdenlebensweg nicht zur Fortentwicklung der Seele, und so ist dieser letzte Weg für ihn völlig nutzlos. Doch gezwungen kann er nicht werden, da der freie Entscheid für gut oder böse der Sinn und Zweck des Erdenlebens ist und er deshalb seinen Willen selbst tätig werden lassen muß ohne jeglichen Zwang oder Beeinflussung. Doch der göttliche Wille lenkt seinen Lebenslauf so, daß ihm immer wieder Gelegenheit geboten wird zur dienenden Tätigkeit, sein freier Wille aber wird ihm nicht beschnitten, weshalb er sich dereinst auch verantworten muß für seine Taten auf Erden wie für deren Unterlassung....

Amen

Het streven naar licht uit vrije wil – De voortgaande ontwikkeling

Alles wat met de aarde verbonden is, stroomt net zo lang het licht tegemoet, als dit zich nog niet in het stadium van de vrije wil bevindt. Bijgevolg bevindt het zich in een voortschrijdende opwaartse ontwikkeling, want het geestelijke, dat de scheppingswerken in zich bevatten, zal voor steeds grotere taken gesteld worden, die het vervullen moet en zo wordt daardoor ook voortdurend de goddelijke wil vervuld.

Maar in het laatste stadium van de belichaming van het geestelijke trekt God in zoverre Zijn wil terug, dat Hij nu de mens zelf laat bepalen of hij wel of niet dienend actief wil zijn. Indirect bepaalt Zijn wil wel de levensloop van de laatste uiterlijke vorm, de mens, maar schept daardoor alleen maar toegenomen mogelijkheden, die de mens tot dienende activiteiten aan moeten sporen.

Toch staat het de mens vrij om deze activiteiten uit te voeren, want hij kan de drang tot activiteit ook op een andere manier ontplooien, doordat hij een werk verricht, dat nooit van dienende liefde getuigt, maar de medemens schade berokkent of alleen zichzelf maar voordeel oplevert. Dan handelt de mens dus tegenovergesteld aan de goddelijke wil. Maar hij wordt niet gehinderd, omdat juist deze vrije wilsbeslissing het doel van de laatste belichaming op aarde is. Maar dan streeft de mens ook niet naar het licht, maar blijft hij in dezelfde ontwikkelingsfase als hij had bij het begin van de belichaming of hij ontwikkelt zich negatief. Al naar gelang zijn handelen de liefde ontbeert of geheel zonder liefde is.

Terwijl dus in het voorstadium de opwaartse ontwikkeling gegarandeerd is, omdat het wezen in elk scheppingswerk dient, ofschoon ook in een zekere toestand van moeten, wordt dit in het laatste stadium in twijfel getrokken, want het hangt van de vrije wil van de mens af. Van zijn verlangen naar licht, dat door zijn doen en denken tot uitdrukking komt. Als de mens tot liefde in staat is, dan streeft hij onvermijdelijk naar het licht en ontwikkelt hij zich positief. De liefdeloze mens daarentegen gebruikt zijn levensweg op aarde niet voor de voorwaartse ontwikkeling van de ziel en deze laatste weg is voor hem dus volledig nutteloos.

Maar gedwongen kan hij niet worden, omdat de vrij keuze voor goed of kwaad de zin en het doel van het aardse leven is en daarom moet hij zijn wil zelf actief laten worden zonder enige dwang of beïnvloeding. Maar de goddelijke wil leidt zijn levensweg zo, dat hem steeds weer gelegenheden geboden worden om dienend werkzaam te zijn. Maar zijn vrije wil wordt niet beknot, om welke reden hij zich eens moet verantwoorden voor zijn daden op aarde, net als voor zijn verzuim.

Amen